Wat hebben we weer onvoorstelbaar veel fantastische muziek gehoord op Dekmantel: op geen festival zijn zoveel avontuurlijke dj-sets te horen, geen festival graaft zo diep in de geschiedenis van de elektronica. Dit waren onze vijftien favoriete sets en optredens. Four Tet brak alle regels, Helena Hauff brak de mainstage af en het openingsconcert van de Japanse saxofonist Yasuaki Shimizu was prachtig.
15. Yasuaki Shimizu
De openingsconcerten zijn grilling, maar die van de Japanse saxofonist Yasuaki Shimizu is gelukkig prachtig. Een paar jaar terug werd de Japanner weer ontdekt omdat een album uit de jaren tachtig opnieuw werd uitgegeven. Aan zijn geluid en gevoel voor harmonie hoor je dat hij eigenlijk uit de klassieke hoek komt, maar zo nu en dan zingt hij door zijn sax, gebruikt hij de kleppen als percussie, draait hij aan een radio, schreeuwt hij wat Japanse teksten door zijn stemvervormer, of speelt hij twijfelend over een bed van vogelgeluiden.
Luister: Yasuaki Shimizu live op Roskilde 2018
14. Lena Willikens
De Duitse die opgroeide in de Salon des Amateurs en onlangs een coole Selectors-verzamelaar uitbracht draait deze editie van Dekmantel een stuk luchtiger dan vorig jaar in de Greenhouse. Toen moesten we het doen met stroperig trage industrial en piepende, krakende acid-platen. Nu draait ze house. Soms de luchtige Italiaanse droomvariant, maar vaker raar en psychedelisch. Zonder te hoeven pleasen of naar heftige climaxen op te stuwen weet ze twee uur lang haar publiek tegen de booth te plakken, als mierzoete limonade voor een stel hongerige wespen.
13. Errorsmith
Errorsmith laat zien hoe ver de grenzen van het festival opgerekt kunnen worden. Het is de gestoordste set van het weekend. Totaal onnavolgbaar futuristisch, hoe stotterende en vervormde vocals de strijd aan gaan met opgeknipte dancehallritmes, hiphopsnares en bubbelende synths. In eerste instantie is het een gek gezicht, hoe de graatmagere nerdy Duitser met zijn armen slingert. Alsof hij op zoek is naar iemand die met hem de polonaise wil lopen. Maar na tien minuten valt bij iedereen het kwartje: gillend en joelend wordt elk nieuw ritme ontvangen, slingeren tientallen armen de lucht in en rammelen de eerste rijen aan de hekken.
Luister: Errorsmith - Lightspeed
12. Identified Patient
Een van de meest veelbelovende Nederlanders op Dekmantel is Identified Patient, met een paar coole releases op Pinkman en avonden in De School. Zijn Boiler Room-debuut schiet werkelijk alle kanten opschiet: van gekke broken beat naar duistere industrial en slepende techno naar opeens cheesy piano-houseplaten. Soms zijn de transities wat slordig, soms laat hij het gewoon helemaal stilvallen en soms versnelt hij 8 BPM in twee minuten. Maar fuck perfectie en lang leve verwarring! Als je zulke bangers brengt met zo’n geestdrift, is het uur zo voorbij en heb je alleen maar grijnzend met de vuist in de lucht staan dansen.
Luister: The Prodigy - Climbatize
11. Insalar
Het lijkt wel of Insanlar nooit meer wil stoppen met spelen. Een uur lang spelen ze non-stop bezwerende Turkse folk met sitar en vervormde zang, en gaan een drummer en percussionist constant te de strijd aan met de crispy elektronica van bandleider Baris K. De climaxen komen in bescheiden golven, maar op het eind is er geen houden meer aan. Baris K is zelf nog het hardst op zijn vingers aan het fluiten tijdens het kolkende hoogtepunt. Als de stagemanager hem komt zeggen dat het uur er op zit, moet die dat vervolgens ook nog los aan alle andere bandleden gaan vertellen. Zo diep zit iedereen erin.
10. Sassy J
Dekmantel heeft een heel rijtje favoriete dj’s die ze zo vaak mogelijk uitnodigen. Sinds 2016 is Sassy J er zo eentje, een dj uit Zwitserland die vaak ook op affiches verschijnt naast Antal en Hunee. In die hoek is ze ook wel te plaatsen, maar dan met iets minder drive. Iets lomer, zwoeler en als het even kan met een weirde afslag. Dit jaar geeft ze in anderhalf uur een behoorlijk perfecte showcase van haar sound: ze draait bedwelmende afrobeat, maar ook spacey housetracks, om uiteindelijk te eindigen bij Aretha Franklin.
