Jan Akkerman toont zich een veelzijdig alleskunner in Lantaren/Venster Jan Akkerman toont zich een veelzijdig alleskunner in Lantaren/Venster

Hij laat zijn gitaar rollen, huilen, lachen en liefhebben zoals een gitaar bedoeld is

, Tekst: Jose Berends

Jan Akkerman toont zich een veelzijdig alleskunner in Lantaren/Venster

Hij laat zijn gitaar rollen, huilen, lachen en liefhebben zoals een gitaar bedoeld is

Tekst: Jose Berends ,

Gewoon samen muziek maken voor de liefhebber, no nonsens en straight to heaven. Want het is wat het is: Jan Akkerman en zijn band doen waar ze goed in zijn: zij bieden hoger vermaak voor de
kenner.

Hij laat zijn gitaar rollen, huilen, lachen en liefhebben zoals een gitaar bedoeld is

Van de nieuwe cd Minor Details, uitgekomen in maart 2011, speelt Jan Akkerman en zijn band in de opening van de sessie een aantal nummers. Mooi en melodieus. Daarna bekijkt Akkerman zijn publiek, open en eerlijk. “Weet je wat”, zegt hij, “we doen gewoon een stukje blues, ik heb er gewoon zin in...” Iets wat het Rotterdamse publiek in Lantaren Venster kan waarderen.

Jan Akkerman is ooit begonnen met de band Brainbox in samenwerking met Kaz Lux. Het album werd direct een klassieker voor gitaarliefhebbers. Daarna volgde zijn periode met Focus, later heeft hij samengewerkt met BB King, Charlie Bird en Paco de Lucia. De veelzijdigheid van projecten geeft aan dat Jan Akkerman een alleskunner is, waarin de passie nooit ontbreekt en dat komt goed tot uiting in deze tour.

Vooral genieten, dat is het doel van de trouwe fans van Jan Akkerman. Bij iedereen gaat af en toe de hartslag even omhoog, als de solo´s tot grote hoogte gestuwd worden en tot herkenning leiden naar vroegere tijden. Naarmate de show vordert wordt de verbinding tussen band en publiek stevig verankerd. Weinig woorden worden  vuil gemaakt. Dat is niet nodig ook, de muziek spreekt voor zich.

Jan Akkerman doet het publiek eer aan door geroutineerd eerder werk uit de tijd van Focus te laten horen. Daarbij improvisatie, soms funk, neigend naar jazz maar vooral heel Jan Akkerman.

De zaal is niet helemaal uitverkocht, maar daardoor ontstond er letterlijk ruimte om de muziek te beleven. Op het podium wordt dit opgepakt.

Eén van de hoogtepunten van de set is 'Tranquillizer'. Aanvankelijk wordt je heel easy met de muziek meegenomen, nietsvermoedend een stapje hoger naar het betere gitaarwerk. Maar voordat je het weet neemt de band je moeiteloos mee naar een nog hoger plan. Als luisteraar is de concentratie op zijn hoogtepunt en moet je wel mee met de muzikanten. Even bestaat er geen vermoeidheid, geen gebrek aan zelfvertrouwen, en wordt je geleid naar waar het uiteindelijk om draaide: de top. En eenmaal op die top kijk je verbaasd neer: er is een berg genomen en het uitzicht is fantastisch. Jan Akkerman grijnsde.

De band luistert als een goed geoliede machine, waarin individueel ruimte is om de muzikaliteit ten gehore te brengen. Een grote rol is weggelegd voor toetsenist Coen Molenaar. Hij laat met zijn snelle handen het keyboard rollen als een coaster in windkracht acht, beheerst, soepel en spelend met de golven. Achter de drums Marijn van den Berg, in zijn toko superieur. Bassist Wilbrand Meischke gaat af en toe los, genietend en een goed gehoor vindend bij het publiek. Opvallend is het plezier met elkaar, maar uiteindelijk geeft het geheel blijk van een knap staaltje vakmanschap.

Veertig jaar bespeelt Jan Akkerman zijn gitaar met een ogenschijnlijk gemak, voor een internationaal publiek en op uiteenlopende podia. Hij laat zijn instrument rollen, huilen, lachen en liefhebben zoals een gitaar bedoeld is, maar wat weinigen gegeven is om het te kunnen doen.

 

nu op 3voor12