2 Meter Sessies: het kleine hart achter het grote gebaar van Strand of Oaks 2 Meter Sessies: het kleine hart achter het grote gebaar van Strand of Oaks

En de twee gezichten van Timothy Showalter

, Tekst: Patric Muris / Fotografie: Brendy Wijdeven

Het gelouterde 2 Meter Sessies, met presentator Jan Douwe Kroeske, is voor een nieuwe reeks opnames neergestreken in Eindhoven. De gast van vanavond is dezelfde als die van enkele jaren geleden: Strand of Oaks-frontman Timothy Showalter, die met zijn nieuwe band de ‘Hard Love’-tour start in Blue Collar Theater. Het compacte, karakteristieke zaaltje is de perfecte locatie om iemand als hij te interviewen. Het ademt zowel rock-‘n-roll als warmte uit. Net als de flink bebaarde en langharige songwriter, die bereid is vanavond meer te laten zien en horen dan alleen zijn nieuwe album.

Het interview

Jan Douwe Kroeske en Timothy Showalter van Strand of Oaks

Het is duidelijk een duo dat elkaar al goed kent. En graag mag. “You always make me feel so calm when I see you”, zegt Showalter tegen de presentator van 2 Meter Sessies als die het gesprek start. Voordat Strand of Oaks optreedt, wordt eerst – zoals de formule van het programma luidt – een interview afgenomen. Veel vragen worden gesteld aan de hand van muziekfragmenten die zowel het publiek als de gast van vanavond mogen kiezen. Er komen fragmenten voorbij van De Raggende Manne (carnaval is immers begonnen), Aerosmith en Elliott Smith. Het fragment van laatstgenoemde laat een opname van ‘Waltz #2’ zien, uit het rijke archief van 2 Meter Sessies. “That is as real as it gets”, reageert Showalter als het nummer gestopt wordt door Smith die het ‘gewoon niet kan’ op dat moment, maar wel moet van managers en platenbazen. De intense emotie zoals Smith die in zijn oeuvre laat doorklinken, laat zich niet forceren. Dat is de conclusie, een die heel herkenbaar is voor zowel de presentator als zijn gast. Elliott Smith, het is de Bob Dylan van Showalter die graag in zijn eigen muziek eenzelfde emotie laat doorklinken, maar dat - geheel anders dan Smith - zelden ingetogen en haast altijd met het grote gebaar doet.

Het optreden

Tijdens het optreden dat daarna volgt wordt dat slechts eenmaal achterwege gelaten, als hij de band wegstuurt en zelf achter de toetsen kruipt voor een ingetogen versie van ‘Cry’. De toetseniste, van wie hij in 2014 zei dat hij zo zijn best heeft gedaan haar bij de band te krijgen, is er niet meer bij. Enkel nog mannen op het podium in de nieuwe bandsamenstelling. De bassist en drummer keurig in dienst van de frontman, de gitarist zo nu en dan pogend de show te stelen. En dankzij de vele moddervette gitaarriffs op ‘Hard Love’ krijgt hij daar ook alle gelegenheid voor.

Strand of Oaks

Wie bij de sessie van vanavond dacht aan een uitgeklede set, heeft zich flink vergist. Hoe vriendelijk en kalm Showalter voor het podium stond tijdens het interview, zo energiek en intens is hij op het podium. ‘Radio Kids’ wordt gebracht als een protestnummer, maar als dan op de tekst wordt gelet is het – jawel, daar is het weer – grote gebaar haast een beetje lachwekkend. Maar Showalter is een gevoelige jongen en die kan ook bij de kleinste weemoed naar een tijd met cassetterecorders zijn hart al flink laten bloeden. In ‘Heal’, van de gelijknamige en ijzersterke plaat uit 2014, laat hij zich opnieuw gaan. Maar nu zorgt hij er wel voor dat hij wel geloofd wordt, voortdurend oogcontact zoekende met zijn publiek, de ogen streng dichtgeknepen. Met een toespraak tussen de nummers door over dat “the world is burning”, is het als spoken word gebrachte repeterende “you gotta heal” dan ook helemaal raak.

Strand of Oaks

Het Strand of Oaks van vanavond is een echte gitarenband. Haast in alle nummers van ‘Hard Love’ en ‘Heal’ – het oeuvre is veel breder, maar hier wordt het bij gehouden – vervangen de snaren de toetsen. Als er dan flink op los wordt gesoleerd, worden de nummers regelmatig een stuk psychedelischer. ‘Taking Acid And Talking To My Brother’ waar de reguliere set mee wordt afgesloten kan natuurlijk ook behoorlijk letterlijk zijn genomen. Het maakt de sessie in de confronterende zaal – met perfect geluid overigens – bij vlagen stevig. Zonder dat emotiethema’s die de nummers toch allemaal wel hebben verloren gaan. In de toegift worden nog eenmaal alle gitaarregisters opengegooid voor ‘Goshen ’97’, dat werkelijk verpletterend wordt gebracht. “That felt great”, lacht Showalter. Het optreden is klaar, de ogen ontspannen en Showalter is weer die zachtaardige meneer van een uurtje geleden. 

Gezien: Twee Meter Sessies met Strand of Oaks, op 24 februari 2017, in Blue Collar Theater.

nu op 3voor12