Dit zijn de 10 hoogtepunten van London Calling 2022

Wet Leg verzilvert de buzz en Ethan P. Flynn is de grote verrassing

  • Malou Miedema
  • Jordi Holterman
  • Christiaan Walraven

London Calling volgens vast recept: dubbelen tussen twee propvolle zalen, met allerlei bands waartussen je zomaar de gitaarhype van het jaar kan ontdekken. Of nou ja, eigenlijk wisten we allang dat die er zou staan. Het is Wet Leg, de grote indierocksensatie die vandaag de kroon pakt, maar het is een piepjonge FKA Twigs en David Byrne protegé die de grote verrassing is.

Over London Calling

London Calling is Paradiso's razende showcase festival, dat normaal gesproken twee keer per jaar plaatsvindt. Het pand wordt ten volle benut, want terwijl in de ene zaal gesoundcheckt wordt, staat in de andere een band te spelen. Meer nieuwe muziek in een weekend past simpelweg niet.

3. Surfbort

Het nummer: lekker zweten in de pit bij ‘Hot Lizard 93’

© Marieke Hulzinga

De onstuimige punkers van Surfbort hebben geluk. Aan hen de taak om de vrijdagavond af te sluiten. De New Yorkse band maakt er gretig gebruik van. Vanaf het moment dat frontvrouw Dani Miller met haar duivelse lachje de eerste inhaal inzet, slaat het publiek stijl achterover. Ze drukt de mic in het publiek, achter haar dondert en bliksemt een bak gitaren. Bij prijsnummertje ‘Hot Lizard 93’ wordt het tempo zo’n 60 bpm omlaag geschroefd, maar zelfs daar knallen de bezwete lichamen op elkaar in de moshpit!

5. Cash Savage and The Last Drinks

 

 

Cash Savage paradeert met haar microfoon over het podium. Ze dwingt de  aandacht af alsof ze met haar zeskoppige begeleidingsband niet de lullige spot na de headliner in de half leeggelopen grote zaal heeft gekregen. Vol overtuiging staat ze haar folk rocksongs voor te dragen terwijl de violiste aan haar rechterzijde er flink op los zaagt op haar instrument en de ritmesectie doordreunt als een trein op een losliggend spoor. The Last Drinks, zo heet de band, maar dit voelt niet als het einde van de avond. Er kan best nog een rondje na.

7. Illuminati Hotties

Het nummer: Hoe kun je nou niet vrolijk worden van punky indierocker 'Poolhopping'?

FUN, FUN en nog eens FUN: de teenyboppende, punky gitaarliedjes van de Amerikaanse Illuminati Hotties schreeuwen plezier, van het soort waardoor je meteen zélf een gitaar wilt oppakken om vanuit iemands garage een rammelende indierockband met een onzinnaam te beginnen. Stiekem druipen een boel van die liedjes van de weltschmerz, maar je ziet het er niet aan af. Frontvrouw Sarah Tudzin is een energiekanon in een witte tuinbroek die binnen mum van tijd een rommelige moshpit op de been krijgt. Toegegeven, af en toe zingt ze knap vals, maar je vergeeft het Tudzin meteen zodra ze haar gitaar fel op het lichaam hijst en de volgende oerkreet uitbrult. ‘MMMOOOAAAAAYAYA!!!!!’

10. Lunar Vacation

Het nummer: 'The Basement'

Stel je voor dat Snail Mail zo’n duizend kilometer zuidelijker was geboren, dan klonk het precies zo. Lunar Vacation dus, een vijfkoppige band uit Atlanta die hetzelfde type sadrock maakt, maar dan wel op zo’n manier die eerder klinkt alsof ze uitsnikken naast het zwembad, in plaats van op de slaapkamervloer. Hun liedjes zijn trager, dromeriger, met melodische gitaarlijntjes. De zangeres vooraan, met een hip sjaaltje om haar hoofd geknoopt, heeft een snikje in haar stem die bij ‘Gears’ doet denken aan Jeanne Rouwendaal. Snail Mail meets WIES, wie had dat gedacht?