Nieuws

De heilzame polkatherapie van 3e Keesdag

Fotoverslag van de Keeswaardigste fuif van Utrecht

We arriveren om 22.00 uur. Er staan dan al enkele mensen voor de deur. Dat aantal groeit snel als zich een groep van ongeveer vijftig man aankondigt met veel lawaai. Een half uurtje later wacht er een lange kleurrijke rij voor de deur van het uitverkochte Tivoli Oudegracht.
© Roy Wolters
  • Tekst Niels Spinhoven
  • Roy Wolters

Niet alleen de financiële markten waren dit jaar uit balans. Door de afwezigheid van Kees van Hondt op Lowlands ’11, was de vraag naar een dosis Hoogwaardige Flauwekul aanmerkelijk groter dan het aanbod. Ongeveer duizend gelukkigen haalden hun shot op een erg vrolijke 3e Keesdag in Tivoli, Utrecht.

Eenmaal door de kaartcontrole wachtte de bezoeker een oer-Hollands onthaal in de vorm van een keesplankje, aangeboden door Kees zelf.
© Roy Wolters
Kijk, dat zijn warme kleren uit een koude oorlog. Op 3e Keesdag is het niet nodig om je sympathie voor niet-hippe ideologieën onder stoelen of banken te steken.
© Roy Wolters
Nog meer militaire aangelegenheden. Ergens kon op 27 december 2011 een Franse slag niet gere-enact worden wegens het ontbreken van een peloton Napoleontische fusiliers.
© Roy Wolters
Ook deze opmerkelijk gewoontjes uitziende jongens en meisjes werden keeswaardig bevonden. De zwemband met polkadots is erg subtiel.
© Roy Wolters
De goedheiligman is niet alleen een oerdegelijke vaderlandse traditie. Hij blijkt in een kolkend Tivoli ook een prima oriëntatiepunt. “Zullen we afspreken bij Sinterklaas?”. Kudos voor de Sint, want hij zag er na drie uur 3e Keesdag nog tamelijk ongekreukt uit. Dat hebben we rond 5 december wel eens anders gezien. Wat de conclusie rechtvaardigt dat hij beter tegen polka kan dan tegen kinderen.
© Roy Wolters
De Lowlands campingwinkel van een bekende landelijke keten deelde dit jaar opblaasrookworsten uit. Van de enkele worsten die het festival hebben overleefd, zien we hier een gaaf specimen. Uw redacteur kon een groot deel van de avond te beschikken over een geconfisqueerd exemplaar. Conclusie? Het schokabsorberend vermogen is gigantisch en bovendien draagt zo’n worst een stuk eleganter dan een zwemband. Aanrader dus.
© Roy Wolters
Even na 23.00 uur is het podium voor de Utrechtse partyfolks van Kalio Gayo. De zeskoppige band heeft de nobele taak om de zaal alvast een beetje voor te verwarmen.
© Roy Wolters
“Eyooo! Cavia, cavia!” We verstonden ze al niet en dachten eigenlijk dat het aan ons lag, maar volgens de band zelf laten ze je meebrullen in een taal die je niet kent, de taal van een plek ten oosten van je fantasie. Ah, vandaar...
© Roy Wolters
De opblaaskrokodillen en -orka’s worden vrijgelaten.
© Roy Wolters
Er zijn altijd wel een paar potige mannen in de buurt die je een handje willen helpen bij het verkrijgen van een lift naar een andere plek in de zaal.
© Roy Wolters
Kees stelt de Britse gast-dj Penny Metal voor. Haar muziekstijl kent overlap met die van Kees, maar ze draait vooral Russische en Oost-Europese polka’s. Die er overigens ook prima ingaan, al zijn ze wel wat minder meezingbaar.
© Roy Wolters
Over smaak valt te twisten. We doen niet anders bij 3VOOR12. Maar we zijn unaniem over de origineelste accessoire. Dat was de oranje ragebol, in deze plaat midden onder te bewonderen.
© Roy Wolters
Hekken moesten voorkomen dat het podium beklommen zou worden. Tevergeefs, om half drie ging er één schaap over de dam. Kees verzocht iedereen vriendelijk om weer te vertrekken. “Achterin de zaal staan mensen die een kaartje hebben gekocht. Die kan ik nu helemaal niet zien.”
© Roy Wolters
De kunst van een goede fuif is om op het juiste moment te vertrekken. We zingen voor één laatste keer mee met ‘Varkens, geiten, boerenkool’ van Riny van der Lee en doen zwaai ende wuif. Het was weer mooi. In de woorden van Kees van Hondt: "Ook de veestapel constateerde een hoge mate van Keeswaardigheid."
© Roy Wolters