DeWolff toont onvermoeibare genialiteit in Bibelot DeWolff toont onvermoeibare genialiteit in Bibelot

Het publiek wordt meegezogen in een ruim twee uur durend spektakel

, Tekst: Marlou van der Linden Foto's: Amber Zwartbol

DeWolff toont onvermoeibare genialiteit in Bibelot

Het publiek wordt meegezogen in een ruim twee uur durend spektakel

Tekst: Marlou van der Linden Foto's: Amber Zwartbol ,

DeWolff raast als een wervelwind naar ongekend succes. Waar in 2010 hun talent ruimschoots is bevestigd door het positief ontvangen debuutalbum ‘Strange Fruits And Undiscovered Plants’, lag in januari 2011 hun tweede album ‘Orchards/Lupine’ alweer op de plank. Vrijdagavond 3 juni, in een goedgevuld Bibelot in Dordrecht, laten deze hongerige wolven duidelijk zien en horen dat ze nog lang niet zijn uitgejaagd.

Het publiek wordt meegezogen in een ruim twee uur durend spektakel

DeWolff, de veelbesproken jonge psychedelische blues/rock ’n roll band uit Limburg, raast als een wervelwind naar ongekend succes. Waar in 2010 hun talent ruimschoots is bevestigd door het positief ontvangen debuutalbum ‘Strange Fruits And Undiscovered Plants’, het indrukwekkende optreden op Pinkpop en verscheidene shows in België en Duitsland, lag in januari 2011 hun tweede album ‘Orchards/Lupine’ alweer op de plank. Vrijdagavond 3 juni, in een goedgevuld Bibelot in Dordrecht, laten deze hongerige wolven duidelijk zien en horen dat ze nog lang niet zijn uitgejaagd.

De lichten gaan uit, een rookwolk stijgt op en drie jonge mannen betreden het podium. Wijzende vingers en geroezemoes bewijzen dat het zeer gemengde publiek in ieder geval onder de indruk is van hun mysterieuze en stijlvolle verschijning. De eerste noten worden ingezet en zowel vanaf het podium als vanuit de zaal ontstaat er een energieke explosie. Knallende drums, schreeuwende gitaren en dreunende orgelgeluiden worden afgewisseld met een luid en veelbelovend applaus. Dit in combinatie met het gebruik van authentieke instrumenten en de zelfverzekerde sexy uitstraling van de bandleden, zorgen voor een klassiek rockgevoel. Het groeiende enthousiasme wordt kracht bijgezet wanneer zanger/gitarist Pablo meedeelt dat ze bij gebrek aan een voorprogramma maar liefst twee uur zullen optreden: ‘Dat vinden jullie niet erg, toch?!’ Waarop toepasselijk wordt geantwoord: ‘Spelen!!!’

Nummers van de eerste EP, het debuutalbum en het nieuwe album worden met vuur en klasse in een gevarieerde set gecombineerd. Opvallend is dat de jongens perfect op elkaar zijn ingespeeld, met zijn drieën een vol en gebalanceerd geluid produceren en continu aan het experimenteren en improviseren zijn, waardoor zelfs de langgerekte nummers verrassend en spannend blijven. Pablo beheerst zijn gitaar als vastgegroeid en speelt enorm geraffineerd met passie, terwijl hij met zijn stem van hoog naar laag, van rauw schreeuwend naar zacht fluisterend gaat. Drummer Luka speelt vol kracht en overgave en toch zeer beheerst wanneer hij de veelvuldig gebruikte bekken aan slaat. Robin staat als belangrijke duizendpoot met zowel zijn hammondorgel als basgitaar aan de professionele basis om de typische jaren 60/70 blues-/rocksound met een knappe eigen touch compleet te maken.

De avond kent verbazingwekkende momenten waaronder briljante solo’s, synchrone pauzes en opbouwende versnellingen, sterk samenzang en doordreunende en soms zelfs grappige stem- en geluidseffecten. Het nummer ‘Birth Of The Ninth Sun’ maakt een stilzwijgende indruk wanneer Pablo als een soort geestelijke leider het publiek spookachtig toeschreeuwt. Hoewel het duidelijk is dat de populaire nummers ‘Medicine’ en ‘Don’t You Go Up The Sky’ van het debuutalbum voor de meeste respons zorgen, worden ook de nieuwe meer bluesachtige en meeslepende nummers goed ontvangen. Zo mondt het uitgebreide nummer ‘The Pistol’ uit in een opbouwend ‘heyheyhey’ gejoel om de welverdiende toegift. Deze wordt met aanhoudende energie voortgezet met debuutsingle ‘Gold And Seaweed’, een spetterende drumsolo en een onvermoeibare outro van minstens een kwartier waarin de jongens nog even alle remmen los gooien.

Ondanks het meeslepende en geniale spel, bevatten een aantal nummers een herkenbare en daardoor soms wat voorspelbare opbouw rondom een catchy basis waarop na een versnelling of rustmoment wordt teruggevallen. Hierdoor lijkt de aandacht in de zaal af en toe te verzwakken. Dit effect wordt echter opgeheven door de overdosis aan durf die DeWolff bezit, wat ook verklaart waarom ze het afgelopen jaar zo zijn gegroeid in kwaliteit, podiumuitstraling en zelfs in interactie met het publiek. Deze zomer is de band alweer geboekt voor Lowlands dat in combinatie met deze spectaculaire avond simpelweg bewijst dat ook 2011 niet meer stuk kan voor deze ongelooflijke talenten.

nu op 3voor12