Tessa Rose Jackson vindt een vuurtoren in de mist

Na jaren als Someone, besloot Brits-Nederlandse singer-songwriter en producer Tessa Rose Jackson haar eigen naam weer te gebruiken. ‘Someone was een naam zonder verwachtingen’, vertelt ze in 3voor12 Radio aan Eva Cleven. ‘Dat was chill, maar op een gegeven moment voelde het ver van me verwijderd. De naam was ongooglebaar, en ik had onderschat hoe groot de impact was om het werk waar je het meest van houdt niet aan je eigen naam te linken.’ 

In 2013 debuteerde Jackson met Songs from the Sandbox, daarna bracht ze drie dreampop-georiënteerde albums uit als Someone. Met het deze week verschenen The Lighthouse (ons Album van de Week!) keert ze terug naar zichzelf met melancholische folk en introspectieve teksten. De Brits-Nederlandse artiest trok naar London om de folktraditie te onderzoeken. ‘Ik vind dat in Amsterdam prachtige muziek wordt gemaakt, maar de industrie is klein. Ik denk dat de muziek die ik maak hier best niche is. In Engeland is er een enorme folktraditie, ik wilde op een plek zijn waar die scene ook is.’ En met succes: The Guardian riep The Lighthouse uit tot folkalbum van de maand! 

Jackson heeft een goede thuisstudio, soms iets té goed. ‘Als ik in mijn studio zit, is het moeilijk om van al die spullen af te blijven. Daarom koos ik ervoor om niet thuis te gaan schrijven, maar in Frankrijk. Ik wilde dat de plaat in de kern songwriting was en dat de productie slechts een toevoeging was.’ Daardoor gaf ze zichzelf soms teveel beperkingen op, zoals: ‘Ik wil de plaat akoestisch kunnen spelen en ik vind dat het in twee maanden af moet zijn.’ ‘Daar heb ik mezelf echt onnodig veel stress mee gegeven.’ Op de plaat staat een nummer dat hieraan gewijd is: ‘Built To Collide’. ‘Dat gaat heel erg over: “Jeetje, waarom heb je het jezelf zo moeilijk gemaakt? Moest dat nou?”’

Ze vertelt over de tijd waarin inspiratie ver te zoeken was, tot ze zichzelf tijdens een wandeling een verhaaltje ging vertellen. ‘In mijn hoofd was het een Tim Burton-film: ik had een beeld van een schipper die door de mist een vuurtoren zag. Hij kwam aan op het eiland van de doden, waar hij nog niet hoorde. Ze stuurden hem terug naar het land van de levenden met de boodschap: we zien je op een gegeven moment, maar nu nog niet. ‘When Your Time Comes’ speelt zich af in dat moment. De mist staat voor het vastzitten in een creatief proces. Een vuurtoren is dan een aanknopingspunt waardoor een motortje gaat lopen. Ik voel me af en toe zo’n pretentieuze eikel als ik dit zeg, maar het is wel waar.’