Arlo Parks - Ambiguous Desire

De bedroompop van de Britse Arlo Parks, oftewel Anaïs Marinho, heeft de afgelopen twee jaar een stille gedaanteverwisseling ondergaan. Waar ze ooit louter fluisterende indiepop maakte, lijkt ze nu net zo vaak in de nacht van New York te vertoeven: zwetend op de dansvloer of zelf achter de decks. Die invloed sijpelt door in haar derde album, al niet op de manier die je misschien zou verwachten. Haar chille r&b schuift namelijk subtiel op richting electropop en hiphop, met hier en daar een rafelige breakbeat. Toch blijft haar handelsmerk intact: die fluwelen stem, die zelfs de meest introspectieve r&b de nacht in kan trekken. Op ‘Get Go’ bijvoorbeeld, een zwoele track met breakbeats die ze maakte voor ravers, lovers en iedereen die weigert als laatste de vloer te verlaten. In ‘Senses’ vloeien haar zachte vocalen samen met de hemelse stem van Sampha, alsof ze elkaar na een wilde nacht tegenkomen en besluiten nog even niet naar huis te gaan.