Hellevoets/ Rotterdamse band Low Point Drains op tournee in the USA… Hellevoets/ Rotterdamse band Low Point Drains op tournee in the USA…

"All roads lead to Taco Truck"

, Redactie 3VOOR12Rotterdam,

Hellevoets/ Rotterdamse band Low Point Drains op tournee in the USA…

"All roads lead to Taco Truck"

Redactie 3VOOR12Rotterdam, ,

Low Point Drains ging op tour naar The US of A, aangezien dat toch wat om is voor onze verslaggevers hebben we gevraagd of ze zelf misschien wilden vertellen hoe het daar was.. En dat wilden ze!

Twee weken voorafgaand aan onze tour door California & Nevada stonden er nog maar 3 shows vast. In twee weken tijd moesten we dus zelf de rest van de tour regelen. We zouden vrede hebben met 8 shows. Het werden er 16…

"All roads lead to Taco Truck"

Dagen 1 & 2: Hellevoetsluis > San Francisco Onze trip start in hometown Hellevoetsluis. We rijden ’s nachts naar Calais, om daar via de Eurotunnel naar Londen te rijden. Onze vlucht gaat vanaf Heathrow. Echter pas om 16:00 u ’s middags. We rijden vergeefs rondjes door plaatjes op zoek naar een parkeerplek. Vergeet het maar. Bij toeval ontmoeten we Sean, een vriendelijke Engelsman die ons een parkeerplaats vóór zijn huis aanbiedt tegen betaling van een aantal ‘quid’. Een uur later drinken we thee in zijn achtertuintje en kijken naar de opstijgende vliegtuigen van Heathrow airport, 3 km naast de plek waar we ons bevinden. Om de hoek van Sean’s huis woont Sir Elton John, een paar straten verder heeft Jimmy Page een huis, Christina Aguilera’s vakantiehuisje is op steenworp afstand van waar we zijn. Zo’n plek dus. De vluchten naar LA en SF gaan prima. In San Francisco worden we opgehaald door de Rotterdamse Amerikaan Steven, een vriend van ons, en we mogen de komende dagen blijven slapen in een appartement in Alameda. Dag 3: Oakland Steven introduceert ons de Taco Truck. Een soort Mexicaanse afhaalvrachtwagen waar ze verdomd goede veggie-burrito’s en taco’s hebben voor $3,- Volle maag voor bijna niks. En lekker eten! De eerste gig is vandaag in the Storkclub in Oakland. Twee andere bands supporten ons, immers als ‘band from abroad’ moet je meteen headlinen. De band die vóór ons speelt mag weglopen met de pretentieprijs: Mystic Nights of the Cobra. Leuke band, beetje maf. Echt lekker overdreven Amerikaans, maar verder weinig soeps. Onze eerste gig verloopt niet vlekkeloos: snaren breken en mr. Drains drumkit wil aan de avondvierdaagse beginnen. Geërgerde blikken als zijn bassdrum en stands het begeven na elke ram erop. Snaren breken, dingen vallen om, kortom: een rommelig begin. Het had zo een Rotterdamse show kunnen zijn, zo rommelig ging het. Gelukkig is er altijd Pabst Blue Ribbon on tap… Dag 4: San Francisco “If you drop your keys in Castro, kick ‘em all the way down to Market Street…” In San Francisco de dag doorgebracht. Fijne stad! Deze stad bruist van energie, het is er bovendien winderig en koud. Vanavond spelen we in Annie’s Social Club. Alleen al de gedachte dat we spelen in de stad van favorieten als Primus en Victims Family is al te gek. De club is geweldig! Gastvrouwe Annie (een verlopen type van in de 50) mag er ook wezen. Wederom spelen we als laatste, wat ditmaal inhoudt dat er nog zo’n twintig man publiek in de zaal staan. Maar voor dit intieme clubje mensen hebben we dan ook één van de betere shows weggegeven. SF staat op de kaart! Hop, en door naar de volgende stad. We praten na afloop nog wat na met onze vrienden uit Oakland en vallen tenslotte tevreden in slaap in het appartement. Dag 5: San Francisco – Sacramento Na de show in Sacramento zouden we namelijk in ‘The Stag’ in het 15 km verderop gelegen stadje Woodland spelen en tsja, de boeker aldaar was daar niet zo blij mee. Bang voor concurrentie ofzo. Whatever. We pakken dus onze backline weer in en rijden richting Woodland. Daar spelen we onze gig, voor enthousiast