Cardinals - Masquerade

Cardinals is de nieuwe ontdekking van Grian Chatten van Fontaines DC, maar de vijfkoppige band uit Cork is veel meer dan dat. De folkrockband bracht gisteren zijn debuutalbum Masquerade uit, waarin hun accordeon de hoofdrol steelt van de gitaren. Het bespelen van de accordeon vanaf een stoeltje oogt misschien niet heel rock-'n-roll, maar Finn Manning geeft de muziek hiermee het Ierse randje dat Cardinals naar een ander niveau tilt. 

Masquerade vertelt het verhaal van een break-up, iets dat duidelijk terug te horen is in de songtitels en lyrics. Het album opent met het gevoelige ‘She Makes Me Real’ over liefdesverdriet en ‘St. Agnes’ voelt bijna als een verloren track van The Pogues, maar dan gemengd met de indierock van Arctic Monkeys. De eerste helft van de plaat is kwetsbaar en introspectief, met nummers als ‘I Like You’ en in de titelsong ‘Masquerade’ laat Euan Manning met zijn fragiele stem zingen over gemaskerde liefde: ‘Take you as you are, if we’re ever far apart, she makes me real happy, so good so far, masquerade.’

Op kant B lijkt de toon om te slaan: de kwetsbare hartpijn van kant A, die eindigt met ‘Over At Last’, maakt plaats voor woede. Korte, ruige tracks zoals ‘The Burning of Cork’ en ‘Anhedonia’ (betekent het onvermogen om vreugde te voelen) geven de plaat een rauwere rand.