Fake Problems lacht vooral om eigen grapjes Fake Problems lacht vooral om eigen grapjes

Puberale band krjgt het publiek niet mee

, Tekst: Kim Raven

Fake Problems lacht vooral om eigen grapjes

Puberale band krjgt het publiek niet mee

Tekst: Kim Raven ,

Singer-songwriter Kevin Seconds en Mike Scott zijn goed voor gevoelige liedjes met prachtige stemmen en creëren een intieme sfeer. Punkband Fake Problems speelt een puberale,maar aardige show in WATT.

Puberale band krjgt het publiek niet mee

Het was een vreemde combinatie op vrijdag 18 september in WATT Rotterdam. De band Fake Problems die lacht om eigen grapjes en twee singer-songwriters bekend van hun hardcore bands.

Mike Scott, oud bandlid van de Engelse hardcore band Phinias Gage, mag deze avond starten. Hij praat tussen de liedjes door met de twintig man publiek die er staan. Hij creëert een intieme sfeer en meer dan zijn stem en gitaar heeft hij ook niet nodig. Zijn liedjes zijn prachtig, niet alleen door het mooie stemgeluid, maar ook door de teksten. Hij zingt over zijn ex-vrouw, maar ook over jongeren die stenen gooien naar Afrikaanse asielzoekers die aankomen in zijn ‘hometown’ in Engeland.

Kevin Seconds, ook weer een voormalig punk/hardcore bandlid. Hij is frontman van 7 Seconds, een van de belangrijkste straight edge hardcore bands. Ook hij speelt akoestische singer-songwriter liedjes. Er is al iets meer publiek binnengestroomd, maar het blijft nog steeds intiem. Kevin Seconds praat minder met het publiek en zijn stem is minder gevoelig. Wel zijn de teksten beter te verstaan, en de melodieën toegankelijker. Zijn set lijkt net iets te standaard voor het publiek.

De hoofdact van de avond is Fake Problems. Vier mannen die een puberachtige show neerzetten. De frontman, Chris Farren, maakt flauwe grapjes, waar hij zelf het hardst om lacht. De punk die ze spelen klinkt vooral heel vrolijk en dansbaar. Een enkele enthousiasteling waagt ook een paar danspasjes tijdens het optreden, maar de band krijgt het publiek niet echt mee. Het is een eenzijdige show, de muziek is leuk, maar de bandleden zijn niet goed op elkaar ingespeeld. Je krijgt het gevoel naar een bandje te kijken dat voor het eerst op het podium staat, en dat terwijl de band al in 2001 opgericht is. De band heeft de verwachtingen niet waargemaakt.

nu op 3voor12