Lowlands huisvest een Nirvana-project met zes bands als Kensington, Mister & Mississippi, DeWolff en Elle Bandita die Nevermind gaan spelen in waarschijnlijk de Grolsch. Dat vertelde Eric van Eerdenburg vanochtend aan Giel. De LL-directeur maakte meteen 25 namen bekend, waaronder Great Minds, The Veils, Noisia, Chase & Status, traumahelikopter, Gojira, Balthazar en Mount Kimbie. Eerder werden al Nick Cave and the Bad Seeds, Richie Hawtin, Hurts, Kodaline, John Coffey, Mikal Cronin, Richie Hawtin, Tom Odell, Cerebral Balzy, The Editors, Bat For Lashes, Fall Out Boy, Foals, Franz Ferdinand, Jacco Gardner, Jake Bugg, Kendrick Lamar, Major Lazer, Nine Inch Nails, Tame Impala, The Knife, Unknown Mortal Orchestra, De Jeugd van Tegenwoordig, The Opposites en vele andere acts toegevoegd aan de Lowlands programmering. Je leest ze allemaal hieronder.

Een ongrijpbare, kaleidoscopische drugscocktail van formaat als Album van de Week? Jazeker, en niet alleen omdat de zomer hier vol in de bol is geslagen, maar vooraleerst omdat het Australische trio Jagwar Ma een lichtvoetig dansbare en zwaar verslavende retroplaat heeft gemaakt. Howlin is inderdaad Album van de Week.

Jan Smeets vatte het weekend samen met de woorden: 'Jong, vrolijk en mooie liedjes.' Het is een treffende omschrijving, maar toch zal de 44ste editie van Pinkpop niet de geschiedenisboeken in gaan als een van de beste. Dat kunnen we gerust vaststellen met een snelle blik op de cijfers. Niemand scoorde een 9 of hoger. Toch viel er nog aardig wat genieten op Pinkpop 2013. Drie acts komen als winnaar uit de bus met het rapportcijfer 8,5: Queens Of The Stone Age, Alt-J en Triggerfinger.

Pinkpop zit er op en we zijn weer thuisgekomen met veel muziek in het hoofd en talloze mooie beelden op het netvlies. Onze fotografen waren drie dagen in touw en schoten op deze zonnige editie van Nederlands oudste popfestival een berg aan strakke live-foto's en markante, bonte sfeerplaten. We maken een selectie van onze favorieten. Post gerust jouw favoriete foto onder het artikel.

Het is vroeg. 9:00 uur Engelse tijd, geen tijdstip voor een muzikant. Althans, voor de meeste muzikanten niet, wel voor Benjamin Power. Hij is de ene helft van Fuck Buttons, een duo uit Bristol dat meedogenloos scherpe elektronische muziek maakt. Abstract maar zeer fysiek. Hun nieuwe album Slow Focus (uit op 22 juli) is een verwijzing naar het binnenkomen van eerste daglicht, het moment waarop het brein na een diepe slaap inschakelt en hortend en stotend op gang komt. Dit weekend speelt het duo op Best Kept Secret.

Net voor de show doet het gerucht de ronde dat Green Day doorbraakalbum Dookie integraal gaat spelen, ingebed in een set met veel nieuwe nummers. Harter gaan sneller kloppen, zeker bij de grijzende garde, bij de herinnering aan dat geweldige punkrockalbum. Die plaat vol met sterke liedjes, die voor het voorheen protestgenre de brug sloegen naar een groot mainstreampubliek. Zou dit dan toch een heel ander verhaal worden dan de headlineset op Pinkpop 2010?

Green Day komt op met 'Bohemian Rapsody' en het thema van 'The Good, the Bad and the Ugly'. En Alt-J? Die komen op met 'Niggas in Paris'. Het staat zo hard dat het pijn doet. Verschil moet er zijn, zullen we maar zeggen. Even later coveren ze Kylie Minogue met een Dr. Dre-beat. En dat terwijl we Alt-J bijna een folkbandje zouden noemen. In alles is Alt-J nét even anders, en dat maakt de show vandaag op Pinkpop een heel bijzondere.

Verrassing: Triggerfinger is eigenlijk helemaal geen schattige coverband met glaasjes en theelepeltjes. Ze zullen er ongetwijfeld zijn, mensen die de Vlamingen kennen van wat Ruben Block liefkozend 'ons gelukkig accidentje' noemt, hun versie van Lykke Li's 'I Follow Rivers' in de ochtendshow van Giel Beelen. Nee, Triggerfinger is een snedig rocktrio, met ongelofelijk veel power en gevoel voor stijl. Al is mij even ontgaan dat roze maatpakken in de mode waren.

Blaudzun heeft ballen, zoveel is duidelijk. Johannes Sigmond opent vandaag zijn set met een gloednieuw liedje. Sterker nog, na 'Elephants' sluit hij ook met een nieuwe song af. En tussendoor zit er nóg eentje verstopt. Dat getuigt van lef, zeker als je bedenkt dat dit zijn eerste Pinkpop-show ooit is, en het levert een spannend en bij vlagen magisch optreden op.

Twee jaar geleden ploeterde Kensington nog anoniem aan de onderkant van het popcircuit, nu verkopen ze zomaar zalen van het formaat Tivoli Oudegracht uit. Vandaag krijgen ze de kans op het grote Mainstage van Pinkpop. Een stap te groot? Of kunnen ze stunten?