Het ontwaken bij Awakenings Het ontwaken bij Awakenings

Van swingende minimal tot scheurende schranz

, Tenny Tenzer,

Het ontwaken bij Awakenings

Van swingende minimal tot scheurende schranz

Tenny Tenzer, ,

Awakenings in de Graansilo is net als de McDonalds. Het is oud, vertrouwd en het heeft een onbegrijpelijke aantrekkingskracht. De Mac heeft een aantal burgers in het assortiment die klassiekers zijn, maar zo af en toe worden er nieuwe, frisse producten toegevoegd. Zo is het ook met Awakenings. Naast de oude vertrouwde Rush en Christian Varela, stonden in de kelder de frisse Eva Maria en Kabale und Liebe.

Van swingende minimal tot scheurende schranz

Het is weer tijd om de duurzaamheid van het beton van de Graansilo te testen, want Awakenings streek neer op de meest onverwoestbare club van Nederland. Helaas is dit de enige editie in Rotterdam dit jaar. Na het Festival in de zomer zal de Gashouder in Amsterdam nog twee weekenden gastheer zijn van de marktleider in kwalitatief goede technofeesten. Pas volgend jaar beukt Awakenings weer in Rotterdam. We beginnen bij de set van Bas Mooy en Vincent de Wit, die is funky maar wordt steeds steviger. Wat wil je als schranzkoning Rush na je moet draaien. Tijd om richting EHBO te gaan om een paar oordopjes te scoren. Eenmaal op de terugweg stuitten we op het begin van de set van Christian Varela. De superieure Spanjaard maakt zijn reputatie waar als meester van de mixtechniek. Vergelijkbaar met de McDonald’s: Je weet wat je krijgt, het is een vertrouwde snelle hap. Op naar The Major ook wel Russian Roulette genoemd, maar we houden de alias van Isiah Major in dit artikel op Dj Rush. De zaal staat bomvol met stampende mensen. De grote vriendelijke Rush gooit de ene schranzplaat achter de andere. Mensen juichen en springen. Je voelt de luchtdruk, voortgestuwd door de bassen tegen je lichaam botsen. Toch sta ik stijf en kijk vervreemd in de rondte. Een jaar of twee geleden zou ik dit geweldig gevonden hebben. Nu wil ik zo snel mogelijk weg. Ik ben de Big Mac zat. Tijd om naar de donkere kelder af te dalen waar Eva Maria in het duister is verscholen. Ze is een aangename verassing, vergelijkbaar met een frisse Caesar Salad. Ze draait een diepe minimale set die van zweverig naar stevig leidt. De minimale kelder doet z’n naam eer aan: minimale beats, minimale verlichting, minimale aankleding en een minimaal drankaanbod. Daartegenover staat een maximale partysfeer. Geen lasers zoals in de andere zalen, geen ontblote bovenlichamen, geen verzengende hitte. Dit is de plek waar ik wil blijven. Met tegenzin ga ik naar boven om de Acid Junkies live in actie te zien. Ze draaien stevige techno met hier en daar een snuifje acid. Weer kan ik mijn draai niet vinden. Via Rush weer terug naar de kelder. Nog steeds bombardeert Rush de oorhaartjes van het publiek met scheurende basslijnen. Het publiek vindt het geweldig. Stilletjes neem ik afscheid van Rush, dit hoofdstuk is afgesloten. Weer worden mijn kameraden in de kelder getrakteerd op een liveset met de funky minimal van Kabale und Liebe. Met een laptop, drumcomputer en keyboard tovert hij de lekkerste deuntjes uit de boxen. Ik grijp m’n telefoon andere maten te sms’en. Ik heb geen bereik: jammer voor hen. Als de laatste beats hebben geklonken, stroomt het publiek de Graansilo uit. De straat wordt gevuld door verdwaalde blikken met -het kan ook niet anders- piepende oren. Ik ruk de oordopjes uit m’n oren: wat een heerlijk gevoel. De tijd van de Big Mac is voorbij, vanaf nu vaar ik een andere koers: die van de Caesar Salad. Helaas zijn er nog altijd obsessieve Big Mac-verslaafden: Rush was gedurende zijn set bestolen van enkele platen. Tips die leiden tot het oplossen van deze diefstal kunnen gemaild worden naar info@awakenings.nl.
Tags

nu op 3voor12