Ghostface Killah in het Watt café Ghostface Killah in het Watt café

Een rommeltje met structuur

, Tekst: Jelena Barisic Foto's: Willem de Kam

Ghostface Killah in het Watt café

Een rommeltje met structuur

Tekst: Jelena Barisic Foto's: Willem de Kam ,

Wu Tang Clan fans konden afgelopen zaterdag hun hart ophalen in Rotterdam; met een documentaire, een optreden van Ghostface Killah en een afterparty stond de programmering van Watt geheel in het teken van de legendarische hiphopgroep.

Een rommeltje met structuur

Wu Tang Clan fans konden afgelopen zaterdag hun hart ophalen in Rotterdam; met een documentaire, een optreden van Ghostface Killah en een afterparty stond de programmering van Watt geheel in het teken van de legendarische hiphopgroep.

Hoewel Ghostface oorspronkelijk in de grote zaal zou optreden, werd het concert een heel stuk intiemer door de verplaatsing naar het café. Al snel is duidelijk waarom: als de bezoekers zich na de documentaire bij de laatkomers voegen, blijkt het café nog maar net vol te zitten. Het voorprogramma is een rommelig groepje dat niet duidelijk genoeg articuleert om hun crewnaam duidelijk te maken. Om de beurt wisselen de jongens elkaar af en weten uiteindelijk een half geïnteresseerd publiek toch in een paar stuiterende voorste rijen te transformeren.

Ghostface draait er niet omheen en begint het concert met een haastige aaneenschakeling van oude en nieuwe hits. Net als het erop lijkt dat hij het publiek amper nog zal aanspreken, begint hij een anekdote over een groupie die al zijn koekjes opat, een perfecte aankondiging voor Greedy Bitches. Het is duidelijk dat de avond opgedeeld is in verschillende blokken, met tussendoor interactie met de fans. Zo is er de onvermijdelijke ode aan Ol’ Dirty Bastard, een a capella battle met jongens uit het publiek en een reeks van de bekendste Wu Tang hits. De dj gooit er zelfs een paar classics van o.a. Nas en The Pharcyde in.

Het is goed om te zien dat Ghostface er zin in heeft, hoewel hij op een gegeven moment letterlijk niet meer te stoppen lijkt. Bovendien beginnen de geweerschotsamples en stoombootgeluiden tussen de nummers door na de twintigste keer lichtelijk irritant te worden.
Gelukkig maakt Ghost’s podiumervaring een hoop goed; zijn flow is goed aanwezig en zijn enthousiasme slaat over op het publiek. Het resultaat is een prima show, dat wellicht nog beter zou zijn geweest met een iets minder slordige structuur.

 

nu op 3voor12