Popronde Eindhoven 2017: van catchy pop tot 70's en 90's gitaargeweld Popronde Eindhoven 2017: van catchy pop tot 70's en 90's gitaargeweld

Het grote Poprondeverslag met optredens door heel Eindhoven van o.a. Blue Marble, Pip Blom, Mexican Surf, Tusky en EUT

, Tekst: Patric Muris, Paul Knippenberg, Rens Peters, Nicole Den Ouden & Sjoerd Aarden / Fotografie: Eefje Hendriks, Nadia Hagen

De Poprondekaravaan doet Eindhoven aan! Het rondreizende festival heeft zich bewezen als een kweekvijver voor nieuw talent dat meer dan eens doorbreekt naar een groot publiek. We doen dan ook weer uitgebreid verslag van de laatste editie, die zich kenmerkt door catchy pop en bandjes die veelvuldig teruggrijpen naar de jaren 70 en 90.

Blue Marble

Het is de eer aan het Utrechtse Blue Marble om de avond af te trappen. Dat doen zij in PopEi op Strijp-S. Prima zaal, prima akoestiek, maar het is er vaak zo pikkedonker dat het moeilijk is om je te verplaatsen zonder iemand omver te lopen. Toch hoeft gitarist Manuel Reijn maar één snaar aan te slaan om een breed spectrum aan felle kleuren te laten schijnen in de hoofden van het publiek. De band speelt namelijk een uitbundige en kleurrijke versie van psychedelische pop.

‘’Wij zijn Blue Marble, en wie zijn jullie?’’, vraagt zangeres Marleen Langevoort aan het publiek. En hoewel de respons matig is, is de zaal toch al snel gevuld. Meteen tijdens openingsnummer 'Won’t Be Waiting' krijgt de breed glimlachende band het voor elkaar om de vroege bezoekers helemaal in te pakken. Want wat is het ongelofelijk catchy. Zó catchy dat er op dit vroege tijdstip al uitbundig wordt gedanst. Tijdens een enthousiaste uitbarsting van Langevoort rukt ze haar microfoon los van de kabel. Vervolgens worstelt ze even met de input, maar blijft te allen tijde een buitengewoon charmante frontvrouw.

Blue Marble op Popronde 2017

Toch is het niet alleen maar vrolijkheid. Het dromerige 'On You' maakt een Beach House-vergelijking bijna onvermijdbaar. Gelukkig doet Blue Marble het op zijn eigen manier. De muziek neigt over het algemeen meer naar de pop, maar de psychedelische dimensie wordt toegevoegd door de galmende, twaalfsnarige gitaar, het grootse synthgeluid en de gekleurde bloesjes. Zelfs de luisteraar die minder gevoelig is voor zoete popmelodieën kan niet ontkennen dat Blue Marble de truc aardig onder de knie heeft. Een behoorlijk goede start van de avond. En de bezoekers lopen, ongetwijfeld met het refrein van 'Lonely Sun' in hun hoofd, naar de volgende locatie. (SA)

The Hazzah

Dat de leden van The Hazzah hun klassiekers kennen is meteen duidelijk wanneer wordt geopend met een riff uit ‘Hocus Pocus’ van Focus. Het wordt later nog eens bevestigd wanneer de oorwurm ‘Sitting on My Sofa’ van The Kinks voorbij komt. Voor een nog wat karig gevuld Café Wilhelmina doen de vier Hagenezen het verder met eigen werk, al zijn inspiratiebronnen als Allah-Las en Meatbodies nooit ver weg. Garage is hot tijdens deze editie van Popronde, zeker in Eindhoven is het genre vaak te vinden in het programmaboekje. The Hazzah laat binnen een dik half uur heel wat kanten van deze stroming horen: de band klinkt tijdens de eerste nummers psychedelisch, speels en swingend, waarbij het orgelgeluid een hoofdrol inneemt. Naar het einde wordt het geluid steeds harder en dwingender en verdwijnen de toetsen naar de achtergrond. Een goed opgebouwde set, met ‘XEX’ en ‘Cold Sand’ als uitschieters.

The Hazzah op Popronde 2017

Toch lijkt het vandaag niet helemaal te lukken voor The Hazzah. Is het de matig gevulde kroeg? Het vroege tijdstip? De snaar die na enkele minuten al breekt? Het resulteert in ieder geval in een bij tijden slordig optreden en regelmatig ontzettend valse koortjes, die op plaat toch stukken beter uit de verf komen.
Zoals bij veel bands tijdens dit festival is de potentie duidelijk aanwezig bij The Hazzah. Ondanks al het zichtbare talent mondt dit vanavond niet uit in een klinkende overwinning voor de Hagenezen. Aan het aantal garageshows in Eindhoven zal het zeker niet liggen, een herkansing zal vast niet lang uitblijven. (PK)

Mantra

Om 20.30 uur is het de beurt aan Mantra in de Altstadt. Alleen al uit de look van de band is veel op te maken. De lange haren, oversized blouses en vintage sportkleding zorgen ervoor dat de band een en al nineties uitstraalt. Toch is er –  gelukkig – geen sprake van de zoveelste retroband. Dat wil niet zeggen dat de band iets compleet nieuws neerzet, you’ve heard it all before, maar het is de combinatie van invloeden die zorgt voor een interessant geluid.

