The Rain Poets schrijven één soort mooi popliedje The Rain Poets schrijven één soort mooi popliedje

Band speelt prima, maar mist afwisseling

, Klaas-Jan Grafe,

The Rain Poets schrijven één soort mooi popliedje

Band speelt prima, maar mist afwisseling

Klaas-Jan Grafe, ,

Café Camelot heeft elke dinsdagavond live muziek onder de noemer Camelot Live. Afgelopen dinsdag speelden The Rain Poets uit Arnhem. Het werd een mooie avond die alleen net iets te lang duurde.

Band speelt prima, maar mist afwisseling

Flexibele jongens, die Rain Poets. Afhankelijk van de situatie, spelen ze met zijn tweeën, drieën, vieren of vijven. En hoewel de geringe omvang van café Camelot (én het podium!) zich uitermate goed leent voor een duo, hebben Ries de Wit en Armand Wijskamp vanavond toch twee andere muzikanten meegebracht. Alleen de drummer ontbreekt. Zanger Ries vangt dat goed op door gebruikt te maken van diverse percussie-instrumenten, zoals een tamboerijn, een shaker en een klein drumkitje met slechts twee trommels en twee bekkens. Hier en daar ondersteunt een drumcomputer met simpele beats. Het geeft het optreden iets intiems aangenaams. Mooie popliedjes schrijven en spelen is een vak apart. The Rain Poets verstaan dat vak ten dele. Hun nummers klinken serieus, melancholisch en soms zelfs neerslachtig. De bandnaam had niet beter gekozen kunnen worden. De zanger heeft een aangename stem, die soms vol en soms breekbaar ingetogen is. Je hoort en ziet dat hij meent wat hij zingt, omdat hij het heel expressief brengt. De tweede stem van Armand vult het geluid verder in. De tweede akoestische gitaar en de bas staan volledig ten dienste van het liedje: compact, ingetogen maar doeltreffend. Niks mis mee, zou je denken. Het is alleen jammer dat de regendichters maar één soort mooi popliedje kunnen schrijven, of in elk geval vanavond laten horen. Na een halfuurtje gaan de liedjes op elkaar lijken en zakt de aandacht weg. Ook de gespeelde covers, onder andere van Bowie en Radiohead, krijgen dezelfde behandeling. Een enkele keer sleept de band je er weer bij de haren bij, bijvoorbeeld wanneer de akoestische gitaar wordt verruild voor een elektrische en de percussie meer aandacht krijgt. Helaas zijn die momenten schaars. Het is best mogelijk dat een drummer wèl die extra accenten kan aanbrengen waardoor het afwisselender en spannender wordt, maar dat laten de heren vanavond niet horen. The Rain Poets geven een mooi kwaliteitsoptreden, maar zouden echt overtuigen als ze meer afwisseling zouden aanbrengen. Anderhalf uur is iets te lang voor deze bezetting. Foto's: Björn Berings

nu op 3voor12