ESNS26: Sunflower is een oase van rust in het kleinste hoekje

Zou zangeres Amelie Silks beseffen wat een bevoorrecht mens ze is? Ze komt uit Nieuw-Zeeland, dus misschien beseft ze helemaal niet wat een chaos Noorderslag is en wat een wonder het is dat haar stem van glas hooguit gestoord wordt door gelal vanaf de gang. Wat brengt een Nieuw-Zeelandse zangeres op Noorderslag? De drummer rechts van haar, een jazzveteraan en conservatoriumdocent Joost Lijbaart. Hij is de bandleider en bovendien schrijver van de meeste liedjes. Op contrabas heeft het trio vandaag een vervanger voor hun Amerikaanse bandgenoot, in de persoon van de Belg Nathan Wouters. 

Samen vormen ze Sunflower. Veel meer weten we niet over dit trio, want er is geen album, dus het is een aangename verrassing dat Silks over een wonderbaarlijk mooie intieme stem blijkt te beschikken, niet luid maar wel trefzeker. Zij is een folkartiest in de traditie van Joni Mitchell, de twee mannen jazzmuzikanten. Ze begeleiden de zangeres zeer subtiel, maar nemen/krijgen heel af en toe de ruimte voor een bas of drumsolo. Niet heel opdringerig, wel uitstekend voor de dynamiek. Aan het einde neemt Lijbaart even plaats achter de microfoon en Silks achter een harmonium, maar dat is niet zo’n goed idee. Het steenkolen-Engels waarmee hij zich in het lichaam van een vrouw verplaatst is een totale verbreking van de magie.

Het oordeel: Maar wat een aangename verrassing hier in het hoekje van Noorderslag, zo teder en subtiel. Weliswaar voor een heel klein, maar wel aandachtig publiek, dat zelfs de te hard pratende security tot de orde roept.

Het nummer: Dat is er nog niet!