Pro-Pain zo strak als een eendenreet Pro-Pain zo strak als een eendenreet

Pride Runs Deep en Pro-Pain in de Baroeg: een best feessie

, tekst: Marc van Bel foto's: Jorg Roosma,

Pro-Pain zo strak als een eendenreet

Pride Runs Deep en Pro-Pain in de Baroeg: een best feessie

tekst: Marc van Bel foto's: Jorg Roosma, ,

De Baroeg; dé plek voor Hardcore/Metalminnend Rotterdam en omstreken. De eerste keer sinds de heropening dat ik daar weer eens heenging. En de reden: Pride Runs Deep en Pro-Pain. Lopend vanaf het station ontwaar ik in de verte een groepje die me qua gezicht wel erg bekend voorkomen. Het blijken de mannen van Pro-Pain die een frisse neus halen in het pittoreske Lombardijen. Na mijn begroeting groeten ze hartelijk terug. De mannen blijken in een goede bui; zij hadden er zin in en ik ook!

Pride Runs Deep en Pro-Pain in de Baroeg: een best feessie

Aangekomen bij de Baroeg was het al gezellig druk buiten waar iedereen tevreden aan z’n sigaretje/sjekkie stond te lurken. Het blijft nog ff wennen hoor; binnen mag je niet roken en buiten niet drinken! Maar goed, ik was voor de muziek gekomen, dus niet zeuren, zo moet het nou eenmaal tegenwoordig. Aangezien ik de mannen van Pride Runs Deep en aanhang goed ken was het een kwestie van eerst de broodnodige begroetingen en bijkletsen. De vrees bestond dat het - door de doordeweekse dag, vakantie en Lowlands - mischien niet zo druk zou worden maar die vrees bleek ongegrond. De Baroeg was niet afgeladen maar wel lekker gevuld. In januari 2008 heeft Pride Runs Deep de CD "Till Our Dying Day" uitgebracht en hebben die sindsdien live gepromoot onder andere met een tour die ze voerde langs landen als Duitsland, Polen, Tsjechie en Oostenrijk. Ze hebben dan ook een goede live-reputatie en die hebben ze ook deze avond weer waargemaakt. Vanaf de (standaard)opnener "Anthem" ging de band los! Enthousiast en energiek als altijd trokken de mannen van leer. "Never Fade" en titeltrack "Till Our Dying Day" werden lekker fanatiek de zaal ingeslingerd. Tijdens de periode dat de Baroeg gesloten was is er geïnvesteerd in onder andere nieuwe monitors voor op het podium en meer vermogen voor in de zaal. Dit resulteerde in een hard maar loepzuiver geluid voor beide bands. Goede zet van de Baroeg! Zanger Ivar is tussen de nummers door zo'n beetje de stand-upper van de band. Hij weet stiltes die er tussendoor vallen altijd lekker vol te lullen. Leuk was zeker de respons op de vraag : "Wie komt er voor Pro-Pain....Wie komt er voor Pride Runs Deep?" Op de eerste vraag werd met een beschaafd applausje gereageerd en op de tweede met gejuich. Voor een band die zo trots is Rotterdams te zijn moet het toch lekker zijn om in je eigen stad zo'n reactie te krijgen. Aangezien de band het vanavond zonder gitarist Edwin moest stellen (die de band overigens permanent gaat verlaten) die Pride Runs Deep van de nodige melodieuze nootjes voorziet was ik benieuwd wat daarvan te merken zou zijn. Dit bleek dik mee te vallen, gitarist Marcel bleek in z'n eentje prima in staat om de zaak overeind te houden! Wat de oude- en nu weer nieuwe drummer Pascal zou doen met het materiaal van de CD was ook even afwachten maar de in de Hardcore-scene gepokt en gemazelde drummer sloeg zich er uiteraard met verve doorheen. Geheel des PRD's was het een energieke show maar door het enthousiasme wel wat slordig. De afwisseling tussen de zangers Ivar en Alex blijft een heel leuk aspect van Pride Runs Deep; ze vullen elkaar perfect aan. Ook bassist Martin ging er vol in. "Touch My Pride" ("Touch my pride runs deep" volges Ivar) blijft het PRD anthem. Het is een typisch Pride Runs Deep nummer wat denk ik goed aangeeft waar de band voor staat. Het Rotterdamse publiek reageerde zoals altijd wat lauwtjes maar dat zijn we hier in de regio - helaas - wel gewend. Bij de oldskool Crivits-kraker "Rotterdam Posse" kwam er wel wat beweging in. Er waren zelfs wat gasten die een pit probeerden te bouwen maar dit kreeg helaas weinig navolging. Support the scene! "No seconds chance" werd wat sneller dan op CD de zaal ingegooid als waardige afsluiter. Naarmate de show vorderde werd het wel wat rommeliger maar al met al een was het - zeker gezien de omstandigheden - een hele lekkere show van Pride Runs Deep ! Na de show nog ff een biertje gedronken wachtend op Pro-Pain. Daar kon ik namelijk op het podium zitten en de band van heel dichtbij meemaken. Pro-Pain speelde een show van anderhalf uur en dat was op zich wel een aanslag. Toch vond ik het jammer dat het "al" afgelopen was na anderhalf uur, want Pro-Pain speelde zo strak als een eendenreet!!! Vanaf opener "3 Minutes Hate" van het album "Age Of Tyranny" was het: GAAN, GAAN, GAAN….. De New Yorkse band, die al sinds 1992 aan de weg timmert en sindsdien 10 albums heeft uitgebracht, staat op het punt om een nieuwe te releasen. (22 Augustus komt :No End In Sight" in Europa uit. kopen dat ding zeg ik!!) Ik had dus verwacht dat de nadruk zou liggen op het nieuwe album. Niets bleek minder waar. Ze speelden maar één nummer van het nieuwe album ("Hour Of The Time") en de rest van de set was een mooi overzicht van de geschiedenis van Pro-Pain. Van elk album werd wel wat gespeeld. Drummer TC - die op blote voeten speelt (ik ben dus niet de enige die dat lekkerder vind !) - speelde ontzettend strak en met een ongelofelijk gemak. Iets wat overigens voor de hele band gold. Gitaristen Tom en Marshall (met zo'n naam MOET je wel gitarist worden) speelden ook erg strak en de solo's waren super. Zanger/bassist Gary brulde met groot gemak de anderhalf uur vol.Ik was onder de indruk van Pro-Pain, ik kan niet anders zeggen. Als ik al een minpuntje zou moeten noemen is het dat,wat mij betreft, de groovestukken (waar ik echt heel erg van hou) zo vaak voorkomen dat het een beetje doodslaat op den duur. Na afloop nog ff geproost en een lekker biertje gedronken met Pro-Pain en het met zanger Gary en hun geluidsman gehad over het goede geluid in de zaal. Toen Gary wegging en ik met de geluidsman alleen sprak over de installatie bleken we gewoon in het Nederlands verder te kunnen gaan; hij bleek een Vlaming! Nog even wat nagebabbeld met mensen van de Baroeg over de veranderingen en het aanstaande Baroeg Open Air en toen maar weer naar buiten. Toen ik op m'n horloge keek schrok ik; ik zou bijna m'n trein missen. Maar dankzij hulp van Alex van PRD was ik er nog op tijd (Thanx gast!) en kon ik in de trein in alle rust de avond overdenken.....was een best feessie!

Nu op 3voor12