Truffels voor de trommelvliezen Truffels voor de trommelvliezen

Andrew Bird, Rotown, 22 mei

, Tekst: Menno van den Broeke Foto's: Marc Nolte,

Truffels voor de trommelvliezen

Andrew Bird, Rotown, 22 mei

Tekst: Menno van den Broeke Foto's: Marc Nolte, ,

Het inmiddels tiende album van de hand van Andrew Bird, Armchair Apocrypha, ligt momenteel in de winkels. Het werkelijke muzikale mirakel openbaart zich echter op het podium. Zo ook op 22 mei wanneer Andrew Bird Rotown betovert met feeërieke klanken.
Het nieuwe album van Andrew Bird, Armchair Apocrypha is uit en dat is reden genoeg voor een bezoek aan Europa. Nederland wordt vereerd met een drietal concerten. Rotterdam (Rotown) is de eerste in de rij gevolgd door Utrecht (Tivoli) en Amsterdam (Paradiso).

Andrew Bird, Rotown, 22 mei

Andrew Bird is een multi-instrumentalist die veelvuldig wordt vergeleken met mensen als Jeff Buckley en Rufus Wainwright. Hoewel de vergelijkingen zeker op zijn plaats zijn, dient wel gezegd te worden dat de muziek van Andrew Bird verder volkomen opzichzelfstaand en uniek is. Wat net zo goed geldt voor de artiesten waar hij mee wordt vergeleken. Opgeleid als klassiek violist weet Andrew, puttend uit zigeunermuziek, jazz, folk, country blues en vele andere stijlen, zijn muziek op onconventionele wijze vorm te geven. Gebruik makend van viool, gitaar, glockenspiel, mond en stembanden, strijkt, tokkelt, fluit en zingt hij zich een weg door de ether. Het gebruik van een sampler maakt de live presentatie van de nummers daarnaast flexibel en organisch. Doordat Andrew op het podium zelden dezelfde loops gebruikt veranderen de arrangementen van gedaante en dat maakt elk concert tot een collector’s item. Ik moet helaas bekennen, dat Andrew Bird voorafgaand aan dit concert eigenlijk een complete onbekende voor me was. Naar aanleiding van de lofzangen van enkele van mijn vrienden ben ik enige nummers gaan beluisteren op internet en deze korte luistersessies hebben mij meer dan nieuwsgierig gemaakt naar het ‘echte werk’. Wanneer ik aankom bij Rotown blijkt er een lange rij voor de ingang te staan. Belangstelling genoeg dus. Na het openen van de deuren glijdt de rij gestaag het pand in en eenmaal binnen vallen mij direct de mededelingen op. Op diverse plaatsen hangen A4tjes met de boodschap dat tijdens het optreden de bar dicht is en men absolute stilte dient te betrachten. Dat belooft wat……. Op het moment dat Martin Dosh de muzikale avond inluidt met diverse drum en elektronica loops is het echter nog verre van stil. Maar wanneer Andrew en metgezel Jeremy Ylvisaker het podium een klein kwartier later betreden is er van het rumoer weinig meer over. Tijdens de eerste drie nummers ben ik nog druk bezig met het bestuderen van alles wat er op het podium gaande is, maar de rest van het concert breng ik in een staat van vervoering door. Met gesloten ogen lijkt het podium gevuld met vele muzikanten. Onzichtbare violisten doorweven de nummers met vioolgetokkel en strijkarrangementen; wat zelfs de meer uptempo nummers voorziet van een sprookjesachtig accent. Handgeklap, fluitconcerten, glockenspiel en, niet te vergeten, de zang van Andrew beroeren mijn trommelvliezen en gemoed. Het klinkt pathetisch, maar ik heb er geen andere woorden voor. Het gesprekje met Andrew na afloop van het concert is een stuk wereldser. Vriendelijk, maar duidelijk vermoeid, signeert hij mijn aangeschaft exemplaar van Armchair Apocrypha en rustig en beknopt gaat hij in op de vragen die hij ongetwijfeld vele malen eerder heeft gehoord. Zowel vragen als antwoorden zijn te triviaal om hier te noemen, maar één ding is zeker: ik ben een mooie muzikale ervaring rijker. Website: www.andrewbird.net
Tags

nu op 3voor12