The View weet Rotown flink op te zwepen The View weet Rotown flink op te zwepen

Gem overtuigt met nieuwe materiaal

, Klaas Bakker,

The View weet Rotown flink op te zwepen

Gem overtuigt met nieuwe materiaal

Klaas Bakker, ,

London Calling greep twee keer mis bij het contracteren van The View. Het zag er naar uit dat de Schotse jongens van The View voorlopig niet naar Nederland zouden komen. Tot er een probleem ontstond met de visa van de jongens, en de tour door de VS werd afgelast....

Gem overtuigt met nieuwe materiaal

London Calling kreeg ze twee keer niet gecontracteerd. Het zag er naar uit dat de Schotse jongens van The View voorlopig niet naar Nederland zouden komen. Tot er een probleem ontstond met de visa van de jongens, en de tour door de VS werd afgelast. Door een gat in het tourschema werd het ineens mogelijk om Europa aan te doen, en daarmee ook Nederland. Dat Rotown zich tussen alle poppodia wist te wringen, mag als een waar kunststukje van Rotown/Noorderslag/Eurosonic programmeur Joey Ruchtie worden gezien. Of was EuroSonic bij The View wel erg goed gevallen? Het voorprogramma van The View wordt in Nederland door Gem verzorgd. De band uit Utrecht heeft een reputatie hoog te houden wat dat betreft. The Libertines waren vier jaar geleden als eerste Gem-naprogramma aan de beurt. Sindsdien hebben vele bands hun voorbeeld gevolgd, waaronder Editors, Arctic Monkeys en onlangs ook in Rotown nog bij Bromheads Jacket. Omdat de band eenzelfde agent als The View erop na houdt, mogen hun vandaag het spits afbijten. Gem heeft er, sinds de vervanging van de drummer en de overname van de leadgitaar door zanger Maurits Westerik, voor gekozen om in alle stilte nieuwe liedjes eerst uit te testen, voordat men begint met het uitbrengen van het nieuwe album. Zo waren ze eerder zelfs al onder de naam De Utregse Putdeksels en Meg in verschillende zalen te zien. Opvallend aan de nieuwe liedjes is, dat de vergelijking met Arctic Monkeys telkens bevestigd wordt. Veel gitaarsolo’s van zanger/gitarist Maurits Westerik lijken op die van de gehypte ‘poolaapjes’. En de komst van drummer Wouter Rentema heeft de band veel goed gedaan. Gedreven stuurt Rentema de band met zijn drumsticks naar de juiste maat. De zeer overtuigende set wordt afgesloten met You Better, een track die al eerder te downloaden was als demo. Het wachten is op de band die deze zomer eindelijk weer de studio ingaat. En het is nog langer wachten op het nieuwe album, wat pas rond de jaarwisseling wordt verwacht. De beurt is aan The View om Rotown te vermaken. De schier, onverstaanbare Schotse straatschoffies zijn aan de hand van Pete Doherty groot geworden. Doherty ontdekte ze en tipte de band bij 1965 Records. Zijn invloed is ferm hoorbaar op het veelgeprezen debuutalbum Hats Off To The Buskers. Vergelijking met bands als The Libertines en The Kooks gaan zeker op. In het ‘rammelende indie-rock hokje’ zijn ze goed te plaatsen. Wanneer de band met albumopener Comin’ Down begint, lijkt de zaal klaar voor een avondje stevige rock. Al snel wordt er een klein pit gevormd. Toeschouwers vooraan bewegen flink mee op de gitaartonen van Pete Reilly, die gehuld in een leren jasje en versleten spijkerbroek zelfs even de jaren ’70 terug laat komen. Wat nog eens versterkt wordt door de muziek die de vier jongens maken. Het doet erg denken aan de oude punkscène. Hoewel The View hier en daar een stuk vrolijker klinkt en daardoor weer meer naar The Kooks neigt. The Don, wat de vierde single is, doet daar vooral aan denken. Het liedje straalt een enorme vrolijkheid uit, die bij de bandleden zélf dan weer niet eruit komt. De liedjes worden een beetje emotieloos gebracht, wat versterkt wordt door het versnelde tempo waarmee de, op papier, lange setlist wordt afgewerkt. Toch mogen we onszelf gelukkig prijzen, The View heeft een primeur voor Rotown. Fireworks And Flowers krijgt bij ons in Rotterdam zijn vuurdoop. Het klinkt erg leuk, maar zal waarschijnlijk ergens achterop een single belanden. Tijd voor een grote wisseltruc. Zanger Kyle Falconer en bassist Kieren Webster wisselen van instrument, en spelen Skag Trendy en Grans For Tea. Als daarna Kyle en Pete óók nog eens van instrument wisselen is iedereen aan de beurt geweest. Don’t Tell Me volgt en dan is het nog steeds niet gedaan met de wisseltruc. Alle versterkte gitaren worden ingewisseld voor akoestische, waarop Face For The Radio wordt gespeeld. In tegenstelling tot de rest van de set, is het geluid nu opeens wél goed. Het liedje vertelt een triest verhaal over een sneu persoon die nergens geld voor heeft, en een niet bepaald sociaal leven leidt. Eindelijk is er emotie te horen in Kyle’s stem. Het stemt tevreden, dat de band niet alleen speelt om het spelen maar, ook al is het maar schaars, toch wat over probeert te brengen op het publiek. Wanneer het einde in zicht komt, komen de ‘crowd-pleasers’. Wastelands, wat gevolgd wordt door Typical Time, is een rock-nummer met flinke ska-invloeden en gaat over de wijze waarop The View zijn fans heeft geronseld. “Where’d you get those fans/Found them at the shop man/Peculiar place to find them, but they’re dedicated View fans.”: zingt Kyle over zijn trouwe fans, die ook hier in Rotown de ‘View-chant’ zingen: “The View, The View, The View Are On Fire”. Tijdens het erop volgende Same Jeans en Superstar Tradesman wordt meteen de pit weer ingestart, en de hele zaal weet ze dan ook vrolijk mee te zingen. Van de jonge gezichten valt af te lezen, dat ze verrast zijn door het succes van beide singles alhier. Toch besluiten ze hun optreden zonder toegift. Waarom The View in Engeland een enorm hype is, is volkomen duidelijk, want ook hier doen de singles het buitengewoon goed. Live schieten ze in Rotown nog wat tekort. Iets wat mede door het slecht afgestelde geluid kwam. Toch is het bewonderenswaardig dat deze zeer jonge gasten nu ook Europa proberen te veroveren, want het gaat ze wel degelijk lukken. Later dit jaar zijn ze, zeer waarschijnlijk, op Lowlands te zien. Dan kunnen ze wat Nederland betreft in de herhaling.
Tags

nu op 3voor12