Pinhead met bananen: even op vol volume je hoofd leeg laten blazen Pinhead met bananen: even op vol volume je hoofd leeg laten blazen

Nakse bananen en Cenobites in Waterfront

, Tekst: Harold Herrie Foto's: Peter van Dijk,

Pinhead met bananen: even op vol volume je hoofd leeg laten blazen

Nakse bananen en Cenobites in Waterfront

Tekst: Harold Herrie Foto's: Peter van Dijk, ,

Cenobites met nieuwe drummer, nieuwe gitarist en nieuwe cd en de Nakse Bananen met nog steeds de zelfde drummer en ook een nieuwe cd.

Nakse bananen en Cenobites in Waterfront

Als ik deze avond aan kom lopen bij Waterfront is het eerste dat me op valt dat de tent echt helemaal afgeladen is. De kleine zaal barst haast uit zijn voegen met de hoeveelheid mensen die hier op af zijn gekomen. Crass zei ooit “ Punk Is Dead” nou als ik zo om me heen kijk vanavond is mijn reactie “No It Isn’t It Only Smells That Way” want de lucht van zweet en ongewassen lijven vermengd met bier, tabak en parfum hangt dik in de lucht. Het grootste gedeelte van het publiek vanavond zijn Psycho’s met hier en daar een verloren punkertje ertussen. Als ik zo naar al die koppen kijk moet ik een beetje aan mijn favoriete tv-programma denken van toen ik zes was. Ik bedoel ,of ze zijn Peppie of ze zijn Coke-ie en sommige zijn Peppie en Coke-ie. Nou moet ik eerlijk zeggen dat de Nakse Bananen m’n hart niet direct harder laten kloppen. Ik heb deze gasten al regelmatig in een steeds wisselende bezetting mogen “bewonderen”. Met uitzondering van de drummer dan, en het was altijd veel van het zelfde. Niet geweldig, maar ook niet helemaal slecht. Je hebt in de Nederlandse politiek one issue partijen maar dit is duidelijk een one issue band. Het zijn een beetje de standaard punk clichés die je dan ook voor bij hoort komen. Het is heel leuk om te zingen A.C.A.B. “All Coppers Are Bastards” (als ik een bekeuring krijg voor fietsen zonder licht denk ik het ook wel een beetje). Maar wacht maar tot je zelf beroofd, verkracht of in elkaar geslagen wordt. Dan ben je toch wel blij dat die bastards er zijn, om je zielige reet uit de stront trekken. Het schijnt dat als je iets maar lang genoeg volhoud het vanzelf wel weer hip wordt of in de mode komt, maar ik geloof niet dat het met die Old School Punk van de Nakse Bananen ooit zal gebeuren. Niet dat het publiek dat verder wat kan schelen, die vinden hetallemaal wel best. Met genoeg bier en rotzooi achter je kiezen worden zelfs Jantje Smit en André Hazes geweldig. De Nakse Bananen speelden wat nummers van de nieuwe cd, maar naar mijn oren klonken die precies het zelfde als al die andere cd’s en tapes die ze door de jaren heen hebben uit gebracht. Nee, voor muzikale vernieuwing en experimenten hoef je bij de Nakse Bananen niet aan te kloppen. Maar hou je van een band die gelijk een mammoet op de Russische tundra zit vastgevroren in een bepaald moment in de tijd (in dit geval zo ongeveer 1978) dan zit je hier helemaal goed. Ze zouden alleen sommige nummers wat sneller moeten spelen dan zou het niet zo opvallen hoe onbeholpen ze in elkaar steken. Het verbaasde mij dan ook zeer om te horen dat de Cenobites juist van deze band een nummer hebben gecoverd op de nieuwe cd. Het zal wel aan mij liggen denk ik, ik zal wel iets cruciaals missen of ik heb poep in mijn oren en mijn hersens in m’n kont zitten. Want ik weet nou niet precies wat deze band nou zo bijzonder zou moeten maken. Behalve dan het feit dat het stugge volhouders zijn, dat moet ik ze in ieder geval wel nageven. Nee, dan vind ik de Cenobites toch een stuk leuker met hun stevige Psychobilly rock. Het effect van deze band op de zaal is te vergelijken met een fles crofty waar je een flesje spa blauw aan toevoegt. Het begint onmiddellijk te bruisen en voordat je het weet ontploft de boel. In dit geval bedoel ik daar mee dat het één pogoënde en rockende bende werd. Dit was een pit die niet voor de meest fragiele personen bedoelt was, want er werd aardig op los gebeukt. Hoewel sommige volgens mij iets te diep in het spiegeltje hadden gekeken, want ik zag er een paar die zo stijf stonden dat ze niet eens meer in staat waren om zich te bewegen. Helemaal in “the zone” stonden ze met alle spieren strak gespannen klaar om los te gaan te staren naar wat er allemaal in de pit gebeurde. Vergelijk het met een hard oper die in de start blokken klaar staat en tot de ontdekking komt dat de concurrentie zijn zolen met superlijm heeft vast geplakt. Hij wil wel, maar het gaat niet. Op het podium was het een energieke show waar goed de vaart inzat. De nieuwe gitarist Wesly (o.a. Heavy lord) leek mij nog een beetje onwennig op het podium maar dat zal ook wel komen omdat hij normaal voor een heel ander soort publiek staat te spelen. Slick Nik (o.a. The Cellar Zombies) daarentegen zat achter zijn kit als of hij nooit wat anders had gedaan dan voor deze gasten te drummen. Shit wat kan die gozer timmeren zeg! Dat staat echt als een huis. De heer Vögeli (o.a. Dicemen) liep weer als vanouds met zijn contrabas te slepen en te zwaaien dat het een lieve lust was. Samen met zanger Dimitri (o.a. The Cravers) was hij toch wel degene die er een mooie show van maakte. Als toegift kregen we nog een optreden van wat ik maar gemakshalve de Nakse Cenobites zal noemen. Dit waren dus de Nakse Bananen die nog een nummertje speelden terwijl er nog een paar verdwaalde Cenobites over het podium doolden. Toch een beetje een anticlimax vond ik. Maar ach, de rest vond het geweldig dus wie ben ik dan? Al met al was het een zeer leuke avond, waar ik zelf ook niet helemaal fris meer vandaan ben gekomen. Ook ik stonk als of ik al een tijdje dood was, om nog maar te zwijgen over de wat slepende tongval die ik tegen het eind van de avond ontwikkeld had. The Exploited zongen het al en de Nakse Bananen samen met de Cenobites bewezen het vanavond weer “Punk’s Not Dead”. Alleen zien sommige (zoals de zanger van de Nakse Bananen) er wel uit alsof ze het al een tijdje zijn.

nu op 3voor12