“Tibet is een goed doel waar je niets op tegen kan hebben”

Ticket for Tibet gebruikt coolheidsfactor om alternatieve bands te strikken

Rock ’n roll en goede doelen: soms gaan ze hand in hand, soms lijken ze elkaar uit te sluiten. De laatste jaren is Tibet in ieder geval populair geweest om iets voor te doen. De Beastie Boys hebben het onderwerp in de jaren negentig op de agenda gezet binnen de popwereld. Zij organiseerden een serie concerten om de bezetting van Tibet door China en de onderdrukking van de Tibetanen onder de aandacht te brengen. De manier waarop hippe bands altijd betrokken werden bij de campagne om Tibet te bevrijden spreekt tot de verbeelding. Het Eindhovense festival Ticket for Tibet lukt het zo om voor hun tweede editie een flink aantal bands te strikken, die je misschien niet zo snel met goede doelen associeert. Gem, zZz en The Shavers zijn toch wat ruigere acts, waarvan je misschien verwacht dat ze alles vermijden wat teveel naar geitenwollensokken riekt. De coolheidsfactor van Tibet heeft ze dus blijkbaar overgehaald. Maurits Westerik van Gem vertelt wat voor hem de aantrekkingskracht is van Ticket for Tibet: “Het is gewoon een heel goed festival. Ze pakken het goed aan en de achterliggende gedachte is mooi. Tibet is een heel goed doel dat mensen aanspreekt van jong tot oud, en het is natuurlijk ook een toffe line-up om deel van uit te maken.” De Utrechters worden wel vaker gevraagd voor goede doelen, zegt Westerik: “Maar meestal is er al iets gepland. Los van het feit dat we centen moeten verdienen, vind ik dat we er ook wel achter moeten staan.” Westerik merkt dat bands steeds minder interesse hebben voor benefietconcerten: “Ja, Ali B of zo, dat soort mensen zie je nog wel eens zoiets doen, maar rockbands niet. Het is voor veel acts best duur om gratis op te treden. Je moet het niet teveel doen, maar drie of vier keer per jaar iets voor een goed doel doen lijkt me toch niet misplaatst.” “Tibet is een goed doel waar je niets op tegen kan hebben,” zegt Sandra Smit, vrijwilligster en publiciteitsmedewerker van Ticket for Tibet. “Er is hier geen conflict. In tegenstelling tot bijvoorbeeld de Palestijnen, hebben de Tibetanen altijd geweldloos verzet gepleegd tegen China. Veel bands vinden het een goed initiatief en willen graag meehelpen om de problematiek onder de aandacht te brengen.” De organisatie heeft echter ook wel gemerkt dat niet alle artiesten warm lopen voor goede doelen in 2006, zegt Smit: “Het is een paar keer gebeurd dat een band bijna een contract ging ondertekenen en dat op het laatste moment toch niet deed, omdat ze een groter of beter betaald optreden hadden. Als je zaterdagavond laat in België speelt, dan begrijp ik dat je liever niet op zondagmiddag een optreden voor niks doet.” Op Pinkpop onderbraken veel bands hun optreden om iets te zeggen over de campagne van Amnesty International en Novib tegen de internationale wapenhandel. De argeloze muziekliefhebber zal op Ticket for Tibet niet doodgegooid worden met boodschappen over hoe slecht het gaat in het land, zegt Smit: “Maar als een band er behoefte aan heeft om extra aandacht te vestigen op het doel, dan kan dat.” Westerik vult aan: “Als je naar een festival gaat dat Ticket for Tibet heet, dan is de boodschap wel duidelijk. Wij gaan gewoon spelen en verder geen gedoe. Ik vind ook niet dat je als band concessies moet doen en bijvoorbeeld een minuutje stilte moet houden. Het moet gewoon een gezellige dag worden waar veel geld wordt opgehaald voor Tibet.” Ticket for Tibet vindt plaats op 27 augustus op het Aquabest-terrein, vlakbij Eindhoven. Naast de genoemde bands staan ook uiteenlopende acts als Epica, Osdorp Posse, Mediengruppe Telekommander en zelfs Lenny Kuhr op het festivalprogramma. Een kaartje kost 25 euro, waarvan er tweeëneenhalf meteen naar een project voor Tibetaanse weeskinderen gaat. De besteding van het overige opgebrachte geld wordt geregeld door de stichting Ticket for Tibet.