3VOOR12 recenseert Disque Pop (week 21): Gorillaz

Demon Days samenhangend en maatschappijkritisch juweeltje

“How do you call cheese that’s not yours? Nacho cheese!” En: “What’s the difference between a lawyer and a bucket of crap? A bucket.” Of: “Why don’t oisters give to charity? Because they’re shellfish.” Deze en meer grappen zijn terug te vinden op de officiële website van Gorillaz, verteld door een paffende krokodil in de studio. Nog even het verhaal van Gorillaz in een notedop. Blur-zanger Damon Albarn wil eens wat anders dan rocken en verzamelt drie anders-georiënteerde muzikanten om zich heen. Hun crossover tussen hiphop en dance wordt gepresenteerd in de vorm van vier tekenfilmfiguurtjes. Een enorme hit; het debuutalbum gaat zes miljoen keer over de toonbank en ontvangt zes nominaties voor een MTV-award in 2001, waarvan er twee verzilverd worden. Zoals wel vaker heeft het succes een keerzijde. De ivoren toren waarin Gorillaz zich had afgezonderd, bezorgde niet langer het gevoel van vrijheid maar van gevangenschap. Vier jaar lang duurde het voor er een opvolger kwam van het titelloze debuut, dat er nu is in de vorm van Demon Days, een plaat vol maatschappijkritiek. Een periode die naar platenmaatschappij EMI’s smaak iets te lang duurde. Het label moest begin dit jaar zelfs een winstwaarschuwing afgeven, wat volgens EMI deels is veroorzaakt door uitgestelde releases van melkkoeien Gorillaz en Coldplay (release 6 juni). Afijn, de vier jaar durende afwezigheid schiep wel ruimte voor Gorillaz om tot rust te komen. En om de website, het King Kong Headquarters, bij te werken. Een hoofdkwartier waar de bezoeker zich uren kan uitleven met spelletjes op de spelcomputers van de bandleden, waar talloze grapjes in zijn verwerkt (2D betaalt geen alimentatie aan zijn kinderen maar stuurt wel elke maand Gorillaz-goodies, Noodle blijkt geobsedeerd door het cijfer 23 en Murdoch Niccalls maakt er een hobby van schoenen te veilen op Ebay) en waar bezoekers zelf hun muzikale brouwsels kunnen ventileren in Idols-kopie Search For A Star. Dan zijn er nog de talloze bandposters (bijvoorbeeld van The Zutons, Gift Of Gab, The Bees en Super Furry Animals) en de verwijzingen naar nummers op Demon Days. Zo is er in de kelder een vulkaan-achtig iets dat Monkey heet, naar Fire Coming Out Of A Monkey’s Head. Dat nummer (met onheilspellende koortjes en stormachtige wind-geluiden) is ingesproken door acteur Dennis Hopper. Fire Coming Out Of A Monkey’s Head vertelt het verhaal van een eiland waar de vrede wordt verstoord door infiltranten, iets waarbij je geen fantasie nodig hebt om het te vertalen naar de realiteit. Hopper is niet de enige die de samenwerking is aangegaan met Gorillaz. De bijdrage van De La Soul was al te horen op single Feel Good Inc., Shaun Ryder verzorgt de vocalen op het hypnotiserende DARE en Ike Turner bespeelt de toetsen op Every Planet We Reach Is Dead. Gorillaz lijkt sowieso somber gestemd met titels als Kids With Guns, Last Living Souls (met strijkers) en Dirty Harry, een maatschappijkritisch nummer over oorlog, ironisch genoeg gezongen door een onschuldig kinderkoortje. Toch is het niet alleen maar rampspoed en ellende op Demon Days. Het tweeluik Don’t Get Lost In Heaven en titeltrack Demon Days kenmerken zich juist door een laidback ritme, een blijde boodschap en een jubelend gospelkoor. De conclusie luidt dat Demon Days samenhangender klinkt dan zijn voorganger, met scherpe baslijnen en onweerstaanbare koortjes die de nummers lucratief aan elkaar smeden. Toch lijkt een hitsingle als Clint Eastwood er niet op te staan. Of Gorillaz weer zes miljoen platen verkoopt, blijft dan ook de vraag. Oja, Nova’s Paul Witteman krijgt wel zijn zin. Gorillaz heeft aangekondigd live te gaan spelen met dit nieuwe materiaal.