The Phenomenal Handclap Band laat Rotown swingen. The Phenomenal Handclap Band laat Rotown swingen.

Het publiek haalt de gekste dansmoves uit de kast

, Tekst: Francis Pronk Foto's: Robert Tjalondo

The Phenomenal Handclap Band laat Rotown swingen.

Het publiek haalt de gekste dansmoves uit de kast

Tekst: Francis Pronk Foto's: Robert Tjalondo ,

Op vrijdag 2 juli staat Rotterdam in het teken van The Music Mile. Op verschillende plekken zijn optredens. Rotown is vandaag gratis toegankelijk voor publiek. The Phenomenal Handclap Band is vandaag in Nederland voor een show. Deze band uit New York stond vorige week nog op het Engelse Glastonbury en vandaag in Rotown.

Het publiek haalt de gekste dansmoves uit de kast

Op vrijdag 2 juli staat Rotterdam in het teken van The Music Mile. Op verschillende plekken zijn optredens. Rotown is vandaag gratis toegankelijk voor publiek. The Phenomenal Handclap Band is vandaag in Nederland voor een show. Deze band uit New York stond vorige week nog op het Engelse Glastonbury en vandaag dus in Rotown.

Gitarist Luke Riverside start een instrumentaal intro en langzaamaan komen de andere zes bandleden van The Phenomenal Handclap Band het podium op. Opvallend is dat aangekondigd staat dat er acht bandleden zijn, maar het zijn er vandaag maar zeven. Het is in ieder geval niet storend, als je niet weet dat het eigenlijk een achtkoppige band is valt het niet eens op.Dit doordat het eerste nummer 'The Journey' meteen erg sterk is. In het begin is het nog wat mysterieus, maar naarmate het nummer vordert knalt het de zaal in.

De energieke bandleden zijn erg leuk om naar te kijken en luisteren. Aan hun klederdracht te zien zou je eerder denken aan muziek die op the Doors lijkt, maar dat is alleen maar schijn. Deze band wordt zelfs vergeleken met LCD Soundsystem. The Phenomenal Handclap Band bestaat uit Daniel Collás en twee dames op percussie die bij het eerste nummer een heerlijk ritme op tamboerijn toevoegen. Opvallend dat de twee dames Laura Marin en Joan Tick goed op elkaar zijn ingespeeld. Ze bewegen hun tamboerijnen synchroon van elkaar en soms komt Daniel Collás er bij met zijn tamboerijn met vel.

Er is niet een bepaald genre waar je deze muziek mee kunt omschrijven. Je kunt invloeden horen uit onder andere de jaren zestig, authentieke soul, psychedelic, funk tot disco/pop.

Na het tweede nummer is het duidelijk dat dit niet een standaard band is die even een paar nummers speelt en zich daarna klemzuipt in de backstage. Ze weten de aandacht van het publiek te behouden door steeds een andere bezetting aan te nemen. De ene keer zijn de twee percussionistes op hoofdzang en de andere keer laat gitarist Bing Ji Ling zijn zangkunsten horen, die in eerste instantie op een verdwaalde hippie lijkt. 'Testimony' en 'Baby' zijn de nummers die hij door een vol Rotown laat klinken met de band. Hij heeft een hele fijne en heldere stem om naar te luisteren dat iets wegheeft van The Bees. De nummers hebben vaak interessante gitaarsolo's, krachtige instrumentale tussenstukken en eindigen bombastisch. De band doet hun naam eer aan door het publiek te laten meeklappen.  

Tijdens het nummer 'Pretty Mask' komt de (inmiddels welbekende) koebel erbij bij percussiedame Joan Tick. De muziek is erg dansbaar en dat is maar al te goed te zien in Rotown. Vooraan verschijnen mensen die de gekste dansmoves uit de kast halen en aan de andere kant springen mensen mee. De aandacht verslapt niet door de steeds nieuwe toegevoegde instrumenten, de samenzang en het experimentele geluid van de band.
Rotown gaat compleet uit zijn dak en joelt na het laatst aangekondige nummer 'All of the Above' om meer. Uiteraard komt de band terug en doen ze een laatste nummer. 'Martyr' wordt gezongen door bliepjesman Daniel Collás en dit nummer heeft weer veel Jamiroquai invloeden. Na het nummer schreeuwen de bandleden 'Worldcup Holland' door de microfoon en dat is helaas het einde van dit zeer geslaagde optreden in Rotown.

nu op 3voor12