Vocaal lawaai van Bruno And Michel Are Smiling & Skipperrr Vocaal lawaai van Bruno And Michel Are Smiling & Skipperrr

Verslag van de performances op dag 1 en 2 van het BUT Film Festival

, Tekst en foto’s: Martijn Stadhouders

Vocaal lawaai van Bruno And Michel Are Smiling & Skipperrr

Verslag van de performances op dag 1 en 2 van het BUT Film Festival

Tekst en foto’s: Martijn Stadhouders ,

Liefhebbers van bizarre of anderszins van het gangbare afwijkende films en performances werden tussen 9 en 13 september 2009 op hun wenken bediend: toen vond in Breda het B-movie, Underground en Trash Film Festival (BUTFF) plaats. Sommige foto’s zijn niet voor tere zieltjes, een waarschuwing vooraf.

Verslag van de performances op dag 1 en 2 van het BUT Film Festival

Liefhebbers van bizarre, merkwaardige, experimentele of anderszins van het gangbare afwijkende films en performances werden tussen 9 en 13 september 2009 op hun wenken bediend: toen vond in Breda het B-movie, Underground en Trash Film Festival (BUTFF) plaats. Martijn Stadhouders was erbij namens 3VOOR12/Breda en doet wederom verslag uit de underground. Sommige foto’s zijn niet voor tere zieltjes, een waarschuwing vooraf.

Bruno And Michel Are Smiling & Skipperrr
Na afloop van de openingsfilm ‘Modern Love Is Automatic’ is het tijd voor het eerste optreden. Het Hamburgse duo Bruno And Michel Are Smiling (Oliver Bulas) & Skipperrr (Charlotte Arnhold) brengt ‘mutant electro pop’. De stijlvolle kledij van Bulas en de sexy outfit van Arnhold staan in schril contrast met het vocale geweld dat ze brengen. ‘They don’t play instruments, they play on your nerves’ staat er te lezen op hun MySpace. Beats worden aangevuld met geluidjes zoals ze uit de eerste generaties spelcomputers kwamen. Bulas stuitert bij tijd en wijle als een ongeleid projectiel door de Electron Lobby, zijn longen uit zijn lijf schreeuwend. Bruno and Michel Are Smiling & Skipperrr is niet voor iedereen weggelegd, het ligt niet makkelijk in het gehoor, maar de act past wel goed bij de sfeer van het festival.

Dj Son of A

Dj Son of A (waar de A voor Antwerpen staat) sluit de dag af. De muziekkeuze blijkt vooraf getest op een kat. De sets die Mark Rietveld, zoals zijn eigenlijke naam luidt, deze avond en de daaropvolgende verzorgt, zijn zeer gevarieerd. Van Boudewijn de Groot tot The Stranglers, maar ook Nick Cave en Syd Barret worden afgewisseld met obscuur vinyl uit de jaren tachtig. De bezoekers komen hier niet om te dansen en de muziek staat dan ook geheel in dienst om een prettige sfeer in de foyer weg te zetten waarbij rustig nagepraat kan worden over wat met men in de filmzalen gezien heeft.

LSD Mossel
Bij aanvang van het festival was het optreden van LSD Mossel nog onder voorbehoud, maar na afloop van de hysterische film ‘Femal Trouble’ van festival-hoofdgast John Waters staan Rudy en Roel Mossel dan toch klaar voor een kort maar luidruchtig optreden in de lobby van Electron. Meest in het oog springende podiumattribuut is het speelgoeddrumstel, dan valt ook het kwartje met betrekking tot de term ‘noise toycore’. Komt nog verbazingwekkend veel geluid uit, uit zo’n stuk speelgoed. Gitarist Rudy produceert zijn aandeel in de pot herrie met zijn rug naar het publiek toe. Muzikaal neigt het allemaal een beetje richting punk/hardcore. Er wordt nog meer speelgoed gebruikt gedurende de kort maar krachtige set: de zingende slang. Iets wat ooit in een grijs verleden nog een rage op het schoolplein geweest moet zijn. We hebben het over een plastic slang die geluid produceert door hem zo snel mogelijk boven je hoofd rond te draaien. Het prettig gestoorde optreden is trouwens wel erg kort.

Hati
Het is al lang na middernacht als de leden van Hati, afkomstig uit Polen, plaatsnemen achter hun instrumenten. Het duo, bestaande uit Rafl Iwanski en Darius Wojtas, tapt uit een heel ander vaatje. De muziek die ze maken komt voort uit een voorliefde voor moderne muziek, improvisatie in combinatie met rituelen en meditatie. Het resultaat is dan ook zeer rustgevend. Het ingezette ritme wordt eindeloos herhaald en daar overheen wordt geïmproviseerd. Het klinkt oosters, muziek die doet denken aan boeddhistische kloosters, zeg maar. Het publiek vangt nauwelijks een blik van de muzikanten op want ze gaan zo goed als het gehele optreden gehurkt schuil achter hun instrumenten dus van een showelement is absoluut geen sprake. Voor show en spektakel is vrijdag dé dag als Aesthetic Meat Front optreedt.

Gezien, Bruno And Michel Are Smiling & Skipperrr, Dj Son of A, LSD Mossel, Hati. Electron, dag 1 en 2 van het BUT Film Festival, woensdag 9 en donderdag 10 september 2009

nu op 3voor12