LL19: Ieder uur pieken tijdens de laatste nacht van Lowlands LL19: Ieder uur pieken tijdens de laatste nacht van Lowlands

Alle wegen leiden naar Antal

, Malou Miedema

Tijdens de laatste nacht van het festival lost Lowlands alsnog alle beloftes van het nachtprogramma in, waarin ook de Bravo eindelijk even aan zijn trekken komt. Maar het euforische hoogtepunt van de hele avond, dat is natuurlijk de marathonset van Antal.

Links van je klautert een meisje met een sidderende moeite op de schouders van een boomlange jongen om daar fel met haar lichaam heen en weer te zwiepen. Rechts zie je een jongen in een kleurrijke kimono zijn blauwe lightsaber door de lucht klieven. In de Bravo fladderen de handjes omhoog wanneer De Sluwe Vos zijn synthesizers in een kickloos moment naar de volgende klapper laat suizen, badend in het licht van de knipperende strobo's. En dan overal die schuddende takken, lichtgevende kwallen en zelfgemaakte totempalen, een beeld waaraan je op Lowlands vaak het energieniveau van een menigte kunt aflezen. Ja, op de laatste avond van Lowlands staat het publiek al tijdens de live-set van De Sluwe Vos hartstikke aan.

Na zo'n teleurstellende zaterdagnacht had de laatste avond van het festival dan ook heel wat goed te maken, en dat doet het. Niet alleen het publiek, dat op het tandvlees, een kwartje of een likje en de laatste muntjes klaar is om het festivalseizoen met een laatste klapper af te sluiten, maar na gisteravond voelt het op de zondag alsof er genoeg te verkennen is - hoewel het vannacht onmogelijk blijkt om je los te scheuren van de lonkende marathon van Antal in de X-Ray.

Op verkenningstocht

Maar goed, er valt meer te verkennen vandaag. Niet alleen bij Moody Mehran en Mario Nawaz, die vandaag de Hacienda onder handen nemen, bij het gaypaleis Adonis, waar ook Job Jobse even naar binnen dipt voor een set van een kwartiertje, of een uurtje Yung Nnelg bij de Tommy Hilfiger-stage, maar ook bij TITIA. De Is Burning resident laat haar handen het liefst door de electro- en breakbeatplaten van Clone Records glijden, en vandaag draait ze de Bravo los met een van mix van breakbeats, rave en vroege (acid)houseplaten. Een energieke voorzet, maar echt los komt het pas bij De Sluwe Vos, wiens no-nonsense live-set gemaakt lijkt te zijn voor zo'n zaal op formaat. Sluwe vermomt zijn stevige house soms in technojasje, en met zijn analoge materiaal stikt hij er continu melodische synths doorheen die bouwen naar euforische uitbarstingen waardoor de zaal in korte tijd op elkaars schouders staat. Zijn set duurde maar een uurtje, maar wat betreft energie was het wel één langdurige piek.

De Sluwe Vos op Lowlands 2019

Ja, Sluwe mag dan geen producer op internationaal formaat zijn zoals Mall Grab, maar in vergelijking is de set van de Nederlander toch een stuk effectiever dan die van de Australiër. Als producer van rauwe lo-fi house schoot hij op raketsnelheid door naar de eredivisie, maar de gigantische Bravo is een zaal waar sets van dj's op wereldklasse aardig gesneuveld zijn, en ook Mall Grab is daar geen uitzondering op. Terwijl hij van bigroomhouse overschakelt naar electro- en breakbeatplaten waar je je schouders bij ophaalt komt er te weinig vaart in de set, en ook zijn eigen hits zoals die nieuwe electrotrack 'Sleepless' weet weinig aan te richten in de Bravo.

Wil je het over écht effectief hebben, kijk dan even naar wat Marcel Dettmann weet aan de richten in de Bravo. De Berlijnse techno-dj is het type boeking waarbij je precies krijgt wat je kan verwachten, en Dettmann’s formule werkt, of hij nou een marathonset draait in de Berghain of tienduizenden mensen in de Bravo het gevoel geeft dat ze worden platgelopen door een leger marcherende soldaten – links, rechts, links, rechts. De rechtlijnigheid van zijn gestroomlijnde techno is hypnotisch, en daarmee precies de afsluiter die de Bravo nodig had.

Mall Grab op Lowlands 2019

Maar goed, zoals gezegd leiden alle wegen vannacht naar Antal, en hoe vaak je je ook waagt aan het geweld dat in de Bravo wordt aangericht, straalt de X-Ray vandaag een magnetische aantrekkingskracht uit. Vanaf het moment dat hij inzet met die eerste, spirituele jazzplaat en daarna overgaat op warme saxofoongrooves, weet je dat de Rush Hour-baas de X-Ray vandaag meeneemt in een set zoals we het hele weekend nog niet hebben gehoord.

Smoordruk is het, en dat is omdat Antal een kleine stage als de X-Ray eigenlijk allang ontgroeid is. In 2014 nam hij de X-Ray ook al voor zijn rekening samen met Hunee, die afgelopen weekend ook al de gigantische Bravo stond te bewerken, maar de notoire crate-digger koos er juist voor om de intimiteit wederom op te zoeken in de X-Ray, waarin de energie van het publiek gemakkelijker te peilen is. Tijdens zijn 5,5 uur durende set voel je dan ook dat dat constant is waar hij mee bezig is: het bewaken van zijn eigen grenzen. Antal duwt en stuwt wanneer hij kan, schakelt terug wanneer hij dat nodig acht en schiet iedere kant op waar hij zelf zin in heeft. Soul, disco, jazz-funk, acid, house, italo, downtempo, platen die hij uit iedere uithoek van de wereld heeft gevist, soms stevig aangezet, dan weer vredelievender, maar de verbindende factor zit hem in het middenrif, de onlosmakelijke groove.

En het laatste uur, ja, dan sta je zomaar uit volle borst mee te zingen met Sophie Lloyd’s ‘Calling Out’, met opgestoken armen en hartjes in je ogen te dansen op 'Fotonovela’ van Ivan, cheesy luchtpiano te spelen op Kasso’s italo-tune ‘Walkman’, kruipt het kippenvel je even over de armen bij de eerste tonen van gospelsong ‘Wake Up Singing’. En het beste van allemaal? Het beeld van Antal zelf, die met uitgestoken armen door de rook van de X-Ray prikt terwijl hij het allemaal van achter de booth orkestreert. Zelden zag je hem zo uitbundig genieten van zijn eigen set.  

Ja, en na die emotionele climax kun je je nog even begeven naar de vierentwintiguurstent, de ArmadiLLow, waar Job Jobse met vroege house en tranceplaten de zon omhoog draait, en Awanto3 afsluit voor de laatste mensen die zich niet kunnen losrukken van het weekend. Maar aan alle goeie dingen komen een eind, en vanaf klokslag twaalf uur moeten we weer een heel jaar afwachten tot de volgende editie. Met een traantje in je linkeroog weliswaar, maar misschien is het ook maar even beter zo. Deze nacht was één langdurige piek waar je best even van mag bijkomen.

Antal op Lowlands 2019

Gehoord bij Antal

We maakten een playlist met 25 liedjes die we voorbij hoorden komen tijdens Antal's set op Lowlands. Hiernaast kun je de playlist vinden.

#nieuws
Laatste nieuws en artikelen van 3voor12