Under Byen krijgt Rotown stil Under Byen krijgt Rotown stil

Droevige, maar geweldige composities

, Koos de Wolf,

Under Byen krijgt Rotown stil

Droevige, maar geweldige composities

Koos de Wolf, ,

Op een koude herfstavond sta ik in een enorme rij te wachten voor de deur van een uitverkochte Rotown. Under Byen geeft hier het laatste optreden van zijn tour door Nederland, en ik wil, zoals velen, erbij zijn. Om tien uur begint Under Byen aan zijn set die mijn beeld van muziek voorgoed verandert….

Droevige, maar geweldige composities

Het podium staat vol. Twee drumstellen, een zaag, een cello, een viool, een leeg bierfust, drie keybords, een synthesiser en een basgitaar. De man met zaag zet de toon voor de rest van de avond, en samen met de synth kregen het publiek al gelijk een golf van geluid over zich heen. “Dit is briljant” hoor ik enkele mensen in het publiek fluisteren. Fluisteren want in Rotown kun je tussen de nummers een speld horen vallen. Vanaf het moment dat de lieftallige Henriette Sennenvaldt haar stem laat klinken, raakt iedereen in een trance die zeker nog een uur zal duren. ‘Klinkt als: Björk die zingt bij Godspeed You Black Emperor’ vond Rotown. Björk zou willen dat ze zou klinken. Under Byen voed je gedurende het optreden met herinneringen aan een leven dat je had kunnen hebben. De muzikanten reflecteren de keuzes die je hebt gemaakt. Spijt, verdriet en liefde die je hebt gevoeld. Under Byen laat zien dat het allemaal zo anders had kunnen zijn. Droevig zijn de geweldige composities. De begeleiding van de ritmesectie is zo goed, dat je haast de strakheid waarmee ze spelen niet gelooft. Zoals tijdens het prachtige “Den her sang handler om at fa det bedste ud af det tindrer”, waar een perfect samenspel van drums te horen is. Werkelijk alles klopt aan de set. Mooie melancholische melodieën overlopend in intense noise. Daar speelt onze man met de zaag, die overigens ook viool en een soort handharmonica bespeelt, een grote rol in. Zonder gitaar zo’n muur van geluid neerzetten is knap. Het ene moment is het intiem en warm. En dan kun je een klap in je gezicht krijgen. Heerlijk, zulke soundscapes! Na de toegift van één nummer is het klaar. Maar we willen meer. Meer mooie muziek, meer mooie Henriette die zich opkrult onderaan de microfoonstandaard. Tevergeefs: de band vertelt me later aan de bar dat ze de volgende ochtend om zes uur naar Brussel zullen vertrekken om op de radio te spelen. Diezelfde avond zullen ze nog zo’n show neergezet. Dus na wat flessen wijn, een paar joints en een knuffel met kus van Henriette, fiets ik alleen de koude herfstnacht in.
Tags

nu op 3voor12