Luister: 2000black - Got Me Puzzled
9. Palms Trax
Op vrijdag staan alle kleurrijke bloesjes in de broeikas te fladderen bij Palms Trax, tegen de glazen wanden geplakt door de drukte. Kennelijk is hij in de Dekmantel-app de populairste artiest (kortom: iedereen wil ‘m zien) en dat maakt hij helemaal waar met een vreugedvolle set. Vanuit een behoorlijk sicke edit van ‘Baiana’ (echt, luister die plaat!) schakelt hij op naar zalvende discohouse met non-stop vocalen, strijkers en opzwepende percussiebreaks om je lichaam acrobatisch op heen en weer te zwieren. ‘Come to my world’, laat hij z’n zangers verleidelijk zuchten. Buiten zouden ze wel willen, ja, maar het is zo stampvol dat er niemand meer bij past.
8. Ndagga Rhythm Force
Een van de meest opmerkelijke liveacts van het festival is Ndagga Rhythm Force. Techno/dub-gigant Mark Ernestus formeerde de groep nadat hij verslingerd raakte aan het Gambiaanse genre mbalax. Van mijlenver hoor je al welk instrument daarin het belangrijkst is: dat kleine Sabar-trommeltje dat de frontman tussen z’n oksel en biceps heeft geklemd. Spant hij z’n spieren aan, dan klinkt–ie opeens veel hoger. ‘Ploing! Ploooing!’ Ernestus zelf is nergens te bekennen, maar niemand die daarom maalt bij deze uitbundige act. De zangeres blaast sensueel kusjes naar de meisjes vooraan, die al de hele tijd euforisch naar haar staan te lonken, en vooral de danseres is fenomenaal: expres houterig maar supersnel beweegt ze haar knokige lichaam op die waanzinnige polyritmes.
Luister: Ndagga Rhythm Force - Lamb Ji
7. Carista
De Boiler Room blijft een gekke plek op het festival, maar het is ook de plek waar de vlam finaal in de pan kan slaan. De set van debutant Carista is daar het beste voorbeeld van. Met een gigagrijns pompt ze de temperatuur nog even verder op. Kleine uistapjes naar garage (die rewind bij 'Hyperfunk'!), Martyn’s dubby house en wat Italiaans spul, maar bovenal house zoals je house wil horen. Afwachten of iemand daar dit weekend nog over heen kan gaan.
6. Daphni
Het was een Plastic People-dag, de zondag op het Selectors podium. Jamie XX, Floating Points en Daphni mochten de hele dag vullen, Four Tet kwam gezellig buurten met zijn moeder. De gepromoveerd wiskundige krijgt het voor elkaar om met disco als leidraad het veldje tussen de bomen te laten kolken. Hij neemt ook opvallend veel risico. Zo opeens een keiharde techno-rammer, of die vergeten garage hit die zelfs de hitlijsten haalde begin 2000.
Luister: Sweet Female Attitude - Flowers
Playlist: Gehoord op Dekmantel 2018
Accepteer de 'social' cookies voor deze 'spotify'-embed.
cookie-instellingen aanpassenSorry, er ging iets mis.
Dekmantel 2018
Unit Moebius: ‘Ik hou ervan als het misgaat’
Haagse pionier weer op een voetstuk bij The Crave en Dekmantel
Orbital begint aan zijn grootse finale
Over monsters, broedertwist en wetenschap
Tangerine Dream: is er leven na de dood van Edgar Froese?
Duitse pioniers verder zonder hun oprichter
Job Sifre en Identified Patient: 'Voor slimme dingen ben je bij ons aan het verkeerde adres'
Over geile platen, het grimmige huis waarin ze samenwoonden en dat muziek maken vooral kut is
Na 25 jaar breekt David Vunk nu eindelijk door
Over tekno-marathonsets van 48 uur, verdwalen op seksfeesten en natuurlijk over Lente Kabinet
Zo was de zondag: alle wegen leiden naar Helena Hauff
Alle wegen leiden vandaag naar Helena Hauff
Zo was de zaterdag: Four Tet breekt alle regels
Van jaloersmakende dansers tot Four Tet die alle regels breekt en de mainstage laat opstijgen
Zo was de vrijdag: avontuur bij opener Rødhåd en afsluiter Objekt
Van opener Rødhåd tot afsluiter Objekt: avontuur loont
Zo waren de openingsshows: Four Tet en Tangerine Dream stellen teleur
Festival opent met optredens in alle zalen rond het IJ