ESNS26: Fit spreekt alle reserves aan

‘Na twee nummers al, da’s een record!’ roept iemand in het publiek. Zolang duurt het voordat Ide Ploeg, de frontman van het Utrechtse Fit, zijn shirt uitdoet. Terwijl in de Grote Zaal de Popprijs wordt uitgereikt, staan zij in de Entreehal. Niet de meest sfeervolle stage, gelukkig stroomt de hal snel vol. De jonge, vijfkoppige band opent de show met het ska-achtige ‘Life So Nice’. Wanneer het springerige ‘Cash’ even later volgt, schreeuwt iedereen mee: ‘I need cash, I need it fast’ en ‘I don’t know what to believe, I think that capitalism is a disease’. En alsof het publiek nog een aansporing nodig heeft, schreeuwt Ploeg: 'Mocht je willen dansen, dan denk ik dat dit het moment is.’

Fit weet hun tomeloze energie dankzij een handvol sterke poppunksongs en een uitstekende drummer soepel het publiek in te slingeren. Telkens als je denkt dat het vat leeg is, spreekt Fits frontman een nieuwe reserve aan om flink los te gaan: hij haalt het echt uit z'n tenen. Headbangend achter zijn kleine keyboard en springend op het podium lijkt zijn zang op een soort rap. Halverwege wordt het tempo iets teruggeschroefd met recente single ‘Little Something’: 'Dat was een leuk liedje, het was wel rustig, nu zijn we weer ready om te beuken!’ Met ‘Be Gone Now’ sluiten ze hun set af: Ploeg roept iedereen naar voren en springt op iemands nek, om vanuit het midden van de moshpit verder te zingen. Zijn laatste woorden: ‘Wij waren Fit!’ Wacht, waren?!

Het oordeel: Fit’s inzet en energie maken een sportschoolabonnement voor 2026 overbodig. 

Het nummer: ‘Cash’