Politics in de Zaal de Unie: het best bewaarde geheim van Rotterdam verklapt Politics in de Zaal de Unie: het best bewaarde geheim van Rotterdam verklapt

Tussen hoekige pop van de jaren '80 en rammelende gitaarrock.

, Maurice Dielemans,

Politics in de Zaal de Unie: het best bewaarde geheim van Rotterdam verklapt

Tussen hoekige pop van de jaren '80 en rammelende gitaarrock.

Maurice Dielemans, ,

Eindelijk is 'ie er dan na dik een jaar hard zwoegen: de eerste volwaardige plaat van Politics, genaamd 'Hands Off My Riot'. Tja, en dan moet die cd ook nog worden gepresenteerd.

Tussen hoekige pop van de jaren '80 en rammelende gitaarrock.

Waar andere Rotterdamse artiesten als El Pino & The Volunteers en Charlie Dée kiezen voor een ruime tent als Rotown, wijkt Politics voor hun cd-presentatie uit naar de intiemere Zaal De Unie, die dan wel meteen tjokvol is. Niet zo gek ook, want Politics timmert toch alweer een tijdje aan de weg. Optredens op Metropolis en voor Live in Your Living Room hebben inmiddels al voor een bescheiden fanschare gezorgd. Eerst over de nieuwe cd: die klinkt behoorlijk af. De productie van 'Hands Off My Riot' was in handen van Remko Schouten (Coparck, Voicst, Caesar, Taxi to the Ocean en ons eigen Mono). Goed nieuws is dat de eerste single 'Borders (Even If It Takes All Night)' door Megastad FM is verkozen tot single van de week. Vanzelfsprekend komen dat nummer en de rest van de plaat dus voorbij in Zaal De Unie. De Rotterdamse groep begint overigens met een stukje 'Road To Nowhere' van Talking Heads. Daarmee is onmiddellijk de toon gezet voor het eerste deel van het concert, waarin toch wel heel duidelijk het geluid en de duistere sfeer van de jaren tachtig naar voren komen. Ondanks dat zijn de nummers overwegend vrolijk en melodieus, hoewel zanger en gitarist Jorg Schiffers vaak de nodige dreigende tragiek inbrengt. Van de hoekige popsongs van de jaren '80 is het voor Politics slechts een kleine stap naar de Pavement-achtige rammelgitaarrock van een decennium later. Een bezwerend nummer als 'Show Some Kindness', dat ook op de nieuwe plaat staat, lijkt echter het tempo wat uit het optreden te halen, waardoor het schijnt dat de gedreven, wat snellere nummers, Politics het beste liggen. De band herstelt zich echter snel met onder meer 'Railroad Song'; een eerbetoon aan de stringband Crooks die in voorprogramma speelt. Stringband, zegt u? Inderdaad is de door Politics gekozen supportact nogal opmerkelijk. De vader van Politics-drummer Griffin Stuip speelt in Crooks en is een ware veteraan op de steelguitar. Op de nieuwe cd van Politics speelt hij trouwens ook twee nummers banjo. Een beetje zoals Robert Crumb en de Cheap Suit Serenaders in de roerige jaren twintig muziek duiken, wagen ook deze vier heren op leeftijd zich aan stokoude polka's, calypso's, ragtime en western swing. Kortom: geluiden die slechts weinigen uit eigen ervaring na kunnen vertellen. Leuk ook, dat je zo bij een rockconcert nog wat muzikale opvoeding krijgt in de vorm van een akoestisch gezelschap als Crooks. Ook met de keuze voor dit opmerkelijke voorprogramma bewijst Politics weer eens dat ze lekker eigenwijs zijn en openstaan voor andere invloeden. Het optreden in Zaal De Unie is zeer overtuigend en de nummers van het debuut 'Hands Off My Riot' maken ook een blijvende indruk. Niets staat dan ook het verklappen van 'het beste geheim van Rotterdam' in de weg zodat Politics het helemaal kan gaan maken.

nu op 3voor12