Vuige rockavond met Bosco Delrey in Rotown Vuige rockavond met Bosco Delrey in Rotown

Punkige garagerock uit Memphis met een elektronische beat

, Tekst: Joris Telgen Foto's: Dennis Wisse

Vuige rockavond met Bosco Delrey in Rotown

Punkige garagerock uit Memphis met een elektronische beat

Tekst: Joris Telgen Foto's: Dennis Wisse ,

Buiten is het koud, binnen klinken de rauwe tonen van Bosco Delrey door Rotown. Deze Amerikaanse rockband combineert punkige garagerock met elektronische samples en beats. De band komt uit Memphis, de rock & roll hoofdstad van de wereld.

Na enige vertraging komen de bandleden het podium op. Ze zoeken even naar hun instrumenten en maken een droge opmerking naar de zaal. Dan begint het optreden. Bosco Delrey bestaat uit vier leden: een zanger, sologitarist, vrouwelijke bassist en een drummer. Het repertoire varieert van vrij rustige sfeernummers tot hardere rocksongs. Bosco Delrey is zeker niet vies van een beetje noise maar de achterliggende groove is relaxed en gewoon lekker om naar te luisteren. De band heeft live een behoorlijk rauwe sound. De gitaren klinken schel en de drums zijn hard. Dit vormt een contrast met het in 2011 uitgebrachte album van de band, ‘Everybody Wah’. Op de plaat klinken ze een stuk cleaner. Tijdens optreden komt meer emotie vrij en dit maakt de muziek intenser wat zeker toevoegt aan de ervaring.

De drumset zit ingenieus in elkaar, het bestaat uit twee simpele trommels en een samplepad. De drummer maakt slim gebruik van de samples en zet hiermee een elektronische basis neer voor de nummers. Daarna drumt hij zelf met de ritmes mee. De bassiste voegt een dikke laag basgruis toe. Hierdoor klinkt het geheel swingend en vol. De zanger gaat hier nonchalant overheen met zijn gitaar en zang. De sologitarist speelt de melodieën mee met de zang.

Er hangt een spontane sfeer tijdens de hele avond. Soms lijkt het wel alsof de band ter plekke een nummer in elkaar steekt. Op een bepaald moment neemt de zanger het op zich om eens flink om zich heen te maaien met zijn gitaar. Hij slaat een microfoonstandaard om en duwt de bassiste van het podium af die met een verontwaardigde schreeuw bijna onderuit gaat. Ze wordt opgevangen door een toeschouwer. Er wordt gelachen, de bassiste lacht het hardst.

 

Rond het eind van het optreden wordt ‘Glow Go The Bones’ gespeeld, een lekker nummer met een catchy refrein. Daarna volgt ’20 Flight Dub’, een remake van de rockabilly klassieker van Eddie Cochran. Ze geven er een eigen draai aan en het klinkt fris. Ook hier komen die Memphis roots weer om de hoek kijken. Het laatste nummer is ‘Don Haps’, een goede afsluiter want het nummer knalt met een heerlijk strummende gitaarriff. Ze eindigen sterk met die laatste drie nummers.

 

De band heeft een lekkere rauwe rocksound wat slim gecombineerd wordt met elektronische elementen. Over het geheel genomen klinken ze live toch vooral als een garagerock band, compleet met nonchalante looks. Het lijkt goed te gaan met Bosco Delrey, ze spelen deze maand zestien shows in achttien dagen. In Rotown zetten ze in ieder geval een lekkere sound neer en dat schept verwachtingen voor de toekomst.

Tags

nu op 3voor12