ESNS26: Gedragen ballads van Isabel van Gelder zijn aan de brave kant

Van slaapkamersong tot viral hit, het is inmiddels een geijkt pad voor opkomende popsterren. Zo ging het ook voor Isabel van Gelder, die haar melodramatische liefdesverdrietballad ‘Die For You’ schreef toen ze nog maar zeventien was. Sinds de release in april scoorde ze al meer dan drie miljoen streams op Spotify met het nummer. Na een serie Poprondeshows in 2024, een handjevol singles in 2025 en een paar shows als voorprogramma van Blanks is deze show op Noorderslag, vroeg op de dag in de kleine Marathonzaal, een logische volgende stap.  

De liedjes die Van Gelder tot nu toe uitbracht zijn overwegend gedragen ballads over liefde(sverdriet), met sentimentele snik gezongen. Meeslepend, openhartig, maar wel wat aan de brave kant. In de liveset zit wat meer variatie: een paar meer uptempo nummers, sommige wat meer country, andere wat jazzier, en op het einde ook een Dua Lipa-esque discopopsong. Ze probeert haar sound duidelijk wat te verbreden en te ontdekken, maar het blijft wel allemaal even gelikt, en niet alle songs zijn even onderscheidend. Een nieuw liedje als ‘Waiting For The Rain’, geschreven bij een songwritingsessie in Nashville, laat zien dat ze het wel echt in haar mars heeft, met een sterk, memorabel refrein en een mooi dromerig arrangement.

Gelukkig laat Isabel zo nu en dan wat meer het achterste van haar tong zien, meer dan op plaat. In de liveversie van ‘Die For You’ klinkt haar stem niet alleen wanhopig (‘ik heb álles voor je over’), maar ook venijnig en verongelijkt (‘en wat krijg ik daarvoor terug?!’). Die scherpte is spannend, wanneer ze hem durft te laten zien.

Het oordeel: Van Gelder zingt goed, soepel en precies, en ze heeft de perfecte popsterrenlooks. Ze geeft een gepolijste show, zeker voor zo'n beginnende act: goed voorbereide instrumentale overgangen en praatjes tussen de liedjes, een logisch opgebouwde setlijst, een goed spelende band. Het is allemaal erg clean, en dat is knap. Wie weet wat ze allemaal in haar mars heeft, als ze zichzelf toestaat om wat meer van het geijkte pad af te wijken en juist die scherpere randjes op te zoeken.

Het nummer: Het meest emotioneel raak is ‘Run’, een liedje over houden van iemand die in de greep wordt gehouden door een diepe depressie. Ze speelt het nummer solo op akoestische gitaar en maakt de pijn echt voelbaar.