ROTOWN 20 jaar! Deel 9: HENRI OOGJEN ROTOWN 20 jaar! Deel 9: HENRI OOGJEN

“Toen kwam de single Take Me Out uit en werd het een groot feest in Rotown.”

, Tekst: Annet Brugel Foto's: Peter van Dijk,

ROTOWN 20 jaar! Deel 9: HENRI OOGJEN

“Toen kwam de single Take Me Out uit en werd het een groot feest in Rotown.”

Tekst: Annet Brugel Foto's: Peter van Dijk, ,

Café/poppodium/restaurant/expositieruimte Rotown bestaat 20 jaar. 3VOOR12 Rotterdam laat hen aan het woord die Rotown het beste kennen. HENRI OOGJEN werd in 2001 assistent van programmeur Gideon Karting. Tussen 2002 en 2005 programmeerde Henri de bands/muzikanten voor Rotown. Franz Ferdinand contracteerde hij ruim voor Take Me Out een hit werd.

“Toen kwam de single Take Me Out uit en werd het een groot feest in Rotown.”

Henri Oogjen, Rotown programmeur van 2001 tot mei 2005, hoe kwam je bij Rotown terecht? "Ik zat op de HBO studierichting Culturele en Maatschappelijke Vorming, en was verknocht aan Popular. Toen dat net Nighttown Café was geworden, was ik er nog niet weg te slaan. Arthur, een jongen achter de bar, vroeg me om te draaien voor en na de bands. Toentertijd gingen dat soort zaken vaker via barjongens. Zij hadden nog meer voor het zeggen dan nu, want zij kenden iedereen. Ik draaide als bijbaantje oudere dingen, maar plugde ook steeds vaker nieuw. Ja, een droombijbaantje." "In 2001 solliciteerde ik bij Rotown en werd aangenomen als programmeur wereldmuziek. Daarnaast assisteerde ik hoofdprogrammeur Gideon Karting. Een jaar later is Gideon naar de Vloer vertrokken, en nog later is hij naar Mojo gegaan. En zo ben ik nog eens drie jaar hoofdprogrammeur Rotown geweest." "Hoogtepunten uit die periode veranderen bij mij per moment. Franz Ferdinand was een commercieel hoogtepunt, natuurlijk. Ik had ze ruim voor het optreden geboekt. En toen kwam de single Take Me Out uit. Vijf dagen voor het optreden had ik nog niks gehoord van de mensen van Franz Ferdinand. Er werd zelfs landelijk over gespeculeerd of ze wel kwamen. Maar het management belde om te zeggen dat ze het nog in hun agenda hadden staan, dus er was niks aan de hand. Het werd een groot feest in Rotown." "Bright Eyes was ook zo'n band; net begonnen, voor een euro of vierhonderd geboekt. In de tussentijd kwam Lifted... uit, en stonden ze hier met een prachtige show. Ze waren in bloedvorm. Op zo'n moment hoop ik diep van binnen dat ze nooit meer terugkomen. Daarna moeten ze er echt voor gaan en in grotere zalen spelen." "Er waren ook bands waar ik blij mee was dat ze terugkwamen, en dat het tot de deurmat vol stond. Archie Bronson Outfit en Broadcast zijn van die bands die grote zalen aankunnen, maar toch terug kwamen om in intiemere zalen te spelen. Zij zijn echt bands naar m'n hart." Henri's zinnen hebben geen punten. Memoires rollen in groten getale en in raptempo uit z'n mond. Als een evolutie theorie rijgt hij de optredens uit zijn periode aan elkaar. "Nog een band naar m'n hart is The Decemberists. Daar was ik destijds nog niet helemaal 'into'. Maar ik ben een enorme Decemberists fan geworden, sinds het album Picaresque verscheen." "The Raveonettes, daar heb ik véél moeite voor moeten doen om ze in Rotown te krijgen; een man en vrouw uit Zweden die samen jaren zestig pop en shoegaze maken. Even nadenken wat vond ik allemaal nog meer geweldig ..." Het is alsof er een stilte gaat vallen, maar de bandnamen blijven van Henri's tong rollen in Rotown restaurant. "Een band als Oceansize vond ik super. Het waren jonge honden, niet helemaal mijn ding, net iets te rocky en te weinig indie-link naar mijn smaak. Maar bij hen kwam er zoveel energie van het podium af. Wat voor muziek ze dan ook maken, ik ben dan echt verkocht." "Bands programmeren is echt het leukste wat ik ooit gedaan heb. Maar daar hoort ook het frustrerende deel, van er heel vaak naast grijpen, bij. The Libertines, daar heb ik vaak naast gegrepen. Maar ik liet bookers goed weten wat ik voor ogen had, zodat er altijd een kans was." "Soms programmeerde ik meerdere bandleden los van elkaar, zodat als ze weer samen kwamen, ze zouden zeggen: 'Dat was een leuke plek om te spelen, daar moeten we eens met de hele band spelen'. Zo ging het bij de Duitse electro pop band The Notwist. Alle leden had ik afzonderlijk al gehad in bands als Lali Puna, Ms John Soda en Console. Die bandjes hebben het zo goed naar hun zin gehad, dat ik uiteindelijk The Notwist toch in huis had." Over zijn brede muzikale interesse zegt Henri, als we naar zijn smaak vragen: "In elke muziekstijl zit wel iets wat ik geweldig vind. Maar ik houd wel veel van de donkere zijde van de muziek." Annet Brugel 3VOOR12 Rotterdam: "Wat Rotown Rotown maakt?" Henri: "Rotown is uniek qua opzet. We zitten nu te praten in het restaurant en we kijken naar het podium toe. Ja, dat heeft geeneen poppdium in Nederland. Er zitten meerdere sferen in Rotown en die smaken naar meer. Als je lekker een biertje zit te drinken, wil je volgende keer een bandje kijken, als je lekker zit te eten, wil je volgende keer wel een zaterdag dansen." Annet: "Wat heb je gedaan na je werk bij Rotown?" Henri: "Ik heb een jaar geleden mijn eigen bedrijf Pop Works opgezet. 'k Gaf advies aan de gemeente Breda voor poppodium MeZZ. Ik programmeerde en organiseerde mee bij festivals. En ik heb de eerste Popacademie op MBO 4 -niveau van Nederland mee opgezet voor Zadkine Rotterdam. Daar leiden we jonge mensen in het reguliere onderwijs op tot zelfstandig ondernemend artiest. Daar ben ik nog steeds aan verbonden. En verder manage ik bands zoals bijvoorbeeld Solaire."

nu op 3voor12