Breda Barst '12: het Breda Boost-podium Breda Barst '12: het Breda Boost-podium

Met Moakley, James Wood, El Pino, Buurman, The Secret Love Parade, Mathijs Leeuwis en Flying Horseman

, Redactie 3voor12/Breda

Breda Barst '12: het Breda Boost-podium

Met Moakley, James Wood, El Pino, Buurman, The Secret Love Parade, Mathijs Leeuwis en Flying Horseman

Redactie 3voor12/Breda ,

Breda Boost is gemaakt voor singer-songwriters, dat is de gedachte. Gisteren hadden we de lokale talentjes van de Bredase scholen en meer, vandaag maken maar liefst zeven singer-songwriters en bandvoormannen de diensten uit op het nieuwe podium, het dichtst bij de ingang vanaf het station.

Moakley

Breda Boost, het nieuwste podium van Barst, is het eerste dat je ziet als je via de hoofdingang het terrein op komt. Gisteren nog kweekvijver voor vers talent, vandaag getransformeerd tot een waar singer-songwriterswalhalla. Als eerste act in deze categorie treedt vandaag Moakley op: een Nieuw-Zeelander die bij het Bredase publiek beter bekend staat als straatmuzikant. Deze keer dus op een podium, en Mark Oakley weet aardig wat volk om zich heen te verzamelen én te houden. Hij brengt typische singer-songwritermuziek, zichzelf begeleidend op akoestische gitaar. Zijn lyrics zijn behoorlijk persoonlijk en als je één conclusie uit de teksten kunt trekken, is het dat hij een behoorlijk ellendig liefdesleven heeft. Qua tempo kabbelt het optreden een beetje voort, de nummers zijn nogal lang, hetgeen erin resulteert dat Moakley na een kwartier nog maar twee liedjes heeft gespeeld. Ook zijn ze wegens gebrek aan een ritmesectie soms wat onstabiel en lijkt er weinig lijn in te zitten. Zijn diepe en volle stem maakt echter veel goed. Bij het laatste nummer krijgt hij hulp van een meeklappend publiek, dat ervoor zorgt dat Moakley’s show een passend einde krijgt en de potentie toont die de kiwi in huis heeft. (NV)
 

James Wood

James Wood is geen bebaarde singer-songwriter met ruitjesblouse en whiskeystembanden, maar een Eindhovens bandje dat sinds begin dit jaar bestaat en in juni al hoge ogen gooide op het Naked Song-festival in eigen stad. Jesse Marks, Job Gerads, Niels Wiersma en Boy Cornelissen zijn alle vier in meer of mindere mate Bob Dylan-lookalikes en maken percussie-gedreven indiefolk met samenzang. A la Local Natives, met hier en daar verwijzingen naar oudere vaandeldragers van hetzelfde genre. Bij het Boostpodium zit het publiek lekker in de zon, en James Wood maakt hier een ideale soundtrack voor. Helaas gebruikt de band alleen een floortom en crash als drumkit, en de slidegitaar is in iedere song te horen. Dat beperkte instrumentarium zorgt er voor dat er weinig variatie in het repertoire van James Wood zit. Marks vraagt het aanwezige publiek om bij afsluiter ‘Malmedy’ op te staan en te dansen, maar daar is de song en sfeer vervolgens te relaxed voor. Geeft niet. Deze band heeft het in zich om het ver te schoppen, maar mist momenteel daarvoor nog wel een handvol écht goede songs. (RvE)

El Pino

Frontman van El Pino & the Volunteers, David Pino, is vandaag zonder band afgereisd naar Breda. De band is druk bezig met het opnemen van een nieuw album. Een beetje onwennig is het wel, bekent Pino, maar hij refereert aan een optreden van Ryan Adams die het presteerde om in zijn eentje het publiek twee uur te boeien. Pino brengt een cover van Adams, maar speelt ook werk van zijn band ('Dust & Doubts', 'Right On') en van het project met Moss-zanger Marien Dorleijn, Tika. Het optreden zelf is prima op wat problemen met de stemming van de gitaar na. Jammer dat het na een half uur alweer afgelopen is. (AdV)

