Lachen met Loudon Wainright lll in Nighttown Lachen met Loudon Wainright lll in Nighttown

Wainright en Lebbis vermaken publiek met cabaretachtig concert

, Willem Schellingerhout,

Lachen met Loudon Wainright lll in Nighttown

Wainright en Lebbis vermaken publiek met cabaretachtig concert

Willem Schellingerhout, ,

Dat de cabaretiers Lebbis en Jansen grote fans zijn Loudon Wainright III is geen publiek geheim. In de oudejaarshow van 2005 vertolkenden ze zelfs een nummer van Wainright. De liefde gaat zover dat Lebbis en Jansen het voorprogramma verzorgen voor de Nederlandse optredens van Wainright.

Wainright en Lebbis vermaken publiek met cabaretachtig concert

Op vrijdag 6 mei deed deze opmerkelijke trein Nighttown aan met Lebbis (dit keer solo) in het voorprogramma. Nighttown was voor de gelegenheid gevuld met een (te) klein aantal stoelen. Lebbis had zichtbaar moeite met de wat kille ambiance. Zijn betoog was niet altijd even samenhangend en zijn grappen niet altijd even goed geplaatst: ‘’In mijn hoofd was deze erg grappig’’ probeert hij nog. Toch wist hij de zaal te verwarmen van koud naar lauw. Aan het eind van zijn betoog vertelde Lebbis waarom hij Wainright zo goed vind: zijn vermogen om een verhaal in twee minuten op rijm te zetten. Daar is hij jaloers op. En terecht. Wainright is geen gitaarvirtuoos en is ook niet gezegend met een bijzondere stem. Maar ieder nummer vormt een afgerond geheel, met een begin en een eind. Duidelijke verhaaltjes over de kleine en grote gebeurtenissen in Wainright’s leven. Biggest Fan het eerste nummer van zijn laatste cd Here Come The Choppers is exemplarisch. Het gaat over de ontmoeting met een Australiër van 200 kilo, die beweert zijn grootste fan te zijn. De in New York opgegroeide zanger is sterk beïnvloed door Richard Thompson met wie hij veel heeft samengewerkt . Hij omschrijft zijn eigen muziek als ‘hedendaagse folk’. Gehard door 35 jaar podium ervaring, weet Wainright als geen ander een technische perfecte set neer te zetten, ook al is hij alleen. In Wainrights wereld worden spot en melancholie gecombineerd. De teksten zijn soms gevoelig, zoals bij Your Mother And I en Overseas Call, dan wel hilarisch: Ukelele Song, The Morgue, The Sh*t Song. Nummers werden op verzoek gespeeld (‘’Oh, I think I know which song you mean’’) of geweigerd (‘’I decided that I need a piano for that’’). Tijdens het spelen werd de emotie van het nummer versterkt door zijn mimiek. Tussen de nummers werden verhalen verteld, vragen van het publiek beantwoord en grappen gemaakt. Wainright sleepte Rotterdam mee in een voorstelling die het midden hield tussen cabaret en een concert. Soms ontroerend, soms komisch, maar altijd boeiend en vermakelijk. De voorkeur van Lebbis & Jansen voor Wainright is dan ook niet verwonderlijk.
Tags

nu op 3voor12