BLOX is er klaar voor en wint de MTR-Xperience competitie BLOX is er klaar voor en wint de MTR-Xperience competitie

De achtkoppige hip hop formatie verdient hiermee een plaats op het Oogst-podium van het Metropolis festival

, Tekst: Merie Foto's: Peter van Dijk,

BLOX is er klaar voor en wint de MTR-Xperience competitie

De achtkoppige hip hop formatie verdient hiermee een plaats op het Oogst-podium van het Metropolis festival

Tekst: Merie Foto's: Peter van Dijk, ,

Het leuke van band-competities is en blijft dat je er in korte tijd veel leuke jonge bands kunt ontdekken. Wat opviel deze avond was dat de kandidaten allemaal technisch van een hoog niveau waren. Ook voldeden de bands allemaal perfect aan de 'regels' van hun genre. Maar het zijn juist artiesten die buiten de gebaande paden durven te treden die het meest verassen.

De achtkoppige hip hop formatie verdient hiermee een plaats op het Oogst-podium van het Metropolis festival

Het spits werd afgebeten door Skatepunkers Maybee. De band heeft al veel podiumervaring en dat hoorde en zag je er vanaf. Compleet met hoogwaterbroeken, getatoëerde kuiten en gecoördineerde sprongen bij breaks in de muziek klopte niet alleen het uiterlijk, maar ook de muziek. Maybee speelde een strakke uptempo set van op Amerikaanse leest geschoeide snelle melodieuze hardcore. Het speelplezier van de band was duidelijk. En wat een strot heeft die zanger... Binnenkort brengt Maybee hun eerste 'full lenght' (hoe lang zegt u?) cd uit. Benieuwd of ze daarop meer buiten de lijntjes durven te kleuren dan deze avond. In de gaten houden die band. Met nog natuitende oren was het wel even omschakelen voor Oliver Oat. Deze twintigjarige singer songwriter met band begeleide zichzelf op de elektrische piano. Na wat gehannes met de microfoonstandaard wist de charmante Oliver het publiek bij de lurven te grijpen met zijn intrigerende liedjes die in toonzetting en sfeer bij vlagen aan het solo werk van Gavin Friday deden denken. Ook de instrumentatie was verassend. De muzikanten wisselden steeds van instrument, maar bleven dienstbaar aan de centrale man. Origineel, intrigerend en volwassen. Voer voor donkergerande nieuw romantische zielen en goed voor een eervolle vermelding van de jury. Hierna was Waterfront wel klaar voor een feestje. En daar was BLOX ook helemaal klaar voor. Gesteund door hun retestrakke funky band bewezen de vier MC's dat hip hop zoveel meer kan zijn dan de gangsta's, bitches en ho's die we van MTV kennen. Van dit optreden spatte het plezier af. Met name in hun Nederlandstalige tracks liet BLOX zien voorbij de clichés te kunnen gaan. Opvallend was dat ze het nummer gebaseerd op een gedicht van Vicky Franken (geschreven voor de Highschool Music Competition) enorm naar hun eigen hand gezet hadden. Slim gedaan en met een geweldige upbeat groove misschien wel het beste nummer van hun set. In ieder geval overtuigend genoeg voor de jury om BLOX die felbegeerde plek op het Oogstpodium te gunnen. Dubbel feest voor de groep, want afgelopen week won rapper Anti E solo ook al de finale van X-posure in Vlaardingen. Blossom Storms was van alle bands deze avond waarschijnlijk de band met de minste podiumervaring. Misschien dat de zenuwen de band een beetje parten speelde, want het optreden had iets kleurloos. Nu draagt instrumentale post-electro soundscape-muziek sowieso het risico in zich op den duur wat eentonig aan te doen, waardoor je dus van heel goede huize moet komen om van begin tot eind te boeien en het publiek in een 'roes'te brengen. Blossom Storms kon op dit punt nog niet helemaal overtuigen. Maar hun gelaagde shoegazer sounds met verassende elektronische effecten - die zo af en toe aan Spiritualized deden denken - heeft het - zeker wanneer ze er nog meer hun eigen stempel op weten te drukken - in zich om verder uit te groeien. Hierna was het tijd voor de gebroeders Teekens uit Dordrecht om te laten zien dat drie broertjes die samen spelen niet op de Hansons hoeven te lijken. BluefisH maakt One-two-three 'recht zo die gaat' powerpop waar zelfs de grootse sjacherijn vrolijk van wordt. Behalve perfect op elkaar ingespeeld zijn heeft het broederschap nog een ander groot voordeel: de stemmen harmoniëren als vanzelf, waarbij de expressieve drummer Geert net effe wat ruiger uit de hoek komt dan zanger Maarten die een aangenaam hoog trillertje in zijn stem heeft. Niet zo vuig als bijvoorbeeld een Peter Pan Speedrock, maar wel met eenzelfde liefde voor vette rock 'n roll gecombineerd met harmonieën heeft BluefisH nét dat eigene waardoor het een band is waar je zeker meer van wilt horen. Ook het optreden van BluefisH was goed voor een eervolle vermelding van de jury. Of Deliberate Jeopardization bewust als laatste geprogrammeerd stond is niet bekend, maar duidelijk is wel dat niet alle trommelvliezen de keiharde nu-metal van deze groep aankunnen. Het publiek was nog in de zaal aanwezig was genoot er in ieder geval wel van. De band had - heel profi - een eigen kistje meegenomen waarop zanger Mark en gitarist Stefan boven het podium uittorend hun kunsten konden vertonen. Ook Deliberate Jeopardization bewezen hun instrumenten, genre en bijbehorende looks perfect te beheersen. Of dat genoeg is om met de kop boven het maaiveld uit te steken is de vraag. Maar zeker wel een band om met interesse te blijven volgen.

nu op 3voor12