Opruiend Chain & The Gang brengt rock 'n'roll naar Rotown Opruiend Chain & The Gang brengt rock 'n'roll naar Rotown

"Bad things happen late at night. Like, people go to bed"

, Tekst: Gerben van Etten, Foto's: Lars B. Niesveen

Opruiend Chain & The Gang brengt rock 'n'roll naar Rotown

"Bad things happen late at night. Like, people go to bed"

Tekst: Gerben van Etten, Foto's: Lars B. Niesveen ,

Voor een vijfkoppige band is het bij aanvang aardig leeg op het podium. Twee gitaren, een keyboardje, en een minimaal drumstel. Dat zie je vandaag de dag niet vaak. Maar Chain and The Gang zijn dan ook aardig tegendraads. De boodschap van deze band is dat vrijheid de bronis van alle kwaad, en de titel van hun tweede album "Down With Liberty, Up With Chains!" bevestigt dit nog maar eens.

"Bad things happen late at night. Like, people go to bed"

Voor een vijfkoppige band is het bij aanvang aardig leeg op het podium. Twee gitaren, een keyboardje, en een minimaal drumstel. Dat zie je vandaag de dag niet vaak. Maar Chain and The Gang zijn dan ook aardig tegendraads. De boodschap van deze band is dat vrijheid de bron is van alle kwaad, en de titel van hun tweede album "Down With Liberty, Up With Chains!" bevestigt dit nog maar eens.

Met dit in het achterhoofd bereidt Rotown zich voor op een stevige avond. Al bij het eerste nummer, 'I See Progress', is de toon gezet. De sfeer is broeierig, de muziek rauw en ongepolijst, de sound ongebalanceerd en smerig. Maar dan wel lekker smerig. Frontman Chain (Ian Svenonius) praat en zingt, krijst en gromt zijn teksten de zaal in. Teksten die vooral een zwartgallige, anarchistische en maatschappijkritische kijk op de wereld tonen.

Chain lijkt een kruising tussen Jim Morrison, Mick Jagger en Tony Clifton. Als een compleet geflipte crooner, gehuld in een knaloranje maatpak met bijbehorend pochet, doet hij suavedansjes en subtiele microfoon-moves. Daarnaast springt hij ook regelmatig het publiek in en stuitert hij over het podium. De band brengt lekkere rock 'n roll-grooves, en ondertussen is het de zangeres, slechts gewapend met een tamboerijn en haar zwoele stem, die Chain steeds weer terug op aarde brengt.

De teksten zijn van een hoog opruiend punk-gehalte, maar ze schieten vaak een onverwachte hoek in. Het nummer "What Is A Dollar?" ontaardt al snel in een uitgebreid beschreven voodoo-ritueel met eendollarbiljet, een haar van een vrouw en een rauwe aardappel. Door dit soort absurdistische wendingen krijgt de avond een boel humor en luchtigheid met zich mee en daarin zit hem de kracht van de show. "We bring rock 'n roll in the early evening. It's still light outside, that's good. Bad things happen late at night. Like, people go to bed." De fatalistische alles-of-niets-inslag van Chain dringt ook door in de verhaaltjes die hij tussen de nummers door vertelt. Het is doodstil in de zaal als hij aan het woord is - iedereen wil horen wat hij zegt. De podiumvertoning van Chain maakt deze band tot wat het is. Puur entertainment, zonder muzikale verfijningen of verrassingen. Gewoon lekker een avondje tegen het systeem schoppen.

nu op 3voor12