Nikki is terug en rockt in de basement Nikki is terug en rockt in de basement

Frank Foks verzorgt het voorprogramma met gevoelige popsongs

, Tekst: Francis Pronk Foto's: KeesJan Kolb

Nikki is terug en rockt in de basement

Frank Foks verzorgt het voorprogramma met gevoelige popsongs

Tekst: Francis Pronk Foto's: KeesJan Kolb ,

Op vrijdag 19 maart speelde Frank Foks met zijn band in Watt als support act van Nikki. Frank en Nikki hebben elkaar ontmoet tijdens een optreden in mei vorig jaar. Nikki wilde dat Frank mee op tour ging, maar de tour van vorig jaar is helaas afgelast vanwege stemproblemen van Nikki. Dit optreden in Watt is het allereerste optreden van haar clubtour van 2010.

Frank Foks verzorgt het voorprogramma met gevoelige popsongs

Frank Foks brengt mooie akoestische popliedjes met een zuivere zang. Het nummer ‘Me, Myself & You’ bleef erg hangen. Het vierde nummer dat hij aankondigde  was ‘The Word’. Een nummer dat hij heeft geschreven voor zijn moeder (die inmiddels overleden is). ‘The Word’ slaat op de ziekte waar zijn moeder aan is gestorven. Het is een mooi en gevoelig nummer. Frank geeft een leuk optreden, jammer van het geroezemoes van het publiek. De liedjes zijn echt de moeite waard om naar te luisteren.
Frank kondigt Nikki aan met de woorden: “Nikki is back as she was… even better.” Ben benieuwd of het publiek het aan het eind van de avond met Frank eens zal zijn.
Tijdens de EP-verkoop in de foyer vertelde Frank dat de drummer van Nikki, Jimmy van den Nieuwenhuizen, zojuist door zijn enkel was gegaan. Gelukkig viel de schade mee, want een kwartier later zat hij achter het drumstel alsof er niets aan de hand was.

Het decor deed mij denken aan een huiskamer; er stond een enorme schemerlamp met bloemetjesmotief wat een intiem en gezellig sfeertje gaf. De bandleden speelden het intro van de show en Nikki kwam met luid applaus op. De band bestaat uit 2 oud-bandleden van Rigby, toetsenist Maurits, gitarist Roy (heeft laatst nog gespeeld bij Ellen ten Damme) en bassist Kobus Groen (ook wel bekend als bassist van Miss Montreal).

Nikki is vanaf oktober 2009 uit de roulatie geweest, omdat zij oneffenheden had aan haar stembanden, maar she’s back! Zingend door een megafoon opende ze met het nummer ‘It’s all a Joke’. Al snel kwam haar recente single ‘Perfect Day’ voorbij. Dit nummer is voor de schoonvader van haar zusje in Australië geschreven.
Het lievelingsnummer van Nikki van het album ‘Naked’ wordt ook gespeeld: 'How to break a heart' is een prachtig liedje over een ex-vriendje.
Nikki speelde twee covers:‘True Colors’ en 'Beat It' van Michael Jackson. Het eerste nummer zong zij, omdat het haar veelkracht gaf toen zij in Afrika was voor World Vision. 'Beat It’ wordt door het oudere publiek luidkeels meegezongen. De twee twaalfjarige meisjes die voor mij stonden keken elkaar verbaast aan, heel jammer.

Heel bijzonder vond ik dat ze het aandurfden om een liedje zonder versterking te spelen. De elektrische gitaren werden ingeruild voor akoestische gitaren, het keyboard werd ingeruild voor een blaaspiano en het drumstel voor een cajón. Het publiek was verrassend stil, een mooi moment. Nieuwe nummers als ‘Bittersweet Ending’ en ‘Go On Dance’ kwamen voorbij. Nog zeer onbekende nummers voor velen in het publiek, want haar nieuwe album ‘Never let you go’ is nog niet officieel uit. Uiteraard mochten hits als ‘What did I Do?” en ‘Bring me Down’ ook niet ontbreken. Bring me Down werd zelfs 2 keer gespeeld in twee verschillende versies.
Ze sloot af met het lied waar het allemaal mee begon. Het ‘Idols’ lied 'Hello World'. Nikki hoefde het refrein niet eens te zingen, want het publiek deed dit voor jaar.

Frank Foks had gelijk. Nikki is erg gegroeid en vooral met de band achter haar staat het als een huis. Ze moet nog wel wat voorzichtiger met haar stem omgaan, want af en toe had ze moeite met de uithalen en werd er een vals nootje bespeurd. Dat is haar vergeven, Nikki rockte in Watt!

nu op 3voor12