Indian summer in Rotterdam met GIRLS en Swanton Bombs Indian summer in Rotterdam met GIRLS en Swanton Bombs

Publiek neemt plaats en wordt meegenomen in een droomwereld

, Tekst: Davey Hoppema Foto's: Robert Tjalondo

Indian summer in Rotterdam met GIRLS en Swanton Bombs

Publiek neemt plaats en wordt meegenomen in een droomwereld

Tekst: Davey Hoppema Foto's: Robert Tjalondo ,

De indian summer doet zijn intrede in Rotterdam. Rotown maakt zich vanavond op voor GIRLS en Swandon Bombs. Een verrassende combi van zomerse indiesongs en rauwe garageblues. Gezamenlijk zijn de bands tot eind oktober op tour door Europa.

Publiek neemt plaats en wordt meegenomen in een droomwereld

Een rode gloed waakt over de stad op deze dinsdagavond in september. De indian summer doet zijn intrede in Rotterdam. Rotown maakt zich vanavond op voor GIRLS en Swandon Bombs. Een verrassende combi van zomerse indiesongs en rauwe garageblues. Gezamenlijk zijn de bands tot eind oktober op tour door Europa. Na Rotterdam zullen ze onder andere nog Berlijn, Stockholm, Zurich, Madrid en Amsterdam (28-09, Paradiso) aan doen. 

Zonder aankondiging gaan de jongens van Swanton Bombs als een speer van start. Van meet af aan hengst het jonge Britse duo de energie door het nog lege Rotown. Drummer, Brendon Heaney, heeft een venijnige blik. Een typisch Engels schoffie nog. Zanger en gitarist, Dominic McGuinness, gehuld in skinny jeans en grijze blouse, komt wat sulliger over. Zijn nasale zang is soms slecht te verstaan. Er zit wel een lekker tempo in de muziek. De intensiteit laat zijn gitaar echter niet ongemoeid. Er breekt een snaar. “Fuck it!”, roept drummer Brendon en gooit er een mini drumsolo uit om de tijd te doden. Hij doet direct ook z’n groene poloshirt er maar bij uit. “Victoria, Victoria”, schreeuwen de boys bij een volgend nummer. Na een slokje Brand bier, starten ze een Tarantino-achtige deun. Wat tempowisselingen zorgen voor variatie. Van een stukje rustige blues naar dansbare heftige indierock. De mannen weten van wanten. Het nummer ‘Leave the boy’ wordt in rockkoor gezongen door de bezwete jongelingen. Het slotakkoord van een kort maar krachtig optreden.

Na de jeugdige storm is het tijd voor de shoegaze van GIRLS. Het kleurrijke kwartet bestaande uit Christopher Owens, Chet Jr White, John Anderson en Garett Godard is afkomstig uit San Fransisco. De dreampop doet denken aan wat nummers van ‘Empire of the sun’. De semi-ruig ogende band speelt in op het gevoel. Enerzijds melancholisch anderzijds gematigd extatisch. Een mannetje of vijftig hebben plaatsgenomen in de droomwereld van GIRLS. De ogen gaan dicht.” I only wanna be with you all of the time”, zingt Chris aandoenlijk. Gitarist John, die soms in slaap lijkt te vallen, verzorgt de tweede stem. ‘Substance’ heet het volgende nummer. Chris doet zijn ruiten petje af en het tempo gaat iets omhoog. De vette haren worden nog even voor de neus vandaan gewapperd. Johns’ ogen draaien inmiddels alsof hij in een LSD-trip zit. “I really wanna be your friend”, klinkt het zweverig ontspannen. Ook de kalende Garret op drums zingt nu mee. ‘Lust for life’ kent een heroische einde. “Come on, Come on”, zingen de alternatieve beach boys tezamen.

In een volgende song geven de “hippie punks” toch wat blijk van wat meer ballen. De vaart komt er nu echt in, er wordt zelfs wat gepogood in de zaal. Bij het laatste nummer begeleidt Owens de boel relaxt op de mondharmonica. Met de oogleden op elkaar schommelen we mee in een stoel op een houten veranda van een zomers huis in California. Zo vlak voor het slapen gaan, op deze dinsdagavond in september, een prima lullaby. Liefelijk geven ze de zaal nog een toegift. Een rode gloed valt over het podium. Met vage melodieuze gitaargeluidjes en een hoog stemgeluid sluit GIRLS deze indian summer avond in Rotown af. We zullen vast lekker dromen vannacht!

 

nu op 3voor12