Album van de Week (13): Robyn

Wat een queen is Robyn toch. 46, en nog altijd diezelfde compromisloze popdrang als in de jaren negentig. Alleen nu losser, vrijer, alsof er eindelijk niets meer hoeft en dus alles mag. In 2023 werd ze single moeder via IVF, ergens tussen het swipen op een datingapp door, want waarom ook niet. Met de vooruitgesnelde single ‘Dopamine’ doorbrak het Zweedse popicoon haar acht jaar durende radiostilte en zette ze meteen de toon voor Sexistential. Het is een album met rebel-pop-girl-muziek voor mensen die snappen dat liefde niet per se hand in hand gaat met seks, seks niet automatisch tot voortplanting leidt, en dat je echt niet verliefd hoeft te zijn om een kind te krijgen.

De titeltrack gooit dat gedachtegoed zonder pardon op tafel: ‘It’s a horny MILF album’, zegt ze er zelf over. Haar levensdoel is altijd ‘geil blijven'. Niet per se geil in de letterlijke zin, maar hongerig zijn naar het leven en nieuwe ervaringen, en never nooit te settelen. De ‘push’ in het refrein van de ‘Sexistential’ klinkt als een reboot van ‘Satisfaction’ van Benny Benassi en er volgt een clubby synthpoptrack die smeekt om een voguesessie. Hier hoor je een fierce vrouw die haar eigen regels schrijft: zwanger, maar nog steeds lekker aan het daten. 

In die acht jaar stilte zat ze trouwens niet stil: samenwerkingen met Charli XCX, Blood Orange en Jamie xx hielden de motor warm. En dan is er nog de reünie met superproducer Max Martin (ja, die van Taylor Swift en Katy Perry) die in de jaren negentig verantwoordelijk was voor haar grote doorbraakhits ‘Do You Know (What It Takes)’ en ‘Show Me Love’. ‘Into The Sun’ en ‘Talk To Me’ zijn hun eerste samenwerkingen sinds 2010. Die laatste track is in de lockdown geschreven (alweer zes (!) jaar geleden) en gaat over telefoonseks omdat IRL even geen optie was.

En ‘Blow My Mind’: ooit een romantisch liefdeslied uit 2002, nu herschreven tot een ode aan haar zoontje. ‘Let me just crush your scrumptious little face.’ Nog steeds liefde, maar nu onvoorwaardelijk, geen lust, maar pure moederliefde. Juist daarin schuilt de kracht van Sexistential: het is een viering van een leven dat zich niet in hokjes laat vangen. Robyn laat zien dat ouder worden, alleenstaand moederschap en de behoefte om te blijven feesten niets wegnemen, maar juist ruimte laten voor nieuwe ontmoetingen, nieuwe ervaringen en simpelweg blijven doen waar je zin in hebt.