Als de band opent met de dikke bas van ‘Compass’, roept zanger Lars het publiek op om een beetje dichter bij het podium te komen staan. Het grootste gedeelte van de mensen bevindt zich nog steeds naast en achter de bar. Er wordt geen gehoor aan de oproep gegeven, maar de band lijkt er toch vanaf de eerste seconde volledig voor te gaan. Het geluid van Mantra balanceert ergens tussen grunge en 70’s psychedelic rock en de mannen schakelen zonder moeite over van rauw gitaarwerk naar met reverb overladen geluidsmuren. Het grootste gedeelte van de set bestaat uit materiaal afkomstig van hun laatste ‘Merdeka’-EP. Daarnaast worden er een aantal nieuwe nummers gespeeld. De afsluiter spelen ze zelfs voor de eerste keer.

Mantra op Popronde 2017

Toch weet de band de zaal niet te overtuigen. Tijdens de zachte en langzamere partijen, zoals het intro van ‘Cold Stare’, worden de gitaar en zang overstemd door het geklets van het publiek. Echter, wanneer de bridge wordt ingezet, lijken meer bezoekers hun aandacht op het podium te vestigen en blijkt dit uiteindelijk het hoogtepunt van de show. Bij de laatste paar nummers krijgt het publiek dus toch door dat er best een goed showtje wordt gespeeld in de Altstadt. Het applaus wordt tegen het einde dan ook steeds harder. Wat op het podium te zien is, is een totaalpakket aan coolheid met de nodige zwaaiende haren en bijbehorende onverschillige gezichtsuitdrukkingen. Deze jongens zijn goed en dat weten ze ook. Coole muziek, coole gasten, leuke show. (SA)

Pip Blom

Beetje verwarrend, die bandnaam; Pip Blom is namelijk zowel de naam van de zangeres-gitarist als ook van de band zelf. Van een soloproject is echter geen sprake, want hier in PopEi staat duidelijk een hecht viertal op het podium. Een band die trouwens in zijn korte bestaan al de nodige meters gemaakt heeft. Vooral in Engeland slaat de 90’s indierock van Pip Blom erg goed aan en ook in Nederland wint de band gestaag terrein. Het steeds voller wordende zaaltje in PopEi getuigt hiervan. Volgens de band zelf is het zelfs de drukst bezochte Popronde-show tot nu toe.

Pip Blom op Popronde 2017

In de opgewekte liedjes klinken vaak invloeden van bands als Pixies en Bettie Serveert door. Heel wat jonge bandjes gingen Pip Blom hier in voor, dus probeer maar eens een originele draai aan deze hippe sound te geven. Toch slaagt de band er in om steeds iets eigens aan de muziek toe te voegen. Soms is het de samenzang van Pip en haar broer Tender, dan weer een goed getimede stilte of een melodieus synth-deuntje. Vooral nieuwe single ‘Babies Are A Lie’ springt er uit; die klinkt een stuk feller dan de studio-opname. Dat is mede te danken aan nieuwe aanwinst Camiel Muiser (Petersburg Orderer, ex-Palio Superspeed Donkey), die zich achter de drumkit ongelofelijk in het zweet werkt. En dan is er natuurlijk nog Pip zelf; zij is absoluut het middelpunt van de band. Het is dan ook jammer dat ze zich verstopt aan de linkerkant van het podium. In eerste instantie staat de zangeres zelfs half in het donker. Gelukkig wordt al snel de lichtman wakker en komt er alsnog een spotlight op haar. Terecht, want Pip heeft de liedjes én de uitstraling om fier in het midden te staan. (RP)

Fuz

Dus niet dat project van Ty Segall, daar staat een extra z achter. Fuz uit Amsterdam blijkt echter al langer bezig, zo stonden ze in 2009 als pubers al op Lowlands. Vanavond is het podium stukken knusser en trakteren ze een goed gevuld Stage Music Café op een half uurtje vuige rock. Aangevoerd door de charismatische zangeres Savannah Terwisscha maakt het viertal meteen indruk met de catchy sixties rocker ‘Sugar’ en ‘Black Hole’, dat hier en daar aan het geluid van The Cramps doet denken.