publiek. Hierna volgde de 13 uur durende tocht naar Las Vegas. Dwars door Yosemite National Park, langs de Mammoth Lakes door Death Valley naar pretpark Vegas… Dag 6: Sacramento – Las Vegas In de beschrijving van deze rit schiet ondergetekende helaas tekort aan superlatieven betreffende het overweldigende natuurschoon. Na wat door Las Vegas te hebben rondgereden vonden we een niet al te duur hotelletje waar we even konden bijkomen van de rit. Het is buiten zeker 40 graden in de schaduw. We spelen vanavond in the Double Down Saloon, een 24-uurs punkrock-café met airco(!) en één van de beste punkrock jukeboxes aller tijden. Wederom een chaotische LPD show, waarbij Mr. Drain op het einde van de set met zijn drumkit naar het midden van de zaal loopt om er vervolgens de uitsmijter Eerie Feelin’ te spelen. Daarna is het klaar ook. We pakken in en gaan naar downtown Vegas… Hier rondlopen is als het hebben van 100 deja-vu’s in 1 minuut. Zoals je denkt dat Las Vegas is, zo is het ook. Alleen dan nog erger… Nep is hier echt. Dag 7: Las Vegas – San Diego We verlaten de verzengende hitte van Las Vegas en hebben een flink ritje voor de boeg naar San Diego. Met een houten kop rijden we met het busje door de Mojave desert, kijk ik af en toe uit over gortdroge zandvlakten en tel de yellow highway lines. We worden gebeld door de boeker van the Roxy in Los Angeles, waar we morgen spelen. Of we er om vijf uur morgen kunnen zijn en $400 willen meenemen. Voor de entreetickets. Want zo schijnt dat te werken in die club. Op mijn antwoord dat dat niet de ‘deal’ was hangt hij de telefoon op. De GPS leidt ons vlekkeloos naar Kadan Club, waar we vanavond optreden. Er spelen nog 3 bands waarvan ‘Destroy Nate Allen’ echt wel de opmerkelijkste is. Een rondreizend hippie-echtpaar dat singer-songwriter liederen zingt en het publiek laat meebrullen. De band ‘Breaker Breaker One Niner’ uit San Diego klinken als Hüsker Dü en stemmen ons daarom vrolijk. Onze gig verloopt soepel en er wordt zowaar geswingd. Als Mr. Low buiten op straat wat staat te sms’en hoort ‘ie drie schoten uit de club tegenover. Kerel doodgeschoten. Welkom wederom in de USA! We pitten op de bank in een stoffig studentenhuis bij een vriendelijke vreemde en snurken alledrie een oerwoud omver. Dag 8: San Diego – Los Angeles Twee shows gepland vandaag in LA. Het is vanaf San Diego maar een 1,5 uur rijden. Binnenkomend telefoontje van de boeker van de Roxy: dat we het ècht niet kunnen maken om de show van vanavond te cancellen. Ik antwoord dat we geen contract hebben getekend, niks hebben afgesproken en wat ons betreft kan ‘ie die $400 pay-to-play money in zijn derde oog steken of gaan eisen van gesponsorde ‘upcoming’ LA bandjes. Geen Roxy on Sunset voor de Low Point Drains vanavond in ieder geval. Eenmaal aangekomen in downtown Los Angeles blijkt het zaaltje te zijn gesloten. De L’Keg Gallery waar we zouden moeten optreden blijkt gisteravond te zijn gesloten wegens geluidsoverlast. De vasthoudende boeker van the Roxy on Sunset kan 400 blows geven naar zijn gevraagde 400 bucks. We rijden natuurlijk nog wel even over Sunset Boulevard in Hollywood om die zaal te aanschouwen. Dan maar de rest van de middag doorbrengen in Hollywood Hills, dwars door little Korea, little Cambodia, South-Central Los Angeles en door naar Santa Monica. Hotel gevonden in Long Beach. Morgen weer een dag… Dag 9: Los Angeles/ Long Beach Omdat we drie dagen doorbrengen in LA hebben we een cheap hotelletje-met-zwembad geboekt in de buurt van het strand. We pakken de metro naar downtown LA en komen door Compton. Hier rapte de crazy mtf named Ice-Cube ooit trots over en nu blijkt die wijk best mee te vallen. Ik had me uit de N.W.A. teksten toch een andere hood voorgesteld. We lachen ons kapot in de metro, aangezien mr. Drain sjans heeft met een grote hiphopneger en mr. Point met een travestiet van net 17 en reizen