The Rain Poets' imperfecte perfectie The Rain Poets' imperfecte perfectie

Het tweede studioalbum komt wat klinisch over

, Chantal van der Leest,

The Rain Poets' imperfecte perfectie

Het tweede studioalbum komt wat klinisch over

Chantal van der Leest, ,

Hij ligt er alweer een tijdje, het nieuwste studioalbum van het rockduo the Rain Poets. Zo nu en dan belandt hij met veel plezier in de cd-speler. Maar zo gauw de klanken wegsterven, lijkt het schijfje alweer vergeten. Wat is hier aan de hand? 3VOOR12/Arnhem-Nijmegen vindt het tijd voor een recensie.

Het tweede studioalbum komt wat klinisch over

Persoonlijk ben ik dol op imperfectie. Een spleetje tussen de voortanden van een topmodel, een lowbudgetfilm, een onbedoeld overslaande stem in een gevoelig lied. Schoonheid zit niet zozeer in de middelen, maar in het doel. Mocht je toevallig ook nog de middelen hebben, dan kan dat helpen. The Rain Poets hebben de middelen, laat dat duidelijk zijn. Dat is goed te horen op hun tweede studioalbum Soundtrack, dat in september 2005 is uitgebracht. Al zijn ze maar met z'n twee├źn, Ries de Wit en Armand Wijskamp zetten samen sterke nummers neer. Mooi volgens alle regels van hedendaagse popmuziek. Goed gitaarspel, een prima gecontroleerde stem, apart aangevuld met percussie. Alles precies op zijn juiste plek. De tweede stem in Soundtrack legt links met Turin Brakes, een ander tweetal dat prima liedjes maakt als singer-songwriters. 'Demons', de laatste track van de cd is een pareltje; complimenten voor de aparte scratch. Het geluid van the Rain Poets neigt verder naar jaren-negentigrock, wat ook blijkt uit de cover 'Creep' van Radiohead, die als vijfde op de cd prijkt. Een rare keuze overigens. Het voegt weinig toe en met zoveel goedgeschreven eigen nummers heb je geen tweedehands hitjes meer nodig. Dit brengt mij tot de grote 'maar' van dit plaatje. Want geloof ik echt dat de zanger een 'Engerd' is? Of dat zijn onstuimige dromen hem werkelijk doen verwonderen? (The feeling's new) Nee. Ze beroeren elke snaar, behalve die ene gevoelige. Het doel van deze band lijkt bij de techniek liggen, wat een valse emotie teweegbrengt. Ze laten de luisteraar achter met bewondering, maar zonder boodschap. Maar goed, voor perfectionisten als zij, valt zo'n gevallen steek toch best recht te breien?

nu op 3voor12