Het geluid van Fuz is verder moeilijk af te kaderen, alles lijkt geoorloofd; als het maar vuig klinkt en rock-‘n-roll uitstraalt. Dat geldt overigens niet alleen voor de muziek, ook voor de kleding en make-up van de bandleden worden deze regels gehanteerd. Debbie Harry en David Bowie uit de vroege jaren 70 hadden er zo tussen gepast. Terwisscha weet met haar theatrale presentatie en kenmerkende zang lijn te brengen in de uiteenlopende muzikale keuzes, waardoor alle nummers echt als Fuz klinken. En Fuz klinkt lekker vanavond gezien de respons; het café stroomt steeds voller en voorin wordt flink gedanst, zeker op de stomende afsluiter ‘Hurricane Lover’. (PK)

Tony Clifton

Waar The Hazzah het allemaal nog heel erg netjes hield in Café Wilhelmina, gaan bij Tony Clifton al snel alle remmen los. Beiden worden in het Poprondeboekje in het garagehokje gestopt, maar in uitvoering verschillen ze enorm; Tony Clifton schuurt veel meer tegen rock-‘n-roll aan. De driemansformatie, die bijzonder zomers gekleed is, leent daarnaast de nodige invloeden van de psychedelische jaren 70 en powerrock van de jaren 90. Saai is het geen moment. En dat is vooral de verdienste van de energieke drummer, die zittend – en zingend – de rol van frontman op zich neemt. Met een on-Nederlands goed Engels accent gooit hij er zinnen uit die veel en graag herhaald worden, gespekt met nog meer na-na-na’s.

Tony Clifton op Popronde 2017

Heel complex is het dus allemaal niet. En dat er op dit tempo weleens uit de bocht gevlogen wordt, is niet zo vreemd. Vooral de zang moet het soms ontgelden, maar dat kan ook komen door de monitor waarvan de zanger-drummer vraagt of die wat harder kan. Als dat eenmaal is gedaan volgt pre-afsluiter ‘I Am A Walrus’ (die van The Beatles, ja) op full speed. Lekker gek, deze jongens. Meer gepolijste bands volgen er nog genoeg vanavond. (PM)

Jagd

Ook op deze editie van Popronde zijn weer de meest uiteenlopende genres te horen; van poppy bandjes die een gooi doen naar het 3FM Talentschap (of dat al zijn) tot lekkere herrie. In die laatste categorie valt absoluut Jagd. De band won met hun eigenzinnige mix van uiteenlopende rockstijlen de Amsterdamse Popprijs 2016 en vanavond mag het viertal de Altstadt wakker schudden.

Jagd op Popronde 2017

Wat dat wakker schudden betreft zit het wel goed: vanaf de eerste noot wordt er in een razend tempo het ene na het andere nummer doorheen gejaagd. Aan afwisseling geen gebrek, want in elk nummer weet de band minstens drie verschillende stijlen te verwerken. Het gaat van donkere postpunk naar dansbare indierock, en weer terug. Zelfs classic metal wordt niet geschuwd. Zangeres Nanne van der Linden houdt de boel bij elkaar met haar krachtige stem, die ergens tussen Jehnny Beth van Savages en Beth Ditto van Gossip in zit. Knap hoe zij zich staande weet te houden tussen al dit muzikale geweld. Ook de band speelt goed, maar het is allemaal echt te veel van het goede. Zoveel stijlen, zoveel ideeën en dat in een krap halfuur. “Leuke liedjes” – zoals de zangeres ze zelf noemt – heeft de band zeker, maar er moet echt nog aan geschaafd worden om te voorkomen dat het publiek vroegtijdig murw gebeukt is. (RP)

Mexican Surf

Het garagerock-viertal uit Oss staat dit jaar in welgeteld 18 van de Popronde-steden, waaronder vanavond in Eindhoven. Al snel stroomt de Aloys aardig vol voor Mexican Surf; voor het podium is het vol. Dit weerhoudt frontman Jules Trum er niet van zijn microfoonstandaard vóór het podium te zetten en daar eigenlijk het hele optreden te blijven staan. Het publiek heeft geen schrik voor dit fenomeen en vindt het wel leuk als Trum recht voor haar neus zijn longen uit zijn lijf schreeuwt. Het schept een leuke band tussen band en het publiek, dat bij ieder nummer enthousiaster wordt. De soms wat vage ritmes die overvloeien in een dansbaar geheel werken goed, vooral voorin de zaal. Achterin de zaal is het publiek minder gefocust en drinkt rustig een biertje.

