Album van de Week (5) - Tyler Ballgame

For The First Time, Again van Tyler Ballgame is precies wat de titel belooft: een prachtige debuutplaat die voelt als een herontdekking van legendarische muzikanten uit de jaren zeventig, zoals Paul McCartney en Joni Mitchell. Nog geen jaar geleden was de 34-jarige singer-songwriter uit L.A. een (voor ons) onbekende naam, intussen heeft hij, samen met zijn band, dit voorjaar een tour gepland door de VS en Europa. Waar is hij de eerste 30 jaar van zijn leven geweest? 

Niet zo vrolijk: Ballgame, geboren Tyler Perry, woonde jarenlang in de kelder van zijn moeder in Rhode Island, worstelend met depressieve gevoelens. Zijn vroegere muziek was beïnvloed door Nick Drake en Elliott Smith, passend bij zijn donkere stemming, terwijl de muziek die hij na zijn depressie maakte hoopvoller is. In het vrolijke (met blazers opgebouwde!) ‘Got A New Car’ kijkt-ie terug op dat verleden en het ongeloof over het succes dat hij tot nu toe heeft: ‘Saw my old self, beat his brakes off. Doesn’t know yet, he will feel it when he wakes up. Got a new car, hear me start it. I was beamin’, nearly cryin’ when I bought it’. 

Ballgame geeft ons echte Americana liedjes. Sommige daarvan zijn aangevuld met countrygitaren en andere geven croonervibes. In ‘Sing How I Feel’ klinkt hij als een moderne Rufus Wainwright en de country is terug te horen in ‘Matter Of Taste’. In de melancholische titeltrack klinkt het lekker folky, met prachtige teksten over het overgeven aan de liefde: ‘Shook the hand of unbound desire,  leaned in close and love made its fools, so many lives never surrender, when it’s over and done, we tried.’ 

Zijn robuuste uiterlijk bewijst dat niets is wat het lijkt: Ballgame maakt liedjes die een gevoelige snaar raken bij iedere luisteraar, zoals ‘You’re Not My Baby Tonight’, dat voelt als een grote, warme knuffel. ‘Matter Of Taste’ heeft een grappige videoclip (alsof Jack Black plotseling in een Beatles-nummer is beland) waarin hij zingt over het verlangen om gezien te worden zonder afwijzing om ‘niet iemands smaak’ te zijn. ‘Don’t let me go to waste, no, it wasn’t worth my salt. Just a matter of taste, you don’t know me at all.’ Ook zingt-ie: ‘Mama always told me the cream would rise’. Voor Ballgame is de tijd van wachten voorbij, zijn tijd is nu aangebroken.