Jan Smeets vatte het weekend samen met de woorden: 'Jong, vrolijk en mooie liedjes.' Het is een treffende omschrijving, maar toch zal de 44ste editie van Pinkpop niet de geschiedenisboeken in gaan als een van de beste. Dat kunnen we gerust vaststellen met een snelle blik op de cijfers. Niemand scoorde een 9 of hoger. Toch viel er nog aardig wat genieten op Pinkpop 2013. Drie acts komen als winnaar uit de bus met het rapportcijfer 8,5: Queens Of The Stone Age, Alt-J en Triggerfinger.

Pinkpop zit er op en we zijn weer thuisgekomen met veel muziek in het hoofd en talloze mooie beelden op het netvlies. Onze fotografen waren drie dagen in touw en schoten op deze zonnige editie van Nederlands oudste popfestival een berg aan strakke live-foto's en markante, bonte sfeerplaten. We maken een selectie van onze favorieten. Post gerust jouw favoriete foto onder het artikel.

Net voor de show doet het gerucht de ronde dat Green Day doorbraakalbum Dookie integraal gaat spelen, ingebed in een set met veel nieuwe nummers. Harter gaan sneller kloppen, zeker bij de grijzende garde, bij de herinnering aan dat geweldige punkrockalbum. Die plaat vol met sterke liedjes, die voor het voorheen protestgenre de brug sloegen naar een groot mainstreampubliek. Zou dit dan toch een heel ander verhaal worden dan de headlineset op Pinkpop 2010?

Green Day komt op met 'Bohemian Rapsody' en het thema van 'The Good, the Bad and the Ugly'. En Alt-J? Die komen op met 'Niggas in Paris'. Het staat zo hard dat het pijn doet. Verschil moet er zijn, zullen we maar zeggen. Even later coveren ze Kylie Minogue met een Dr. Dre-beat. En dat terwijl we Alt-J bijna een folkbandje zouden noemen. In alles is Alt-J nét even anders, en dat maakt de show vandaag op Pinkpop een heel bijzondere.

Verrassing: Triggerfinger is eigenlijk helemaal geen schattige coverband met glaasjes en theelepeltjes. Ze zullen er ongetwijfeld zijn, mensen die de Vlamingen kennen van wat Ruben Block liefkozend 'ons gelukkig accidentje' noemt, hun versie van Lykke Li's 'I Follow Rivers' in de ochtendshow van Giel Beelen. Nee, Triggerfinger is een snedig rocktrio, met ongelofelijk veel power en gevoel voor stijl. Al is mij even ontgaan dat roze maatpakken in de mode waren.

Als Pinkpop 2013 over een paar jaar wordt opgehaald, zullen velen zeggen dat het de editie was van de zanger/muzikant die zijn eigen naam hanteert: Andy Burrows, Douwe Bob, Christopher Green, Tom Odell, Miles Kane. Daar zitten de nodige singer-songwriters tussen die mogen meeliften op de golven die deels dankzij Ben Howard werden gemaakt. De Engelsman mag dan ook als een na laatste op de Mainstage optreden en doet dat niet onverdienstelijk.

Zal je maar gebeuren als boeker: zet je in op The Killers als afsluiter, omdat je van hun plaat meer verwacht dan die van Queens Of The Stone Age (waarvan nog niet eens een releasedatum bekend is), slaat die vierde Killers hier doder dan dood en brengt Josh Homme net voor Pinkpop een sterk zesde QOTSA-album uit. Een plaat waarmee ze voor release al behoorlijk veel aandacht pakken. Ehm ja, niks meer aan te doen. Done deal enzo. Dus was het 3FM podium een prooi voor een in beste vorm stekend Queens Of The Stone Age.

Blaudzun heeft ballen, zoveel is duidelijk. Johannes Sigmond opent vandaag zijn set met een gloednieuw liedje. Sterker nog, na 'Elephants' sluit hij ook met een nieuwe song af. En tussendoor zit er nóg eentje verstopt. Dat getuigt van lef, zeker als je bedenkt dat dit zijn eerste Pinkpop-show ooit is, en het levert een spannend en bij vlagen magisch optreden op.

Twee jaar geleden ploeterde Kensington nog anoniem aan de onderkant van het popcircuit, nu verkopen ze zomaar zalen van het formaat Tivoli Oudegracht uit. Vandaag krijgen ze de kans op het grote Mainstage van Pinkpop. Een stap te groot? Of kunnen ze stunten?

Puur goud: The Opposites ('we doen er nog ééntje, Pinkpop!') zwengelt het hardcore-anthem van Thunder erin. Effectbejag, misschien, maar wat werkt de tekst die over het veld schalt goed: 'Er staat een paar duizend man om me heen, licht uit en klaar om te gaan.' En dan, als de beat erin komt, gaat Pinkpop kapot. Tot ver voorbij de geluidstoren, welteverstaan. 'Kippevelmomentje,' zo zeggen de heren zelf gekscherend. Maar serieus: daar kent de show vandaag er wel meer van.