Mexican Surf op Popronde 2017

Een moment van herkenning komt als de band ‘Stay Away’ inzet, de eerste single en vanavond het laatste nummer. Het resulteert meteen in een kleine moshpit. Zanger Trum wordt hierbij opgetild, over iemand zijn schouder gelegd en rondgedraaid. Dit is hoe een Mexican Surf show hoort te zijn, een show waar je bezweet en hijgend vandaan komt omdat je drie kwartier lang hebt staan dansen. Jammer dat deze sfeer vanavond pas tijdens de laatste nummers ontstaat. Mexican Surf speelt al met al een prima show, zij het met slecht geluid. (NdO)

Tusky

De kersverse punkrockband Tusky heeft pas twee singles uit, maar The Saint is voor aanvang al goed gevuld. Tusky is de nieuwe band van gitarist Alfred van Luttikhuizen die eerder gitaar speelde bij John Coffey. Daarnaast zien we ook de oud-guitartech én de invaldrummer van John Coffey op het podium. Vergelijkingen met deze band, die in 2016 uit elkaar ging, liggen dan ook op de loer. Zijn de vergelijkingen terecht? Eigenlijk niet. Tusky is minder hard en Van Luttikhuizen zingt met veel meer gevoel voor melodie dan bij John Coffey het geval was. Tusky speelt wel net zo goed en geeft een vette show weg.

De harde gitaarklanken zorgen vanaf het eerste moment voor meeknikkende hoofden in het publiek. Het valt op dat er één erg enthousiaste fan is; hij krijgt dan ook de ‘Prijs voor de Eerste-Heup-Bewegingen in de Saint’. Als beloning mag hij crowdsurfen. Het publiek is niet te flauw en draagt deze jongen door de zaal heen.

Tusky op Popronde 2017

Ondanks het feit dat Tusky nog maar net bezig is, worden de singles ‘Folly’ en ‘You Will Not Regret This’ voorin de zaal luidkeels meegezongen, iets wat je niet veel ziet tijdens Popronde-shows. Het nummer dat echter de meeste bijval krijgt, is een cover: ‘Bleed American’ van Jimmy Eat World weet ook de mensen achterin de zaal te bewegen.

Tusky speelt hard, strak, vol overgave en snel. De show is dan ook in een mum van tijd voorbij. Naar het einde toe wordt de band iets rommeliger, maar hey; het is wel een punkband. En een goede ook; hopelijk zien we Tusky snel terug in Eindhoven. (NdO)

EUT

Zorgvuldig geselecteerd door ons moederbedrijf, 3FM Talent én favoriet bij de Poprondeboekers: EUT. Voor ons natuurlijk geen onbekende, want we zagen ze niet zo lang geleden nog op Misty Fields. Toen stond de Amsterdamse formatie voor een festivalweide die wachtte op de headliners van die avond, vanavond zijn ze er zelf min of meer een. Dat een flinke buzz om de band heen hangt, is wel te zien aan de drukte in Café Altstadt. Waarom de band zo alomgeliefd is, wordt ook snel duidelijk: wat een fijnbesnaard, muzikaal collectief is dit toch, met een sound die sterk doet denken aan The Asteroids Galaxy Tour. En wat kunnen ze goed met die favorietenrol overweg: EUT speelt hier al als een gearriveerde band terwijl de zegetocht nog maar net is begonnen.

EUT op Popronde 2017

Zangeres Megan de Klerk danst er weer lustig op los, maar ook de rest van de band laat zich vanavond gelden. Meer dan op Misty Fields klinkt de band niet alleen, maar oogt die ook als een harmonieus geheel. Al kiest de band in songwriting niet altijd de gemakkelijkste weg; EUT mikt erop dat de nummers zich moeten kunnen nestelen in het brein. De set telt inmiddels zo’n drie, vier van dat soort potentiële hits. ‘Supplies’ is al veel op de radio te horen en doet het live ook erg goed, maar de mindere nummers in de set laten daarna helaas wel snel een gat vallen. Daar valt nog wel wat te verbeteren, maar tijd genoeg; de band is pas net begonnen en EUT zou niet de eerste zijn die na een succesvolle Poprondetoer mét een hit op zak doorpakt en echt groot wordt in eigen land. Benieuwd of, als het zover is, die hard rockende ‘cover’ van DJ Paul Elstaks ‘Rainbow In The Sky’ als afsluiter van de set erin blijft. Laten we het hopen. (PM)

3voor12/Eindhoven zoekt schrijvers, fotografen & redacteurs

Ook graag verslag doen van concerten en festivals in Eindhoven en omgeving? Wij kunnen je hulp goed gebruiken! Stuur een mail met jouw motivatie en — als het kan — een paar voorbeelden waaruit jouw schrijftalent blijkt naar info@3voor12ehv.nl!

Meer info vind je via onderstaande link.

nu op 3voor12