MAYTE: Friese pracht met een grungy bite

‘Ik ben Friestalig opgevoed door mijn vader,’ zegt de 20-jarige artiest erover, die opgroeide op een woonboerderij in een Fries dorpje. ‘Twee jaar geleden begon ik muziek te schrijven, eerst in het Nederlands en Engels. En tegelijkertijd speelde ik toneel in Friese openluchtspellen, een Noordelijke traditie waarbij dorpse gemeenschappen in de zomermaanden toneelstukken opvoeren in het Fries. Toen klikte het: oooh, ik kan ook eens proberen om zo’n nummer in het Fries te schrijven. Ik heb het idee dat ik met Friese teksten veel dichterbij mijn emoties kom, het voelt eerlijker en intiemer. Nederlands is heel hoekig en rechtdoorzee, met de ggg, de rrr en de kuh, de oh en de ah. In het Fries zijn de klinkers langer en ronder, alles klinkt zachter. Ik vind het een enorm poëtische taal.’

Ze denkt dat het Friese landschap en de weilanden doorklinken in de muziek. ‘In het gevoel van vrijheid. In een stad gaat alles snel, hier kun je een stapje terugdoen en vertragen. Die rust en die ruimte, die probeer ik op te zoeken in de muziek.’

Voor wie zelfs gjin bytsje Frysk spreekt: ‘haw plak’ betekent ‘ik heb ruimte’. En dan vooral: ik heb ruimte voor jou! ‘Het gaat over een romantische connectie in mijn leven. In het nummer baal ik ervan dat diegene niet volmondig voor mij kiest: “Kom op, ik heb zoveel liefde om te geven en je pakt het niet!” Instrumentaal ontspoort het om die woede te belichamen. Ik denk dat de muziek daarin nog belangrijker is dan de tekst, je hoeft het niet te verstaan om de boosheid te begrijpen. Muzikaal gezien houd ik van artiesten als PJ Harvey en Tori Amos, solovrouwen die iets doen met grunge, die edgy zijn, met een theatrale performance.’

Binnenkort gaat MAYTE met haar band allerlei provincies langs als onderdeel van de Popronde. Dikke kans dus, dat er straks ook Popronde-gangers verdwaasd zitten te luisteren in welk grappige taaltje zij nou precies aan het zingen is?! Ze grinnikt. ‘We willen juist uitdragen dat muziek universeel is, dat de gevoelens belangrijker zijn dan het letterlijke begrip. Kijk naar Rosalía, naar Stromae. Die gaan superhard over de grenzen van hun eigen land. En: wees trots op waar je vandaan komt, omarm het. We willen een beetje breken van het stereotype, dat Friezen lomp en boers zijn. Dit is juist jong, poppy, het gaat over opgroeien. Ik ben heel trots op deze muziek.’