De Beats van de Binnenweg, Clone De Beats van de Binnenweg, Clone

De muzikale levensader nader onderzocht

, Tenny Tenzer,

De Beats van de Binnenweg, Clone

De muzikale levensader nader onderzocht

Tenny Tenzer, ,

Rotterdam is het Mekka van elektronische muziek. In geen andere Nederlandse stad is de diversiteit en concentratie aan dj's, producers, labels en platenzaken zo groot als in de Maasstad. De hamvraag is: waarom? Verslaggever Tenny Tenzer ging de muzikale levensader van Rotterdam (beter bekend als de Nieuwe Binnenweg) af om achter het antwoord te komen. In de eerste aflevering: Serge Verschuur van Clone, de broedplaats voor non-commerciëel talent.

De muzikale levensader nader onderzocht

Het kopiëren van een gevoel waaruit weer iets nieuws ontstaat. Dat is in essentie waar Clone voor staat. Ruim 10 jaar zwaait Serge Verschuur de scepter over het Clone-imperium, dat bestaat uit een label, platenzaak en distributiecentrum. Over de muzikale koers die Clone vaart, blijft hij vaag. 'Geen koers, de sound wordt aan mijzelf getoetst.' Door de buitenwereld gezien als één van de aanstichters van de electro-hype aan het begin van het millennium, voor de insiders een gevestigde naam als het gaat om kwalitatief goede non-commerciële muziek. Nog voor het begin van de Nieuwe Binnenweg huist Rotterdams meest eigenzinnige platenzaak. Clone is een bescheiden ruimte, weggemoffeld tussen opvallende winkels. Bescheiden is ook de eigenaar, Serge Verschuur. Een man die één van Rotterdams meest toonaangevende platenzaken runt maar zichzelf nooit op een voetstuk plaatst. En als zijn dj-schema het toelaat, reist hij in het weekend weer terug naar het dorp waar hij opgroeide, Scharendijke. Ik ontmoet hem in zijn distributiecentrum onder de spoorweg die vanaf het Hofplein naar Den Haag leidt. Om de vijftien minuten raast er een trein boven ons langs waardoor het gesprek even stil ligt en de ruimte als een vibrator tekeer gaat. Ik houd m'n beker met Senseo koffie in de gaten, voor het geval hij van de tafel trilt. Serge kijkt er niet meer van op. Zijn dj-carrière begint in Renesse, waar hij eind jaren '80 de vakantievierende jeugd kennis liet maken met de eerste vormen van dancemuziek. Logischerwijs haalde hij zijn platen in de grote stad. Hier kwam hij steeds vaker in aanraking met andere jongens die ook met dance bezig waren, zoals: I-f, Ronald Molendijk en Jochem Paap (Speedy J). In 1995 is door het gemis van een goede platenzaak voor elektronische muziek Clone ontstaan. In een pand aan de Gouvernestraat, die hij met andere ondernemers deelde, had hij een eigen 'hoekje' waar hij platen verkocht. 'In het midden van de jaren '90, vóór de mellow-hardcore splitsing, lag Nederland voorop in de dance. In deze periode gebeurde er ook veel in de techno, alleen werd dat niet gezien. Er kwamen allerlei labels op in Detroit (Axis, Underground Resistance & Red Planet) en Duitsland (Basic Channel, Kanzleramt & Kompakt) die niet of sporadisch te verkrijgen waren in Nederland. Ik ging maandelijks naar Duitsland om platen te kopen en nam wat extra mee voor vrienden en bekenden.' Via de Nieuwe Binnenweg (waar hij ook het pand deelde) is hij in 1999 op de Mauritsweg beland. Door de winkel kwam hij steeds meer in contact met mensen die dezelfde muzikale voorkeur hadden. 'Meer mensen dan verwacht waren met de muziek bezig die mij aansprak. Ik ben een label begonnen om mijn eigen muziek uit te brengen. Toen ik meer mensen ontmoette met dezelfde interesse, kreeg het een andere functie: muziek van anderen uitbrengen.' Sociale functie Tegenwoordig werkt Serge op het distributiecentrum van Clone. Toen hij nog in de platenzaak werkte, was hij erg betrokken met z'n klanten. 'Bij het inkopen van platen had ik dan een klant in gedachte die het misschien ook wel een leuke plaat zou vinden. Ik ken mijn vaste klanten (waaronder ook bekende dj's) en hun muzikale voorkeur goed. Er komen maandelijks zelfs mensen uit alle hoeken van Nederland en België naar de zaak.' Maar Clone is meer dan alleen een platenzaak, het is een broedplaats voor creatief talent die zich bezig houdt met non-commerciële dance. 'De functie van Clone is een plek bieden voor mensen die meer voor zichzelf met muziek bezig zijn dan voor anderen. Het is een platform voor labels en artiesten. Het zet iets op gang. Als we bijvoorbeeld niet achter Alden Tyrell's broek hadden gezeten om plaatjes uit te brengen had hij misschien nooit een album uitgebracht. Maar het is een wisselwerking, zonder de artiesten zou Clone ook niet kunnen bestaan.' Rotterdam De Maasstad is voor Serge de beste keuze geweest om z'n uitvalbasis te vestigen. Niet alleen om de ligging (dichtbij Scharendijke en het strand) maar ook omdat het naar eigen zeggen de 'technostad' van Nederland is. Hij vindt het ook niet verwonderlijk dat techno hier goed aanslaat. 'Dat komt door een bepaalde hardheid van de stad, dat reflecteert zich beter bij techno dan bij warme gezellige house. Die hardheid zie je terug in alles: architectuur, muziek maar ook in het voetbal. We spelen geen mietenvoetbal: niet lullen, maar aanpakken. De muziek is ook wat directer en rauwer. Rotterdam is een kille industriestad met een ongezellig centrum, net als Detroit. Hetzelfde geldt voor het Ruhrgebied, dat is het enige gebied in Duitsland waar hardcore populair is. De harde technosound vanuit Detroit in de jaren '90 sloeg hier goed aan. Vanuit die sound is de Rotterdamse variant gekomen. Nergens anders had je zulke harde techno als uit Detroit en Rotterdam. Rotterdamse techno werd steeds harder er daaruit ontstond de gabber.' Bescheiden zoals hij is, ontwijkt hij de vraag of Clone heeft bijgedragen aan de ontwikkeling van elektronische muziek in Rotterdam. Wel vindt hij dat de stad invloed heeft gehad op Clone. 'Rotterdam geeft een bepaalde inspiratie. Door de sfeer en de hardheid. Als we in de Amsterdam zaten dan zouden we ons misschien meer met muziek bezighouden die in die stad aanslaat. Ik heb geen filosofie van dit is een technolabel of dit is een electrolabel. Er is één onderscheiding: Clone is voor de dansbare releases en DUB Recordings (sublabel) voor de niet dansbare en meer experimentele releases. Ik ben op zoek naar muziek die mij aanspreekt en zou van klassiek tot oude rave kunnen uitbrengen.' Anderhalf uur, een bak Senseo koffie en vijf treinen later weigert Serge nog steeds een muzikale stempel op Clone te drukken. Maar termen als acid, Detroit, minimal, electro, disco en Chicago passeerden vaak de revue. Misschien is deze behoedzaamheid het gevolg van generalisering uit het verleden. 'Clone wordt vaak gezien als een electrolabel. Dan krijg je een stempel, die ik nooit terecht gevonden heb. We zijn net zo techno als we electro zijn'.
Tags

Nu op 3voor12