De Staat maakt hun meest compromisloze en ontwrichtende track ooit

Wowwww, wat is de nieuwe De Staat een sloopkogel van een track. ‘THE KING’ is kaal, gemeen, repetitief, met een climax als een stomp in de maag die je alle lucht ontneemt. Frontman Torre Florim grinnikt: ‘Ik daag ze uit, maar ik denk niet dat er één radiostation is die deze track gaat draaien. Het is inderdaad een onlogische song, er is geen refrein, geen couplet. Het is niet ons doel om catchy te zijn. Het is een statement. Ook toen ik het aan het mixen was… die sessie is zo chaotisch. Oké, dit moet een stukje harder, wat moet ik dan hiermee? Die kick drukt ook alles weg. Een broddelwerkje. Ik heb het aan collega-muzikanten laten horen die de meest lijpe muziek maken, en die vonden het avant-garde. Oh, oké, als jij het al weird vindt?!…’

Zeg dat wel. In die zin is het nog wel wat stappen extremer dan livefavoriet van de ex-Lowlands-headliner, ‘Witch Doctor’, en doet het eerder denken aan de compromisloze noiserock van Gilla Band, aan een band als Swans, aan muziek voor heavy festivals als Roadburn. ‘Die bands ken ik niet echt, hoor. Ik had heel weinig referenties voor deze track. Death Grips is al jaren een constante inspiratie voor me, hoewel ik niet denk dat je dat hoort. Maar het is een optelsom van wat wij hebben gedaan over de afgelopen jaren, het is een volgende stap.’

Ook thematisch is dat het geval, en past het nummer tussen songs als ‘Who’s Gonna Be The GOAT’ en ‘Burning The Flag’: ‘Het nummer gaat over de destructieve cyclus van macht’, legt Torre uit, over een eindeloze stoelendans van megalomane leiders die een puinhoop maken van de wereld. ‘Oh, weer een oorlog. Weer wraak. Weer kinderachtig gedoe. De geschiedenis herhaalt zich, elke keer wordt het weer in je gezicht gedrukt. Ik weet niet eens meer wat de concrete aanleiding was, maar elke keer als ik het nieuws lees, voelt het alsof ik het nú heb geschreven. Macht fascineert me, de corruptie die eraan verbonden is. Nu gaat het weer even goed in Hongarije, maar is er wel weer een ander land waar het misgaat.’

In november deed De Staat een zeer sympathieke reeks try-outs bij piepkleine podia, muziekcafés, jongerencentra. Plekken als Kompleks in Heerhugowaard en De Schepenbank in Oirsbeek, waar vaak maximaal 200 bezoekers passen. ‘Om het nieuwe materiaal uit te testen, maar het was ook een viering van dit soort plekken die drijven op vrijwilligers, mensen die veel moeite stoppen om het te laten gebeuren ook al levert het niks op qua geld, wel qua cultuur.’ Hoe ‘THE KING’ daar viel? Torre lacht: ‘Wisselend! Sommige mensen waren waanzinnig enthousiast, sommigen gaven nul reactie of leken een beetje te schrikken.’

Later dit jaar presenteert De Staat de nieuwe show ‘De Staat Becomes De Staat’ op Down The Rabbit Hole en Carré, en die show zijn ze aan het ontwikkelen met nogal een sterrencast: regisseur Floor Houwink ten Cate (die o.a. Brabo Leone en Battlefield of Dreams regisseerde), de audiovisuele kunstenaar Boris Acket die onlangs nog opviel met een imponerende installatie voor Fred again.., hun vaste lichtontwerper Freek Ros én visueel kunstenaar Tarik Barri (jarenlang een soort visueel bandlid van Thom Yorke). ‘We zijn al in een veel vroeger stadium begonnen met het ontwikkelen van de show, het werd steeds groter en intenser concept en we hebben er steeds meer mensen bij gevraagd. Verder ga ik er nog niet teveel over vertellen, dat komt nog wel.’