Buurman

Buurman woont vandaag alleen. Frontman Geert Verdickt is in zijn eentje naar Breda gekomen. "Normaal heb ik een band achter me staan, vandaag zijn het er vier." Gelukkig heeft hij toch een paar Bredase buren die gezellig op de groene matten rondom het podium zitten en zelfs op hun gat dichterbij kruipen als hij zijn Vlaamse hit 'London Stansted' inzet, waarmee het toch nog goed komt. Verdickt is de verhalenverteller die we eerder in Breda hebben gezien en hij speelt ongestoord zijn liedjes. Jammer dat Block Party de luisterliedjes onnodig voorziet van hiphop-beats. Het podium ligt gewoon te dicht bij. Dus moet het zittende publiek extra goed luisteren. Er had trouwens net zo goed een terrasje kunnen staan. Maar goed, terug naar Buurman die grappig doorvertelt. "Wist je dat onze landen zo dicht bij elkaar liggen en dat we eigenlijk veel van elkaar niet weten? Wij zijn vandaag wereldkampioen geworden. Wereldkampioen ploegentijdrit. Jullie waren vijfde, proficiat!" Maar Buurman Geert is niet verzuurd. "Schaatsen en voetbal, daar mogen wij niet eens aan meedoen..." (DH)

The Secret Love Parade

Normaliter een damesduo, vanaf vandaag een drietal waarin livedrums voortaan inclusief zijn. Een leuke setting op het Boost-podium, zo met het transparante doek achter de band waardoor de bomen en de vijver de enscenering  vormen. Twee keyboardstands, live drums aangevuld met electronische drumpads en een gitaar. Beide dames op de keys cq. gitaar zingen, de juffrouw op drums houdt het bij het uittrekken van haar schoenen halverwege het optreden. Een link met First Aid Kit is snel gelegd; mooie luisterliedjes met electronische accenten. Waar soms iets rauwer dan verwacht wordt uitgepakt is de rode draad toch wel het smeden van een electronisch popliedje. The Secret Love Parade wil graag een bad-ass girlsimago uitstralen en dat maakt het toch wel een beetje aandoenlijk eigenlijk. Wanneer geprobeerd wordt om de subtiliteit te ontstijgen is toch de verwarring groter dan de waardering. Een erg leuke band, vooral in deze setting. Jammer genoeg was er niet erg veel publiek getuige om voor de nodige mond-op-mond reclame te gaan zorgen voor TSLP. Fijne band. (IK)

Mathijs Leeuwis

'Ontwapenend' is het eerste woord dat deze Brabantse singer/songwriter past. Melancholische teksten zonder valse emoties, maar ook zonder de dingen mooier te maken dan ze zijn. 'Drinken Doet Pijn' en 'Wij Zijn Doden Met Verlof', zingt Leeuwis. Maar tussen zijn nummers door laat hij ook zien over relativeringsvermogen en een gezonde portie Brabantse humor te beschikken. Benieuwd of er echt mensen naar de lege albumhoes hebben gevraagd. (AdV)

Flying Horseman

Antwerpenaar en zanger van de band Flying Horseman Bert Dockx had het op zijn Facebook-pagina geschreven: "Morgen voor het eerst sinds lang nog eens op mijn eentje." De zenuwen waren overbodig! Wat een geweldenaar en wat een gitaarkunstenaar. Dio en Block Party op de twee andere podia zijn wel te horen, maar kunnen geenszins afleiden van wat Dockx vanavond laat zien. Op zijn eentje. Doet een beetje denken aan hoe Ruben Block 3 jaar terug solo het Amstel podium totaal inpakte. Dockx doet het op kleinere schaal, gelukkig was 3voor12/Breda ook hier bij. Hij speelt nummers van zijn eigen Flying Horseman (normaal met zijn zessen) en doet er een cover van Joy Divisions 'Shadowplayer' bij. Diepgang en overgave van de artiest, die met zijn hele lichaam gitaar lijkt te willen spelen. Fantastische partijen, tempowisselingen en spel met sample en pedalen. Dockx heeft een meeslepend en duidelijk stemgeluid. Fenomenaal! (DH)

Redactie 3voor12/Breda:

Schrijvers: Nikkie Vinke, Robin van Essel, Auke de Vries, Daniël Hereijgers, Ivo Koenen
Fotografen: Ilse Zwakke, Daisy van den Nieuwenhuizen, Magnus Gommers, Daniël Hereijgers, Ricardo Vellinga

nu op 3voor12