Tim Reaper: junglehead pur sang
Dedicated jungle-dj draait op zondag op Best Kept Secret
Het hart van de Britse dj Tim Reaper klopt op 160 bpm: al een dik decennium vertegenwoordigt hij de nieuwe garde van de Britse jungle en probeert hij die sound naar het nu te trekken. Op zondag draait hij op Best Kept Secret. Dit is zijn DJ Shortlist.
Sure, artiesten als Nia Archives en PinkPantheress hebben de supersnelle breaks van jungle weer hartstikke populair gemaakt in de mainstream. Maar heb je het over mensen die die sound al jáááren vooruit proberen te duwen in de underground? Dan heb je het over Tim Reaper, een jungle-revivalist die als labeleigenaar van Future Retro London het oldschool Britse genre weer naar de toekomst probeerde te duwen.
‘Als tiener was ik een gigantische drum ’n basshead, maar toen ik oldschool jungle ontdekte was ik meteen hooked: de sound focuste meer op breaks en sampling dan two-step en synthesis, ik wilde er meteen alles over weten. Dat is nu zestien jaar geleden, en hoewel ik langzamerhand andere stijlen probeer, steekt jungle er voor mij nog altijd met kop en schouders bovenuit: niets laat me zo hard bewegen.’
-
De track: Kid Lib – Target
‘Deze verschijnt op het label van een vriend van me, Pete Dev/null. Zijn 8205-label focust op obscure ontdekkingen en ongereleaste jungletracks uit de jaren negentig, nu start hij een nieuw label dat puur focust op new school jungle. Ik heb deze track het afgelopen jaar zo’n beetje iedere set gedraaid. Wat de nieuwe garde jungleproducers onderscheidt? Sounddesign: de technologie is zover gekomen dat de mixdowns heel clean klinken, de sample-mogelijkheden zijn ook eindeloos.’
(Unreleased, zie Instagram voor een snippet).
-
De inspiratie: Mantra en Equinox
‘De eersten die me te binnen schieten zijn Equinox en Mantra, die volg ik sinds ik voor het eerst uitga. Wat ik zo inspirerend vind: hun consistentie, hun veelzijdigheid en hun karakteristieke mixstijlen, die heeft me gevormd.
Mantra’s blends flowen heel mooi, en Equinox kan een bepaalde energie uit het niets creëren, en de manier waarop hij de crossfader gebruikt, de bas wegsnijdt op een haast dubby manier en het er vervolgens weer vol kracht ingooit is supereffectief. Ik heb van hen allebei heel veel geleerd.'
-
De club: Vespers
‘Een kleine 200-capacity venue. Hier mocht ik mijn allereerste Future Retro London-feesten te geven. Ik was verrast dat de tickets al snel zó rap uitverkochten dat we naar andere venues moesten verkassen. Maar ik heb heel erg genoten van m’n tijd daar: de venue is simple, geen tierlantijnen, gets the job done, en ik vond het geweldig dat ze me die kans gaven.’