terug naar Long Beach. ’s Avonds treden we op in koffiehuis-annex artgallery Mariposa op, jawel, Sunset Boulevard. Café Mariposa is gezellig. De post-rock band ‘Not the government’ uit LA heeft ons uitgenodigd hier te spelen en de gig is temidden van de kunstwerkjes, foto’s en diy-spul. Er staat een dame te DJ-en naast de schilderijtjes. Het is abnormaal warm in de tent, want de deuren moeten wegens geluidsoverlast dicht blijven. De kleine fan naast het podium helpt geen moer. We zweten er kilo’s Taco Truck vanaf hier vanavond. De show gaat lekker. De tip-jar gaat na afloop rond en er wordt $16 opgehaald. Yeah! Not The Government speelt een goede set wat ons doet denken aan Shellac meets The Paper Chase, goede bedreven postrock band! Na afloop wordt er wat gejamd, noise gemaakt. Hier kan op elke woensdag kennelijk alles. En alles kan ook vanavond… Dag 10: Long Beach Het is goed toeven in Long Beach. De zon komt door om een uurtje of 10.00 Mr. Drain en ik doen de was bij de laundromat, hangen wat bij het zwembad en slapen een gat in de dag. Mr. Low fietst een slordige 90 km op een gehuurde cruiser langs de kustlijn van LA en komt ’s avonds roodverbrand terug. We spelen een show in Alex’s Bar in Long Beach. Prachtige zaal! Super leuk sixties garage bandje vóór ons genaamd ‘Quan and the Chinese Take Out’ en helaas maar waar slechts 4 man en een hondenkop publiek. Toch is er één over-enthousiaste biljarter die van al onze merchandise 2 stuks koopt. Zo zij het dan. Met $10 op zak aan gage terug naar het hotel. That’s the way to roll… Dag 11: Los Angeles – Alameda We pakken de coastal highway vanaf LA naar San Francisco en waren er al op voorhand voor gewaarschuwd dat het wel een lange rit kon gaan worden. Dat werd het ook. De rit is wel echt prachtig mooi. Het uitzicht over de Pacific Ocean, de golvende highway met om elke bocht nog mooier uitzicht erover. Geweldig! We komen op tijd aan in Oakland, in de ghetto om precies te zijn. De kiezen ervoor om de eerste ‘Ghosttown Gallery’ gig te cancellen en we rijden door naar Alameda. Na uiteraard een bezoek aan de Taco Truck. Het dak gaat eraf in Roosters Roadhouse. LPD in topvorm vanavond. Alameda staat op de kaart. Dag 12: Alameda – Reno Op tijd, enigszins bekaterd vertrokken, langs de Taco Truck van Oakland gereden en ernaar gewuifd. Door awesome prachtig landschap naar Reno gereden. In Reno is het alweer heet, maar niet zo idioot heet als in Las Vegas. Er is een oldtimer auto meeting aan de gang en we zien tientallen lowriders, Oldsmobiles en convertibles langsrijden. We treden op in the Eyeball. Geniaal zaaltje. Formaatje melkpak. Het zweet druipt van de muur. Mensen gaan over de handjes, microfoonstandaards vallen om en al met al gaat het dak er keihard af! Wildste show van de hele tour! In Reno wonen Pete and David van de Stickerguy-fabriek. Ook runnen zij het label Slovenly Records, waar we een single op uit hebben. We zijn bij hen te gast de komende dagen en pitten in hun kelder. Dagen 13/14/15: Reno – San Francisco ’s Avonds treden we op op de Rocktocycle. Een soort tandemfiets voor 7 personen. Maar het aparte aan deze fiets is dat je erop kunt optreden. Vóór en na de show in the Satellite Bar spelen we op de Rocktocycle, proberen wat geld bij te verdienen door donaties en bij een stripclub geeft iemand ons zelfs $100! Hatsikidee! Reno was de perfecte afsluiter van deze hilarische tour. We brengen de geleende bas-amp terug, lopen door San Francisco, eten bij Taco Truck en worden gedropt bij het vliegveld. We snurken een bos omver in het vliegtuig en komen terug op Heathrow, waar Sean ons op stond te wachten. Als iemand ons zou vragen: “touren in California, moeten we dat nou wel of niet doen?” is het antwoord: “ja, regel eerst een paar shows in Zwitserland, spaar een hoop duiten, boek een ticket, regel je tour zelf en laat het je overkomen!”

nu op 3voor12