Keeping The Aspidistra Flying van Fuck The Writer: cd-recensie Keeping The Aspidistra Flying van Fuck The Writer: cd-recensie

Potdikkie wat klinkt dit lekker, en wat moeten veel mensen dit leuk vinden

, Tekst: Frank Wever Foto's: Daniel Baggerman,

Keeping The Aspidistra Flying van Fuck The Writer: cd-recensie

Potdikkie wat klinkt dit lekker, en wat moeten veel mensen dit leuk vinden

Tekst: Frank Wever Foto's: Daniel Baggerman, ,

“Als je met Fuck The Writer mij bedoelt, dan bestaat het 26 jaar. Maar de band Fuck The Writer bestaat vier, vijf jaar”: zei Emil van Steenwijk in een interview met Thijs Janssen van VPRO 3VOOR12. Zijn net uitgebrachte cd brengt een welkome schok in de Rotterdamse muziekwereld.

Potdikkie wat klinkt dit lekker, en wat moeten veel mensen dit leuk vinden

Als recensent vraag ik mij wel eens af hoeveel lezers de kick van een ontdekking delen. Lezers die gaan luisteren in de hoop wat moois uit de rivier te filteren. Ach, laat ik voorop stellen het zelf altijd zeer te waarderen wanneer er weer eens wat moois op m'n pad komt. 'Fuck the reader'. Op voorhand mijn excuses, want ik laat me deze hele recensie even gaan. Potdikkie wat klinkt dit lekker, en wat moeten veel mensen dit leuk vinden. 'Fuck the writer' die dit niet schaamteloos ophemelt! Op Keeping The Aspidistra Flying is de spanning constant voelbaar, mede door alle ideeën die Emil van Steenwijk vanuit zijn huiskamer over je heen stort. Maffe drumritmes, programmering, sampletjes, aangrijpende samenzang en stemeffecten, en een gezonde variëteit aan gitaartjes en instrumentatie. De eerste helft balanceert heerlijk op de rand van gruizige chaos en hemelse bezwering. Zo is het makkelijk om hier een stereotype op los te laten, en er een 'genrelabel' op te plakken. 'Yeah, right.' Opener LoveYouStill gaat stevig van start. Het trekt alle registers open. Het nummer zet je lekker op het puntje van de stoel, om net zo makkelijk tussentijds terug te grijpen op de smaakvolle elektronische basis. Een nummer als Leaving Amsterdam roept een vergelijking op met de akoestische roots van de BRMC (Howl). Als Milena Eva meezingt op The River zijn er parallellen te trekken met de alternatieve aanpak van Maxon Blewitt. En een tussennummer als Don't Even Try To Understand heeft wel wat weg van Beck. En zo kan ieder nummer afzonderlijk onder de microscoop voor een andere referentie. Het meest prijzenswaardige aan deze cd is het hoge niveau van alle composities. En dat alles ondanks, of misschien juist dankzij, de gevarieerde invalshoeken waar het vandaan wordt gehaald. In de tweede helft wordt op subtielere wijze aandacht vastgehouden. Fuck The Writer slaagt er wederom in om op een spannende rand tussen broeierig en koel te balanceren, zoals op bijvoorbeeld 5Left; Folktronica à la Tunng. De electronica wordt spaarzamer naarmate Keeping... vordert, en laat ruimte voor ingetogen folk en Americana, zoals op Your Hands. Keeping The Aspidistra Flying van Fuck The Writer is verschenen op het Groningse label Subroutine Records. 'Reader', wil je er alsjeblieft eens naar luisteren?

nu op 3voor12