Album van de Week (4): Tessa Rose Jackson
Brits-Nederlandse songwriter laat geesten terugkeren met kwetsbare nummers
Na drie albums onder de wat anonieme naam Someone heeft Tessa Rose Jackson voor de tweede keer in dertien jaar een album onder haar eigen naam uitgebracht. Dat doet ze met The Lighthouse, waarop geesten haar najagen. Geen angstaanjagende schimmen, maar een spirit die even terugkeert. In het prachtige emotionele liedje ‘Gently Now’ bijvoorbeeld laat Jackson haar overleden moeder voor vier minuten opnieuw toe in haar leven. ‘I’ll be here and there, find me anywhere, gently now.’
Tessa Rose Jackson bouwde de afgelopen tien jaar een veelzijdig oeuvre op, van een soundtrack voor een Amerikaanse serie tot dreampop onder de naam Someone. Ze vond de inspiratie voor dit album in het Franse landschap, waar het beeld van een vuurtoren uitgroeide tot een rode draad voor het album. Ze schetst het verhaal van een verdwaalde schipper die zijn lot heeft geaccepteerd, tot hij een vuurtoren ontdekt op een eiland waar overleden mensen leven. Het is een prachtige plek, maar hij kan er niet blijven. Hij moet terug naar het land van de levenden. Het verhaal is hoorbaar in het openingsnummer en titelnummer ‘The Lighthouse’: ‘Footprints on the pier, This must be the place’. Licht en donker, leven en dood zijn met elkaar verweven, wat de plaat een hoopvolle lading geeft.
De spiritualiteit in Jacksons muziek is vooral te horen in ‘The Man Who Wasn’t There’. Het nummer gaat over ‘wat als’-gedachten en spijt over keuzes die nooit gemaakt zijn. De coupletten klinken alsof ze deze slechte gedachten achter zich probeert te laten, waarna in het dromerige refrein de ontlading volgt. Door de combinatie van de viool en basgitaar klinkt het alsof je omhoog zweeft en je alle slechte ‘wat als’-gedachten los kan laten. De kwetsbare tranentrekkers wisselen af met energieke indiefolkliedjes, zoals ‘Fear Bangs The Drum’, dat blazers in het refrein heeft. In dit nummer zingt Jackson over haar angsten en hoe ze zichzelf geruststelt dat die vanzelf verdwijnen, zoals elke storm die wel gaat liggen. ‘Take a beat, let it be and breathe out.’