Nadat vorig jaar een benefiet voor de Oefenbunker aantoonde dat de Parkstad-scene nog altijd barst van het talent, gonsde het in de wandelgangen al langer: er zou toch eigenlijk ieder jaar zo'n mooi event moeten komen. Dat was nog zacht uitgedrukt, want vandaag, op de laatste januari-dag van 2026 toverde Heerlen om tot een soort Noorderslag van Zuid-Limburg. Bomvolle kroegen, beginnende bands, nog in te lossen potentie: South Wave bleek een schot in de roos en dit zijn onze 6 favorieten!

De jury was na afloop van de show van Norah Rhodes unaniem: haar songs bevatten het meeste potentieel en ook haar liveshow staat al verrassend stevig. Wat ons betreft geen woord gelogen. Zelfs in de kelder van jongerencentrum Outpoet, met een krakkemikkig geluidssysteem dat eerder tegenwerkt dan helpt, speelt Norah een set die indiepopliefhebbers spontaan een brede grijns bezorgt.

Op plaat klinken de songs misschien wat lieflijk, maar live komen ze – zeker vanavond – een stuk harder binnen. Niet in het minst dankzij gitarist Teun Lemmens, die in bijna elk nummer de spotlight opeist met messcherp en smaakvol spel. Met hier en daar nog wat schaafwerk, en misschien iets meer vaart in de set (niet elk nummer heeft een uitgebreide introductie nodig, Norah), groeit dit onmiskenbaar uit tot een act die moeiteloos harten zal veroveren op de grotere festivalpodia.

Voor fans van: de pop van Billie Eilish, de indie van Blondshell maar ook Froukje en S10.

Als je nog twijfelde om een kaartje te kopen voor de clubavond op 20 maart in Poppodium Grenswerk in Venlo, dan heeft Sunset Cinema die twijfel vanavond moeiteloos weggenomen. In een kleine, intieme setting sloot de band het podium af bij Café ’t Duuvelke – en hoe.

Vanaf het eerste nummer 'Love We Could Never Have' laat zangeres Sam Helsen, met haar charmante uitstraling, horen dat zij beschikt over een dijk van een stem. Haar soulvolle kracht blijft overeind, zowel in de ingetogen passages als bij de krachtige uithalen. Met diezelfde vanzelfsprekendheid weet zij binnen no time de aandacht van het publiek naar zich toe te trekken. De band ondersteunt haar met zichtbaar vakmanschap; strak, ervaren en perfect op elkaar ingespeeld.

Vernieuwend of spannend? Niet per se. Maar dat hoeft ook niet. Dit is ijzersterke poprock, gebracht met overtuiging. Wie de band nog niet kent, doet er goed aan het recent verschenen album Bittersweet and Barely Sober eens op te zetten.

Voor fans van: The Kooks, Anouk en Amy Winehouse

Het tijdslot dat je iedere band vanavond had gegund: afsluiten in de Nieuwe Nor, voor een volgepakte zaal en met een handvol toegewijde fans pal voor het podium. Om maar meteen duidelijk te zijn: Merle Corsius – of, nadat ze ooit in een pot met jaren ’60- en ’70-muziek is gevallen, beter bekend als Mercy Jones – speelt vanaf minuut één een gewonnen finale.

Niet alleen de artiestennaam ademt nostalgie, ook de sound is diep geworteld in vervlogen tijden. Samen met haar band, The Benefits, brengt Mercy Jones vanavond een set die simpelweg loeistrak staat. Vernieuwend is het allerminst, maar dat hoeft ook niet — vraag dat maar aan de vrienden van F.I.X, die met een vergelijkbaar geluid en présence steeds grotere stappen zetten.

Mercy is het type spring-in-’t-veld-frontvrouw dat moeiteloos de aandacht naar zich toetrekt, gezegend met een opvallend zuivere stem. Rondom haar grossiert de band in onvervalste rock-’n-roll. Dat ze aan het einde van de avond wordt uitgeroepen tot beste nieuwkomer, voelt dan ook allesbehalve onterecht.

Voor fans van: vintage kleding, vintage gitaren en eigenlijk alles waar vintage voor staat. 

Unfounded opent de avond in Bluff en laat er geen gras over groeien. Met hun energieke alternative rock zetten ze meteen de sfeer neer. Invloeden van diverse rockbands zijn zeker hoorbaar, maar Unfounded weet daar een eigen, hedendaagse draai aan te geven. Vanaf de eerste noten spat het spelplezier van het podium en ondanks het feit dat dit hun eerste optreden is, oogt de band opvallend zelfverzekerd.

Vooral in ‘Tough Love’ komt het warme, licht bluesy stemgeluid van de frontvrouw sterk naar voren. Haar stem is mooi in balans met de gitaarsolo’s die soms doen denken aan classic rock. De muziek heeft een vrolijke, dansbare vibe, zonder aan scherpte te verliezen. Na een kort rustmoment in de vorm van een rockballad wordt het tempo weer opgeschroefd. Afsluiter ‘IF YOU WANNA’ barst opnieuw van de energie en onderstreept wat dit optreden al liet zien: Unfounded is een jonge band met veel potentie.

Voor fans van: Garbage, The Pretty Reckless.

Als een van de eerste bandjes die startten op de eerste editie van Southwave, bijt het vierkoppige Sloth’s Reign uitstekend het spits af. Een set vol energie, met intense vocals en hard gitaarwerk wordt goed gesmaakt in de de kelder van Outpoet. Op een gegeven moment ontstaat er zelfs een mini-moshpit. Familieleden en vrienden van de band staan trots te kijken en ook wij zijn de indruk van de manier waarop zangeres Pari het publiek meeneemt van haast fluisteren naar diepe grunts. 

Eén en al liefde voor de muziek, je ziet het bij Sloths’ Reign. Het gaat hard en blijft hard gaan van begin tot eind. Veelbelovend voor een eerste optreden van deze piepjonge metalformatie uit het zuiden!

Voor fans van: de nu-metal revival

Ook Bronson Superfortress laat in Bluff een sterke indruk achter vanavond. De band serveert een logge, meeslepende mix van doom en stoner, perfect passend bij het inmiddels overvolle en bloedhete cafe Bluff. De sfeer doet even denken aan een zinderende woestijn, waarin trage, zware passages langzaam worden opgebouwd en uitmonden in massieve stoner riffs. De nummers werken hypnotiserend en zuigen het publiek moeiteloos mee. Dat de zang hier en daar niet helemaal raak is, lijkt nauwelijks iemand te deren. Integendeel: de groove wint het van de perfectie. Ook het nieuwe materiaal komt live goed uit de verf en om ons heen bewegen hoofden instemmend mee. Met wat meer variatie in de songs zou een plek op een festival als Desertfest zomaar eens binnen handbereik kunnen liggen voor deze band.

Voor fans van: Pallbearer, Kyuss en Sleep

De winnaars

Hoofdprijs: Norah Rhodes

Beste Nieuwkomer: Mercy Jones & The Benefits

Publieksprijs: Annrys