
Album van de Week (45): Radio Free Alice
Een opgewekte debuutplaat over mannelijke kwetsbaarheid
Plop! Daar is weer zo’n toffe indieband uit Australië. Radio Free Alice weet met hun nostalgische new-wavesound uit de jaren nul boven het maaiveld uit te steken. Nu is daar de debuutplaat What’s In Between, en echt vrolijk is-ie niet. Ze worden verlaten, slikken Prozac en belanden in een psychiatrische kliniek. Gelukkig hoeft dat allemaal niet zo heel deprimerend te klinken.
Als Australische band is het niet eenvoudig om in Europa door te breken: je zit immers aan de andere kant van de wereld. Radio Free Alice laat zich daar niet door afschrikken. Drie jaar geleden verscheen hun eerste EP Radio Free Alice (2023). Daarop volgden nog twee 4-track EP’s, Polyester (2024) en Empty Words (2025), die werden beloond met een drukke festivalzomer en een uitverkochte Tolhuistuin. Nu is het tijd voor het echte werk: een debuutplaat. Die heet What’s In Between.
In de indiepop van de Aussies zit een flinke dosis nostalgie, die doet denken aan de bands die in de jaren nul probeerden te klinken als Joy Division (Interpol en Editors dus). Luister maar eens naar het ambient-intro van opener ‘Crying With You’, of naar de opgewekte gitaarmelodieën op ‘Lunch Money’. Dat linkje met Interpol is trouwens niet zo vergezocht, want producer Peter Katis (die ook werkte voor Interpol en The National) zat achter de knoppen. Ook Ewan Pearson (Depeche Mode, Franz Ferdinand) droeg zijn steentje bij. En gelukkig: geen gladgestreken showroomplaat waar geen zuchtje leven meer in zit, maar een retrogeluid waar die DIY-energie van hun begindagen nog doorheen schemert.
Radio Free Alice heeft niets met spierballerij. Het viertal kiest liever voor mannelijke kwetsbaarheid. Ze worden ouder, zijn steeds vaker onzeker én worden aan de lopende band verlaten, horen we op What’s In Between: ‘I know she’s really getting sick of me’ op ‘Four Leave Clover’, ‘Crying out loud ‘cause you’re never around’ van ‘Kick in the Shins’, ‘They’re not coming back, just take the Prozac’ op ‘Rule 31’, ‘But she’s been sleeping with the guy from work / At what point do you admit your life’s not going to plan one bit.’ van ‘Big Ideas.’
Ouch. Maar baden in zelfmedelijden doen ze niet. Althans, zo klínkt het niet. What’s In Between is ondanks de treurige teksten een energieke plaat, met genoeg springerige baslijnen, vrolijke gitaarlijntjes en catchy hooks om de tragiek wat dragelijker te maken. Zet ‘Rule 31’ maar eens op, dat blijft echt nog wel even ronddwalen in je hoofd de aankomende uren. Of neem ‘Intersection’, een liefdesliedje over iemand die een relatie probeert te onderhouden terwijl hij in behandeling is bij een psychiatrische kliniek. Ook die song klinkt ontzettend luchtig, maar de pijn ligt bij Radio Free Alice niet aan de oppervlakte. ‘Words are never only words, it’s what’s in between.’
Accepteer de 'social' cookies voor deze 'spotify'-embed.