3VOOR12 recenseert de Disque Pop (week 22): Gem

De opmars is nog lang niet ten einde

Het is iets langer dan een jaar geleden dat Gem het eerste optreden gaf in het voorprogramma van The Libertines en nu is hun debuutplaat al af. Een snelheid waar de jonge Utrechters niet meer van opkijken, want het afgelopen jaar is in TGV-snelheid aan hen voorbij gegaan. Ze stonden al snel in het voorprogramma van Eastern Lane in het Utrechtse Ekko, werden snel getekend door Excelsior, hun favoriete Nederlandse label en bliezen op Noorderslag het publiek weg tijdens de 3VOOR12 sessie. Het gevolg is dat studies werden opgezegd en werktijden werden gehalveerd: Gem was het doel geworden en de debuut-cd moest knallen. Daarvoor moest wel een offer worden gebracht: gitarist Simon Bonner werd vervangen door Vincent Lemmen. Het vijftal dook met Excelsior-huisproducer Frans Hagenaars de studio in en het resultaat is nu daar: Tell Me What’s New. Gem maakt rechtlijnige rock. Want, zo zijn de bandleden van mening, er zijn weinig tot geen Nederlandse bands die gewoon drie minuten gitaarrocksongs maken. Geen moeilijkdoenerij dus en geen kunstacademiesongs. Het gevolg hiervan is wél dat de muziek niet opvallend origineel is: het klinkt namelijk als The Strokes en de schuurzang van Maurits Westerik is soms à la Liam Gallagher. ‘Rise & Fall’? Dat heeft dezelfde swing als ‘This Charming Man’ (The Smiths) en die felle gitaar die aan het einde in komt vallen hoorden we o.a. in ‘Muscle Museum’ (Muse). Tja, gitaarrock trekt altijd verwijzingen naar oudere bands aan. Bij The Strokes werd toch ook gerefereerd aan Television, een band waarvan waarschijnlijk nog geen 1% van de Is This It-kopers heeft gehoord? Hoe leuk zo’n popquiz ook kan zijn, het zijn de songs die tellen en dan kan de kracht van Tell Me What’s New niet ontkend worden. Dat ‘Rise & Fall’ bijvoorbeeld, is dansbare pop/rock die onmiddellijk beklijft door het melodieuze refrein en het felle gitaargeluid van Bas de Graaff. ‘This Is Your Life’ en ‘Tonight’ zijn de oude bekenden die altijd langs mogen komen. Ze waren eerder te horen op de Unsigned-cd die het Nationaal Popinstituut eind vorig jaar uitbracht. Gem is ook erg springerig bij het lentefrisse ‘All We Have Is Now’. Natuurlijk is de titel Tell Me What’s New een statement, maar dat geldt ook voor de keuze om de plaat met ‘The Opposite’ te laten openen. Hiermee wordt meteen een mokerslag uitgedeeld, want het is één van de hardere nummers op de plaat. Gem laat horen waar het voor staat. De sound op het debuut is misschien niet zo vuil als het live geluid van de band, toch klinkt het energiek en dynamisch. De zang van Maurits Westerik is fris op de plaat gezet en de gitaren en drums klinken helder. Gem heeft gelijk als ze zegt dat er in Nederland te weinig bands als deze zijn. Bij Tell Me What’s New valt het land van herkomst ook niet aan te wijzen. Gem brengt van begin tot eind constante en goede kwaliteit. Afsluiten met een nummer dat ‘S.O.S.’ heet, is een passend signaal. Alle aandacht dus voor Gem, want hun opmars is nog lang niet ten einde.